Jannigje

Sterkte Suikertje, persoonlijk vind ik het fijn dat ze nu verder gaan kijken. Het duurt al zo lang, te lang!!

Gisteren kwam ik nogal verdwaasd thuis en keek uit mijn raam naar het enorme ziekenhuis. Het was als een vreemde onwerkelijke droom. Kwam ik daar nu net vandaan! Een rollercoaster van nauwelijks 1,5 dag. Alles in rep en roer en dan weer opeens thuis, alleen en stil. Tjonge. Wat was dit? "Dit" was heftig, goedaardig, maar toch heftig! Naast mij lag een mevrouw die nog niet wist of haar tumor kwaadaardig was en of de plekjes in haar lever uitzaaiingen waren. Och arme!! Ik kon het bijna niet verdragen, het klonk als mijn verhaal in een nog ietwat mildere vorm. Het bleek achteraf alleen niet mijn verhaal te zijn, althans niet met de uitkomst die de artsen dachten. Het was heel confronterend! Want zij heeft misschien dus wél darmkanker met uitzaaiingen. Het kwam binnen! En dat ging over haar, nou ja, ook over mij natuurlijk. Over mij in maart. Misschien daardoor wel die verspreking Lars, maart heeft nog veel lading. Ik voel me nu, ja hoe eigenlijk? Stilte na de storm. Het is alsof een storm over mij heen is geraasd en ik me aan een paal vast moest houden om niet weggeblazen te worden. De storm is voorbij, ik ben niet weggeblazen. Maar nu, die stilte? Wat is dit nu, wat nu? Wachten, wachten en observeren. En weer een draad oppakken, nou ja eerst zien te vinden en dan oppakken. Nu eerst maar weer een kopje thee.

Goedemiddag allemaal. @Lars: sterkte!!!! Te laat voor je om het nog te lezen, maat toch. Ik hoop voor je dat het goed ging. En toen @Sheila met :"Kindness begins with the understanding that we al struggle" Dat is zoooo waar, ik vergeet het alleen nog wel eens! Weleens vaak eigenlijk . Mooi jouw plaatjes Sheila, een spreuk voor iedere dag Ik las verder, Yvonne, Fleur, grinnik grinnik, Bol e.a. Nog meer grinniken Dank jullie daarvoor. Bij jou grinnik ik niet Herstel, Tietze, aauuww! Het houdt maar niet op voor je, bah. Sterkte!! Ik vind het echt akelig voor je, al je klachten en pijnen. Daag

Ach Lars, ik kan me zooooo goed voorstellen dat je bang bent!!! Zou ik ook zijn, en niet zo'n klein beetje! Het is ook zo'n enorme stap. Alles nieuw, leuk aan één kant, maar doodeng tegelijkertijd! En ja zeer, natuurlijk. Jij hebt je leven niet zo voorgesteld, niet al deze moeilijkheden die je al zo lang te verstouwen hebt. En dat doet pijn! Op veel fronten, dat kan im me echt goed voorstellen. Ik herken het ook, als zijn onze situaties heel verschillend, maar de pijn, het verdriet en het gemis komen wel overeen. Wat ik wel heel mooi vind, is dat je zelf zegt dat het een goede keuze is. Ondanks alles weet je dus dat dit wel goed voor je is. Dat maakt het niet gemakkelijk, maar helpt hopelijk toch een beetje. Maar man, man, wat moeilijk en spannend!!! Ik vind je dapper Lars, ook al ben je nu bang en onzeker. Je doet het wel!

Dag allemaal. Ik ben weer thuis, vanmorgen keek ik vanuit het ziekenhuis naar mijn flat, nu andersom. Het voelt heel vreemd, als een soort anticlimax na al die maanden. Het grote wachten gaat nu beginnen, een ander soort wachten dus. Over 6 weken een scan om te zien of het werkt.

Daar ben ik nog even. Dank voor al jullie reacties, fijn om te lezen, zeker als het lijf zeer doet. Balsem voor de ziel, werkt ook voor het lijkt he. Hoop ik dan toch. Tjonge, ik was wel dapper in het begin, maar oei... wat een pijn kreeg ik in de loop van de middag (rug en billen)!! De laatste uren waren moeilijk, minuten kunnen dan lang duren. Maar goed, ik mag niet klagen, ik ben niet hondsberoerd geworden en heb niet vreselijke buikpijn. Om 17.30 kreeg ik warm eten, tegen 19.00 uur kwam ze het blad weer halen. Hebt u niet gegeten? Nee, ik moet plat liggen, dan lukt nasi eten niet zo goed. Oh. ... Tja. Net een stukje koude kip met saté saus gegeten. De yoghurt van vanmiddag, die ik ook niet kon eten, heeft ze weer meegenomen, helaas. Die had ik nu wel willen hebben. Maar ach, niet echt belangrijk natuurlijk. Asterix De menhir staat vast goed op mijn balkon. Kan Obelix hem komen brengen?

