Alle activiteit

Sorry. Ik negeer jullie voor nu allemaal met die onbegrijpelijke discussie over haar en vergeven want ik snap er geen flikker van en kan er dan ook niets mee nu. Nogmaals sorry, want ik zie de moeite die erin is gestopt heus wel. Nee @Spud het gaat wel wat beter, maar op de graadmeter van 0 tot 100 zou ik zeggen kut.

Ik voel eindelijk iets Q. Dank juist daarvoor.

Ze krijgen thuis veel meer mee dan je denkt. Alsjeblieft.

Misschien hebben je kinderen dit keer niets meegekregen maar een keer daarvoor heeft een van hen je toch knock out in de badkamer gevonden? Just saying.

Well, hij had een prachtige mond.

ja het is mogelijk

Morgen. Dagpact: renaldo61 MaryArt Fonny🌞 kaatje Quinn

ik wil geen opname ik weet dat ik ambulant kan stoppen heb het in het verleden ook gekund heb 1 x 8 maand nuchter 1 x 6 maand nuchter en 1 x 3 maand nuchter ik beslis of het een leven is of niet

Ik snap dat het allemaal te heftig is, sorry.

Dat terzijde. Dit is Q zijn draadje en in mijn ogen geeft hij duidelijk aan in welke fase hij zit en wat hij nodig heeft. Ik zie een kind wat vraagt of het normaal is wat hem is overkomen. En als hij iemand nodig heeft die tegen hem zegt: monsters bestaan, wat jou is aangedaan is niet normaal en niet jouw schuld dan doe ik dat tot het eind der tijden voor hem. Want is de waarheid.

Gaat ie goed quinn? Ben aan het teruglezen en snap er geen snars van. Maar hoop dat jij goed gaat µ

Ik merk dat ik ontzettend giftig en gemeen boos word van woorden als liefde en vergiffenis in deze context. Ik kan me veel meer vinden in wat @Adri03 zegt. Maar nog verder dan woede. Rage. Dat is wat me kracht geeft. In beweging ook. Als dat en mijn angst mij verlaat, dan weet ik ook niet wat er overblijft.

Goede voornemens zijn goed, naar allerlei meetings gaan kan ook de aandacht afleiden. Maar het is daadwerkelijk van belang dat je het heft in eigen handen neemt. Niet langer vertrouwt in dit of dat, maar zelf besluit vandaag geen alchohol te drinken en morgen hetzelfde besluit neemt. Nog beter dat je besluit, het is genoeg geweest, tot hier en niet verder. Ik weet dat het mogelijk is.

Gisteren heb ik weer iets gedaan wat me niet in de koude kleren is gaan zitten. Ik zou eigenlijk met mijn nieuwe auto voor het eerst met aanhanger rijden. En dan ook nog helemaal naar Antwerpen. Maar als ik iets beloof probeer ik dat wel te doen. Dus ik had al een extra nummerplaat geregeld en spanbanden en een net, maar het was nog heel onduidelijk wat we eigenlijk gingen halen? Jep, dit is een vriendin van mij die diep in mijn hartje zit, ze is alleen soort van laagbegaafd en behoorlijk beïnvloedbaar en ook behoorlijk chaotisch. Dus toen ik daar kwam en zag dat er al iemand was met een aanhanger en even doorvroeg naar wat er eigenlijk opgehaald moest worden? Wilde ik best nog rijden maar liefst zonder aanhangwagen. Want ik zag me al fout laten rijden en maneuvers moeten maken met die aanhangwagen, die ik momenteel gewoon niet kan. Trekken is oké en vooruit rijden kan ik. Maar verder heb ik rust, tijd en ruimte nodig om te leren draaien met een aanhangwagen. Want dat kan ik ongetwijfeld ook, alleen niet onder prestatie druk. Dus toen heb ik gezegd dat 1 aanhangwagen wel genoeg was met ook nog 3 auto`s erbij. Ik moest wel beloven dat als ik het verkeerd ingeschat had volgende week weer kwam. En dat was prima omdat ik dan die route had gereden en dus ook wist waar ik aan toe was. Binnen mijn eigen kunnen. Uiteindelijk zijn we er gekomen en ik was maar wat blij dat deze rit zonder aanhanger ging, want was al wennen om opritten op te gaan met haaientanden en dus te moeten stoppen. Ik ben van het snelheid maken en dan invoegen dus ik heb best hard moeten remmen dat was niet gegaan met een aanhanger. Wat je al kan missen als je 3 jaar geen bestuurder bent geweest? Enfin we zijn er gekomen, en opnieuw was ik heel blij dat ik voor mezelf opgekomen was en gezegd heb dat ik niet met een aanhangwagen ging rijden. Want uiteindelijk heb ik mijn laadbak kunnen vullen met dingen die ik zelf heel grappig vond. Zoals een grote groene appel, wat een groene paprika bleek te zijn. Ja mijn manier van humor, deze staat nu in het midden van mijn voortuin. En misschien ga ik er nog mijn huisnummer opzetten zodat ik herkenbaarder ben. Maar eigenlijk waren het 3 mooie meubelstukken die we gingen laden en verder oud ijzer, brandhout en meer rommel. En dat huis van mijn vriendin staat al zo vol met rommel van een ander. Dus nee, ik had niet zoiets dat ik haar niet had geholpen omdat ik niet met de aanhanger durfde te rijden. Want heel eerlijk, ik vind het best leuk om mijn grenzen van kunnen te ontdekken maar onder de supervisie van mijn vriendin niet zo. Ze draagt die taak vaak over aan mensen die onder invloed zijn van drank en drugs, terwijl we zonder invloed van die mensen eigenlijk best beter oplossingsgericht zijn. Ook best weer lastig, om het haar weer zelf uit te moeten laten zoeken, omdat die mensen waar ze nu mee omgaat haar zo beïnvloeden. Dat doet ook wel wat met mijn eigen ego. Maar mag me voorlopig stilhouden en er zijn wanneer ze me vraagt en notitie nemen. Voor mijn gevoel, heb ik een mens nu geholpen om nog meer rommel in huis te krijgen en een soort van onoverzichtelijke barrière te maken dat deze er ook niet meer makkelijk uitkomt. Dus ik ben ook weer bezig om mijn huis op te ruimen en ruimte te maken in mijn brein

