Mormel

Moest het beest opzoeken en vind het geen schande om daarmee vergeleken te worden.

@bumperjim: ja, eenmaal ik besloten heb dat ik ga drinken of ik aan het drinken ben dan heeft het weinig zin om daar nog iets op te zeggen. Hoe spijtig het ook is, maar op dat moment kan mijn vrouw mij zelfs niet tegenhouden. Eigenlijk is het wel fijn om te lezen dat het niet voornamelijk mensen zijn die de verslaving onder controle hebben. Dat gevoel heb ik nu soms bij de AA vergaderingen die ik bijwoon. Op één persoon na, ben ik daar de enige die zegt dat hij gedronken heeft, de rest staat al maanden zo niet jaren droog.

Denk dat je wel een schouderklopje verdiend met die vijf dagen. Heb gisteren ook de tabak geschrapt enerzijds omdat zoals jij aangeeft die twee nogal samenhangen, anderzijds omdat het om pokke veel geld begon te gaan per maand. Hoop dat het goed blijft verlopen voor jou, maar denk belangrijker: voetjes op de grond houden.

Dagpact: renaldo61 knakker Mormel Goeiemorgen, hoop dat iedereen een fijne nacht heeft gehad.

Je schrijft veel over Femke en je hebt in het verleden al aangegeven dat je op dit moment geen nieuwe hond kunt nemen, maar heb je al eens overwogen om in je lokale asiel langs te gaan en je ginds op te geven als vrijwilliger. Heb zelf een hond en weet hoezeer je eraan gehecht kunt geraken, maar als wij de onze af moeten geven zal er (indien dit mogelijk is) vrij snel terug een oudje uit een asiel komen. Zodat we net zoals bij de huidige nog enkele mooie laatste jaren kunnen geven. Misschien kun je bij de dieren in het asiel een vervulling vinden die je daarvoor bij Femke had (natuurlijk hoop ik wel dat je nuchter genoeg bent om het niet te romantiseren, want ik denk dat het werk ginds soms echt zwaar en moeilijk kan zijn).

Dagpact: knakker renaldo61 MaryArt Freekie Etty Mormel @Renaldo61: voorlopig is de dag me beter gezind.

Laat de flaters van een ander je vooral niet ontmoedigen. Als je denkt waarom niet: projecteer dan de rest van de dag eens voor jezelf met daarnaast de projectie hoe die nuchter zou verlopen.

Het klassieke: ofwel koop ik een karton wijn ofwel een fles whisky, in dit geval dus wijn. Dat zijn twintig eenheden en daarna heb ik genoeg. Om te zorgen dat ik het morgen niet verder zet heb ik ook de rest van het geld naar mijn vrouw doorgestort, want anders zou de verleiding morgen te groot zijn. Ik hoop allerminst dat ik laat uitschijnen dat ik de verantwoordelijkheid daarvoor elders probeer te leggen. Misschien kom ik met het verkeerde idee naar dit forum. Ik dacht dat het hier een plaats was voor mensen die in "hetzelfde" schuitje zaten en dat we elkaar ondersteunden tijdens de worsteling; als het hier voornamelijk een plaats is voor personen die de verslaving onder controle hebben, dan zit ik hier niet juist.

Mijn klassieke valkuil: stress en daarbij schiet ook mijn gemoed op dit moment alle kanten uit. Stress: moest enkele niet zo plezierige telefoontjes plegen. Gemoed nuchter: ik kan 's morgens opstaan vol goede moed, mijn wandelingen doen, wat taakjes en me vervolgens 's middags afvragen wat ik hier nog doe (en evengoed omgekeerd). Gemoed gedronken: gaat ook van het ene naar het andere uiterste maar grotendeels heb ik dan veel energie, woede en zo geil als een bok. Wou het draadje niet bevuilen, maar volgens het principe om eerlijk naar jezelf te kijken kon ik ook mijn naam niet laten staan op het dagpact. Wijn en tabak bijna op en morgen nieuwe start, net zolang opstaan tot die cirkel doorbroken is.

Er lopen hier duidelijk wat generaties door elkaar.

