Alle activiteit

Ik was gisteren met dochter op pad, en omdat wat we hier schreven mij nog zo hoog zat, heb ik haar verteld hoe moeilijk ik dit allemaal vind. Blijkt dat dochter precies als ik, 1 uur a 1 1/2 de energie op kan brengen met zoon en dan is het op, ook bij haar. Ook zij worstelt met, wat dan? Eerlijk vertellen vindt ze. Dat ik eromheen draai vindt ze niks. Dus ik vroeg wat doe jijzelf dan? Daar had ze niet echt een antwoord op. Haar empathie laat haar dan denken hoe zij het zou vinden als de ander dan zegt, nu mag je weer naar huis. (zoon was naar haar gekomen om te wandelen) en dat kon ze niet. Toen zei ze dat ik als de rek eruit was dat gewoon kon zeggen, ik ben tenslotte bijna 73. Grappig dus, we draaien er beide omheen dus. Maar ik moet eerlijk zijn. Ik ben er veel mee bezig, dus fijn dat ik hier zoveel herkenning zie. En ik realiseer me ook dat het moeilijk zal blijven. Want eerlijkheid kan erg kwetsen en de toon en lichaamstaal moeten de botheid ervan dan een beetje kompenseren, maar de boodschap blijft pijnlijk. Ik ga het wel aankaarten met zoon, want daarin heeft dochter wel gelijk, hij wil niet behandeld worden als iemand met stoornis, maar gelijkwaardig, en daar heeft hij wel recht op. Maar die stoornis heeft hij wel en naast dat hij super intelligent is, is hij ook hooggevoelig. En nu stel ik ontmoetingen uit omdat ik weet hoe uitgeput ik ben na zo'n middag. En dat heeft dochter dus ook, en die is 30, dus in wezen heeft onze leeftijd er niet heel veel mee te maken. Het lijkt toch een beetje een onoplosbaar probleem.

Even een moeilijk momentje. Daarstraks in de keukenkasten zitten rommelen om alles netjes op orde te zetten en vervolgens lange wandeling gemaakt. Toen ik thuiskwam ontbeten en geen zin om dadelijk in de tuin te werken. Direct was de gedachte daar om zo meteen wijn te halen als motivatie/beloning om toch verder te werken, terwijl ik donders goed weet dat ik daarmee misschien wel wat uren in de tuin werk maar vervolgens weer vertrokken ben voor een binge van dagen waarbij er niets uit mijn handen komt.

Ja maar er zijn nog allerlei andere dingen, maar dat is niet zo relevant hier. Het probleem met psychiaters en psychologen is dat ze niet persé goed zijn, maar je weet het niet totdat je er meerdere gezien hebt, dan kan je vergelijken. Vlinder hebben we ook een tijdje naar een psychologe gestuurd, die werd er nog ongelukkiger van 😫

Ongelukkig zijn, moeilijke relaties, je niet op je plek voelen, lusteloos zijn, twijfelen aan alles... dat is toch gewoon mens zijn? Net als enthousiast zijn en hogerop willen komen en verliefd zijn... Ik zou ook best willen praten met iemand die me kan doorgronden maar ik heb geen vertrouwen in psychiaters (of in wie dan ook, eigenlijk).

Zowat wel ja, maar aan de andere kant van het prikkeldraadje.

Hihi per ongeluk in de wei geparkeerd?

Nachtje weggeweest met de camper, wakker geworden op een prachtig stil plekje met uitzicht op roodbruine koeien en een enorme stier, allemaal met fantastische horens.

Maar ik snap ook de onderliggende euforie als het "goed" lijkt te gaan. In de praktijk ben ik bang dat je het aangrijpt om helemaal niets te doen. Niet werken, niet inschrijven, laat staan hulp zoeken. Je leeft in een illusie en niet in de realiteit. Want er komt geheid een nieuwe terugval. wordt vervolgd..........