Dat heb ik ook wel, dat ik soms denk: als mijn zoon helemaal op eigen benen staat (bijna is het zo ver) en mocht mijn vrouw besluiten er vandoor te gaan... ja, waarom dan eigenlijk niet... Me lekker als @hub02 in een kamertje opsluiten en lamlendig en lui de ondergang tegemoet... Maar ik denk toch dat als ik voor die keuze sta, m'n alcoholvrije bestaan inmiddels al zo ver is ingesleten dat ik uiteindelijk niet meer aan de fles zal gaan. Maar het valt niet uit te sluiten natuurlijk.

Het is echt een ding lees ik, vrijetijdsziekte. Minder adrenaline opbouwen tijdens de werkweek, en in het weekend niet cold turkey gaan en adrenaline afbouwen door te sporten schijnt te helpen. Als je echt een lui weekend wilt zul je door de weeks ook wat luier moeten worden:-) Van wie moet je teveel?

Als de twijfel komt, nooit verder gaan dan dat. Het onderhandelen geen kans geven. En denken aan de nadelen, en de gevolgen achteraf ( en met dat laatste bedoel ik, als het er meer worden, en het weer er in gaat sluipen ) Spirit, ik zie dat wij gelijk gaan. Op een paar dagen na

Ja, oké, op zondag, bij mooi weer... Maar doordeweeks? En in de winter, bij kou, regen en duisternis?

Woede richting daders kan je toegang geven tot onderliggende pijn, zeker als je geneigd bent die woede anders op jezelf te richten. Dus niet te snel afdoen als niet helpend, lijkt mij. Het kan onderdeel zijn van het helingsproces. Een goede therapeut weet wanneer je het kunt inzetten. Dat geldt denk ik ook voor vergeving. Ik had daar een andere associatie bij: dat doe je om de ander te verlossen van zijn schuldgevoel. voor een schone lei. Vergeving van zonden. Je vergeeft iemand. Mooi niet dan. Maar vergeving kan lees ik ook gezien worden als : acceptatie dat dit onderdeel is van mijn geschiedenis, dat ik de hoop opgeef dat het anders had kunnen zijn. Los van iemand. Het inzicht dat je alleen stond en machteloos was. Dat lijkt me niet iets wat je zomaar even doet als je ernstig bent getraumatiseerd. Dat zal neem ik aan ook onderdeel zijn van een goede trauma therapie. Heel voorzichtig.

Op den duur hoeft het voor je gevoel ook niet meer zo nodig en wordt het daardoor gemakkelijker, is mijn ervaring. Maar het idee "zou ik het misschien later weer eens voorzichtig kunnen proberen?" blijft af en toe ook nog steeds door mijn hoofd spoken. Een vast besluit en een goede stok achter de deur is daarom wel praktisch. In het begin hoeft dat besluit niet voor eeuwig te zijn, als het dat gemakkelijker voor je maakt. Van dag tot dag werkt voor velen goed. Maar het werkt niet bij iedereen op dezelfde manier. Ik wilde er in het begin liever niet elke dag mee bezig zijn dus ging ik eigenlijk meteen al over naar wat langere termijnen.

Klopt @Mormel, hoewel ik mezelf dan schuldig voel omdat ik zo laks ben geweest hechten zij niet zoveel waarde aan de kwantiteit maar eerder aan die kwaliteit. Zolang ik altijd maar weer eens opduikel zijn ze allang blij.

Het gaat gewoon moeten lukken om langzaam te vermageren. Want ik wil medicatie als Mounjaro zeker niet proberen. Ook omdat ik geloof dat sommige medicatie bij mij gewoon niet werken. Voor dat ik de volgende keer bij mijn psychiater op raadpleging ga wil ik een duidelijk gewichtsverlies. Ik heb dan nog 18 dagen.

Matig drinken kan ik zeker ook niet, ik mag nooit meer die eerste nemen, ik ga proberen er nooit meer een te drinken.

Nou, ik koester mijn rancunes en haal heel veel kracht uit woede. En eh, ja, dat kun je zeker ook positief benutten.

Dat zit al standaard in de dagindeling. Vanochtend 😁