Dagpact: renaldo61 MaryArt knakker Noelle Mormel Yvonne In de optiek eerlijk te blijven. @renaldo61: een goede vol-a-vent is heerlijk, ik maak die altijd als ik mijn kippen slacht. Voor mij heb ik het eenvoudig gehouden: snijbietstoemp met worst; klaar om straks op te warmen.

Heb de afspraak met de psychiater enkele dagen kunnen vervroegen en denk dat het geen moment te vroeg zal komen. Had zeker vijf jaar geleden het contact verbroken met mijn moeder, maar nu door de situatie haar vorige week opgebeld waardoor ze plots ook mijn nummer heeft. Gisteren heeft ze zelf drie maal proberen te bellen en vandaag heb ik zelf contact opgenomen om te vernemen wat er was. Ze klonk heel verdoofd en drong erop aan niet te lang meer te wachten met langs te komen. Goed, weet dat ze terminaal is en de vijf-jaars verwachting onder de 7% ligt, maar het klonk alsof ze reeds op haar sterfbed lag. Daarna contact opgenomen met haar verpleging en zij zullen donderdag mij weer bellen als ze meer info hebben en weten welke info ze willen delen. Dacht het gewoon met rust te laten en mij te focussen op mijn eigen problemen, maar dan duikt toch dat verantwoordelijkheidsgevoel weer op. Geen idee welke info ik met mijn vader en broer moet delen. Ondertussen gisteren een tweede sollicitatieronde doorlopen en met grote waarschijnlijkheid dat ik spoedig met een nieuwe baan start. En dan is er alcohol, mijn gehate vriend die ik vandaag weer omarm om straks hopelijk alles even te vergeten. (@Smaragdie: onverwachtse inkomsten en heb na de aankoop van de wijn en extra eten, alles doorgestort naar mijn vrouw zodanig dat mijn rekeningen weer leeg zijn en het bij vandaag blijft.)

Dagpact: renaldo61 MaryArt knakker Noelle Mormel

Ik denk dat wat het advies van @bumperjim en ik met mijn lijstjes proberen te doen, is ervoor te zorgen dat het herval niet telkens zorgt voor een toename aan schaamte en schuldgevoelens, waardoor deze uiteindelijk zover kunnen toenemen dat je in het geheel geen pogingen meer onderneemt om bepaald gedrag te stoppen en elke hoop verliest.

Dagpact: renaldo61 knakker MaryArt Mormel

@Moeps: ik blijf het daarbij soms moeilijk vinden hoe de maatschappij met alcohol om gaat. Misschien dat de tijden al wat aan het verschuiven zijn, maar in mijn jonge jaren dertig jaar geleden: een kleine eens van je pint laten proeven, potjes advocaat voor de kinderen, op je twaalfde je eerste pint,... En dan later bij zowat alle gelegenheden alcohol voorzien voor de gezelligheid, waarbij we dan niet zeggen dat we gaan zuipen maar spreken over een lekker wijntje (let op het verkleinwoord). Allemaal prima maar wanneer je afgegleden bent naar alcoholisme dan is het plots je eigen verantwoordelijkheid en bekijken mensen je minachtend terwijl het eigenlijk een vrij logisch gevolg is van blootstelling aan een verslavende stof.

Over twee weken zie ik mijn psychiater, maar ik merk dat de beslissing voor mezelf om nu op dat vlak nog niets te doen bij mij al een kalmerende werking heeft. Hoop voor jou dat je al beter geslapen hebt want je had elders geschreven nog niet veel te merken van je masker.

Gisterenavond was een moeilijk moment, ervaarde veel spanning en besefte dat het niet het nieuws over mijn moeder was maar wel het telefonisch contact met haar dat erin hakte. Ben me nu aan het beraden wat de verstandigste zetten zijn die ik kan doen. Hebben mijn vader en broer wel de verwachting dat ik nu alles begin te regelen, of ben ik hierbij hun verwachtingen aan het invullen? Ga het laten rusten tot ik mijn psychiater heb gesproken en ondertussen terug focussen op de zaken waarmee ik zelf bezig was.

Dagpact: Mormel Tijd voor koffie. Ze geven vandaag een mooie dag dus waarschijnlijk dus vermoedelijk wordt het deze voormiddag in de tuin werken.