Lang gepraat met Vlinder gisteravond (nacht). Holenbeer is ongelukkig in haar relatie en, naar het lijkt, meer in het algemeen, maar ze is nog minder een prater dan de Stier, wat alles erg ingewikkeld maakt. Toen zei Vlinder ineens ik denk dat ze autistisch is. Mijn eerste (vreselijke) reflex was, jezus moeten nu allebei mn kinderen een geestelijke aandoening hebben 🫩 Toen die zinloze gedachte voorbij was, gepraat over het waarom en zo. Beetje geplaagd in de zin dat Gen Z overal een syndroom in ziet en dat ikzelf dan misschien wel borderline en autisme tegelijk heb. Waarop Vlinder bloedserieus zei, ik denk dat het heel goed voor je zou zijn om eens naar een psychiater te gaan. Ik denk dat dat voor iedereen goed zou zijn. Verder geboomd en toen kreeg ik het gevoel dat ze misschien gelijk zou kunnen hebben wat Holenbeer betreft. Niet dat het wat uitmaakt, maar het zou me helpen om me te realiseren dat wat voor ons normaal is, misschien niet normaal is voor Holenbeer en andersom. Een stukje begrip 🤓 Beetje stom dat ik daar eerst een syndroom bij nodig heb, maar OK

goeiemooiemorgen frummers

Je bedoelt mij, neem ik aan. Dat advies heeft niets te maken met dat ik een hekel aan je vriend zou hebben. Inschrijven voor een huurwoning is gewoon verstandig en het duurt jaren voor je aan de beurt bent. Als je dat pas doet als je een woning nodig hebt ben je te laat. Verder vind ik jouw reactie idioot, ons verwijten maken dat we geen begrip hebben voor de terugval van je vriend terwijl jij de enige bent die heel negatief over hem schrijft.

Niet gedronken: blij 👌🏼

Dagpact: Mormel rendaldo61🐕

Dagpact: Mormel Goedemorgen. Vanaf vandaag beginnen de temperaturen hier weer op te lopen dus hoop dat iedereen klaar is voor enkele zwoele nachten.

Waar ik het op professioneel gebied lastig mee had (werk momenteel niet) was dat veel mensen niet begrepen wat ik bedoelde als ik zei dat ik een slechte dag had omdat zij dat alleen vanuit hun eigen perspectief konden zien. Lange tijd een collega gehad die dat wel begreep, die ik kon bellen om in te vallen voor mij en voor wie ik dan vervolgens twee andere dagen overnam, want ik wou wel werken. Daarna nieuwe bazen waarbij die niet meer toegestaan werd, gevolg -> naar het werk slepen op een slechte dag, onderpresteren en fouten maken, thuiskomen en direct bed in. Tot uiteindelijk zelfs dat te veel werd en de ongewettigde afwezigheden begonnen. Kun je wat meer vertellen over esketamine? Zelf tijdens langdurige donkere periodes al meermaals overwogen om te vragen naar elektroshocktherapie, maar nog nooit de stap genomen.

Zeker niet de enige. Toen ik als twintiger uitging kapte ik zowat alles met alcohol naar binnen behalve ontsmettingsalcohol (nu praten we natuurlijk niet over die gefermenteerde dranken die met voorgekauwd voedsel worden gemaakt, maar gewoon over wat hier regulier is).

Vreseluck vond ik dat altijd PHB (Post Holiday Blues)

Wellicht, was ik niet duidelijk met mensen in principe niets mis Excuus voor de verwarring Bericht wat aangepast voor de de leesbaarheid Mensen, de rust!

Goed bezig en hou je het vol? In het begin is het vaak lastig om alleen vol te houden en is hulp van andere vaak superkrachtig.

Prachtig Dred, wat een positief en eerlijk verhaal. Je bent echt een kanjer en mooi om die zelfreflectie te zien en prachtige 'shoot-out' naar je voormalige vriendin. Die zal ook best een beetje trots op je zijn! TB