Heb ik bij me Lika, maar ik kan er niet bij! Liggen in mijn kastje. Dat platliggen is heeeel letterlijk

Ik heb gebeld hoor Koh, maar dank voor het aanbod. lastig op zo'n po!!

Ik weet inmiddels "alles" van mijn buurvrouw haar darmen en van haar darmoperatie Naast mij ligt een mevrouw die morgen geopreerd wordt en voor wie om de haverklap allerlei artsen komen. Vragen of ze mee wil doen met studie a (heel verhaal wat studie a inhoud). Vervolgens studie B. Tjonge. Hoezo privacy?

Fijn dat jullie aan me dachten/ denken

HALLO allemaal. Ik heb het achter de rug! Alles is goed gegaan voor nu. De interventie radioloog kon nog niet zeggen of een tweede behandeling nodig is. Er blijken namelijk 2 grote bloedvaten naar de tumor te lopen, ze konden vandaag maar via één behandelen. Binnenkort moet ik misschien nog een keer. Hoor ik nog. Moe, hoofdpijn, pijn in mijn billen en rug. Ik lig min of meer lokaal ingebakerd, lekker stevig drukverband. Nu plat tot 7 uur. Mag mijn bed niet uit, moet al een uur plassen . Zal dus moeten bellen.

Wat je in ieder geval nog wel kunt Lars is heel steunend zijn, op de goede momenten. Ik waardeer dat zeer .

Lika

Ik ook , trots dus

Vandaag moest ik veel denken aan 40 jaar geleden! Toen werd ik voor het eerst opgenomen, ook omdat ik een tumor had. Alleen wist men toen niet of die goed- of kwaadaardig was. Hij zat ik mijn schildklier en dat was zorgelijk. Hij bleek goedaardig, maar dat wachten was toen ook "killing". Ik moest maar steeds denken aan het meisje van 22 dat daar lag. Tsjonge, wat een verschil met nu. Ik kan me niet herinneren dat ik toen al zo neurotisch was. Ik zal ze jullie besparen, maar geloof me, ik heb er aardig wat opgedaan in de jaren. Misschien kan ik er ook weer een paar afleren. Wordt vervolgd. Daag

Dank jullie wel lieve mensen, ik heb al jullie reactie geliked, ze doen me echt goed.

Lika dat hoop ik ook . De afwas is gedaan, mijn tasje bijna gepakt. Dank voor jullie reacties, ze doen me goed. Zodra ik kan, meld ik me weer. Voor nu: welterusten.

Ik word morgen opgenomen in het ziekenhuis voor de ingreep voor mijn lever. Als alles goed gaat mag in donderdag dan weer naar huis. Erg spannend. Nu naar het museum

O ja, goedemorgen

Gefeliciteerd Toine, fijne dag!

Hoop ik ook Herstel

Ik heb wél een probleem met mijn lever "Gelukkig" niet door de drank. Maar ik drink niet

Dank je Smart. Het is ongelofelijk wat angst met een mens kan doen. Ik ben niet alleen bang voor de ingreep. Het gaat veel dieper dan dat. Want hoe "moet" het verder met mij? Na deze ingreep is het een kwestie van wachten. Hoe zal mijn lijf reageren? Zal de tumor krimpen? En zo ja, hoeveel? Genoeg? Of moet er toch nog een operatie volgen? Maar dat is nog te doen, lastig, maar toch. Maar "de rest"? Bij de GGZ gaan ze ervan uit dat ik genoeg handvatten heb gekregen en genoeg heb geleerd om de depressies te lijf te gaan! Die handvatten heb ik inderdaad gekregen. Ze helpen bij de dingen van alledag, beter mijn grenzen aangeven bijvoorbeeld. Maar ze helpen me niet tegen de diepe wanhoop. Dat probeer ik mijn therapeut nu uit te leggen. Ik heb één keer mijn echte wanhoop laten zien, ik kon het niet meer verbergen en eigenlijk wil ik dat ook niet meer. Ik ben er zo moe van altijd dat deel van mijzelf weg te houden omdat het "te groot" is of "te moeilijk"? Ik ben zo moe van het vechten en van altijd maar mijn best doen om de goede client te zijn die écht heel erg haar best doet om de depressies te lijf te gaan. Zij schrok en kon het eigenlijk niet hanteren. Toen moest ik haar helpen om het te kunnen verdragen.

Dank je Lika, kan ik nu goed gebruiken.

Dank je wel