@Noelle: dat bingen maar daarbuiten geen verlangen hebben om te drinken herken ik enorm en volgens mij maakt dat echt volledig stoppen net moeilijker. Mijn partner vond dat ook altijd zo vreemd om te zien dat ik bijvoorbeeld een week lang elke dag een fles whisky achterover kon slagen (daar ligt bij mij fysiek ongeveer de grens), maar dat ik vervolgens van de ene dag op de andere kon stoppen zonder ontwenningsverschijnselen te tonen behalve wat zweten (dus geen bevende handjes, niet misselijk, niet gespannen ...). Een buitenstaander zou denken dat het volledig stoppen dan net eenvoudig is, maar dan komt er een stressmoment en ben ik weer vertrokken. Hoop het beste voor jou en dat deze binge de laatste geweest mag zijn.

@knakker: zit ongeveer in hetzelfde schuitje als jij (denk ook telkens alcohol en tabak samen te bekampen omdat ze zo zeer verbonden zijn). Zelf doe ik mijn vrouw al lange tijd geen beloftes meer op dit vlak, het enige dat ik haar beloofd heb is dat ik blijf proberen. Wat mij ergens wel helpt is dat ik al ruime tijd dagelijks bijhoudt wat ik dagelijks gedronken heb samen met enkele andere parameters en al is alcohol nog steeds een probleem, in die gegevens zie ik wel sterk een dalende lijn. Vorig jaar het gebruik met een derde vermindert, dit jaar ziet het ernaar uit dat ik naar een halvering tegenover vorig jaar ga (al blijft mijn doel wel om nu eindelijk eens te stoppen). Ergens geeft het mij een houvast om bij herval te zien dat blijven proberen niet nutteloos is.

117 Heb nog zo'n oude analoge weegschaal dus kan niet werken met cijfers achter de komma.

Klinkt goed. Hier ook veel courgettes uit de moestuin. Al een heel deel verwerkt in soep voor de vriezer en veel weggegeven. Paar weken geleden dacht ik iets dergelijks te maken als jij maar toen ik bezig was met de tomatensaus, ineens ook maar een kaassaus gemaakt en de courgettes gebruikt ipv lasagnevellen. Merk nu wel dat de planten het aan het begeven zijn, maar het was een goede oogst.

Eigenlijk niet, sorry daarvoor. Zelfs al hadden we vijf jaar geen contact en speelde ze daarvoor al bijna twintig jaar geen rol meer in mijn leven, nog steeds gaan een deel van mijn nachtmerries over haar terwijl ik al lang een volwassen man ben die ze fysiek en mentaal niet meer kan domineren. Gisterenavond heb ik speciaal nog met haar verpleging contact opgenomen om er zeker van te zijn dat haar verhaal klopte en dat dit geen manier was om zich terug in mijn leven te manipuleren. Iemand anders schreef dat mijn broer en vader dit gerust zelf kunnen afhandelen en weet nu niet zo goed welke stappen ik moet ondernemen. Heb over twee weken afspraak met mijn psychiater en ga hem om advies vragen en proberen het ondertussen te laten rusten en me terug op mijn eigen problemen te focussen.

@renaldo61: Waarschijnlijk spreek ik hier voor mijn beurt want zelf ben ik er nog lang niet, zeker niet op vlak van alcohol maar evenmin met mijn andere problemen. Het klinkt alsof je ergens verwacht dat ze bij zo'n opname jou echt kunnen genezen, druk het niet zo goed uit, maar hoop dat je weet wat ik bedoel. Denk dat je opname meer moet zijn als een tijdelijk verblijf in een zo veilig mogelijke omgeving waar ze je bepaalde hulpmiddelen kunnen geven om aan jezelf te werken. Heb wel gelezen dat wij een andere ervaring hebben. Elders schreef je dat bij jouw laatste opname er hele dagen niets gedaan werd en dat je uit frustratie weer begon te drinken. Bij mijn langste opname was er elke dag zowel in de voormiddag als in de namiddag een activiteit (ofwel met andere mensen, ofwel gespreken/testen) en was de enige dag dat er echt niets gebeurde zondag.