Gelukkig staat bij mij de teller inmiddels ook op 20+ maanden en blijf eraan werken, zeker als de tijden wat spannender worden. Incidenteel pak ik nog een meeting als ik mezelf weer wat scherper wil krijgen en blijf mijn gedachtes in de gaten houden. Opvallend is wel dat in mijn actieve fase werk de 'stabiele basis' was qua financiën en dat het nu volledig omgedraaid is. Zelf ben ik erg stabiel en gezond, maar qua werk en financiën is het wel erg 'mager' door mijn eigen keuzes voor het ondernemerschap en wat meer avontuur en rust. Maar dat wel brengt wel risico's met zich mee en na 4 jaar is het nu ook de tijd om de zowel mijn persoonlijk als financiële basis te combineren. Kortom alles wat ik heb geleerd wil ik gaan doen vanuit een stabiele financiële basis en die is er hopelijk snel, want het geld is inmiddels helemaal op. Toch wel apart, dat ik eigenlijk nog niet het financiële profijt heb gevoel van een spaarrekening, want mijn inkomsten zijn de laatste jaren gehalveerd van wat ik in mijn zware goktijd. Wel natuurlijk interessant dat ik zonder problemen hiermee de laatste periode ben rondgekomen, maar echt blij wordt ik er nu niet meer van. Ben zelf benieuwd wat de komende weken op mijn pad gaat komen. TB

O ja, zeker ken ik dat. Ook wat @Lika schrijft. Ik weet vaak niet wat wijsheid is. Zeker als mensen geen enkele zelfreflectie hebben vind ik het moeilijk. Ik voel mij ook wel snel afgewezen, dus ik moet mijzelf vaak toespreken: wat zei de ander nou echt? klopt dat wel met wat ik erbij voel of ervan gemaakt heb? Ik projecteer mijn eigen angst ook regelmatig op een ander. Bang dat die zich ook snel afgewezen voelt, daarom ben ik dan weer extra voorzichtig. Maar ja, daarmee heb ik het dan voor de ander ingevuld en dat klopt misschien helemaal niet.

Een typische gevalletje van een gelukje bij een ongelukje. Wel supergoed dat je daarna alles direct hebt opgepakt, wat ook weer een mooi voorbeeld is van een 'pijnlijk' moment leren en direct de knop om. Anders was een koophuis, waarschijnlijk geen optie geweest. Interessant om te lezen in jou verhaal is dat je waarschijnlijk getriggerd bent door het kopen van een huis en dat je gedachtes direct hier gebruik van maken met wellicht redenen als: 'een extraatje voor een mooie inrichting' of 'nog een keertje voordat je echt serieus wordt'. Allemaal logisch en herkenbaar en heb zelf deze gedachtes nog steeds en het blijft elke keer nog een uitdaging wat je hiermee gaat doen. Maar hoe meer afstand hoe makkelijker gelukkig. Dan is het bijna zover, want dan zal je komende maand 1 jaar gokvrij zijn? Ga je het nog vieren?

Machteloosheid? Absoluut. Het niet geloven speelt ook niet altijd, maar regelmatig wel, in ieder geval bij mij. Deels heb ik dat aan mijzelf te danken. Ik heb een sterke "beschermer" (zie schematherapie) die mij in staat stelt te functioneren in de buitenwereld, tenzij ik mij erg slecht voel, dan kan ik het niet. Door die beschermer kan ik bijvoorbeeld rondleidingen geven en kom ik over als vriendelijk, capabel, rustig, vaak zelfs vrolijk. Maar zo overleef ik "buiten" De wanhopige, bange, niet in staat om in beweging komende figuur (letterlijk en figuurlijk) ziet bijna niemand. Dat blijkt dan moeilijk te geloven. Wat ik ook begrijp. Maar het wordt pijnlijk als mensen die me beter kennen en die wel een stukje van die andere kant zien dan mijn buitenkant geloven maar niet mijn binnenkant. Het lijkt me zo moeilijk @lady jane, voor jou zoon, voor jou!! De machteloosheid van hem, van jou.... Wat jij hierboven beschrijft ken ik ook heel goed, mijn portie sociaal noem ik dat. Als dat op is en ik mijn façade niet meer op kan houden moet ik weg. Omdat ik heel bang ben dat mensen wat jij beschrijft ook bij mij voelen ben ik vaak bezig de ander te pleasen, om het hen niet te moeilijk te maken. Dat werkt voor mij dan weer niet zo goed. Maar ik ben bang dat men mij niet meer wil, mij in de steek laat als men ziet hoe ik me echt voel, als ik dat toe zou laten. Dat is ook gebeurd.

O ja me deur hartstikke dicht wil echt niet meer. Komt goed 😉 heb er ook zin in zal anders zijn en idd ook op een positieve manier denk