Alle activiteit

Ouder worden is fijn, maar de mankementen wat minder. Ik zeur er niet over. Het is, zoals het is. Soms even lief zijn voor jezelf en je lichaam. Gezond eten en drinken. Ik kwam een fles barleduc tegen onder mijn bed. Die groene flessen heb ik altijd. Ik kreeg even een dejavu.

Heb jij een tia of een imfart gehad @lady jane Blijft eng he? Die angst om er weer een te krijgen. Heel veel sterkte en ik hoop dat het kastje zijn werk doet en ze wat meer weten straks.

Mijn kat is thuis. Vier voeten en wel. Ik ben ontzettend blij dat ze haar hebben kunnen helpen. Nu heel erg moe. Bedankt voor het meeleven! 🧡

Waarom vragen zijn vaak zo negatief. Probeer om te denken. Je bent niets kwijt, het is enkel even niet binnen handbereik. Alles is toegankelijk, maar je moet er wel naar toe werken. En dat is haalbaar. Punt. Wel eerst even douchen en Brinta eten, anders kom je d'r niet. En daarna een beetje zelfliefde toevoegen. Volgens mij krijg je via dit forum ook al heel veel liefde (ik wil je ook liefde geven al ken ik je niet, maar ik heb heel veel liefde dus een beetje kan ik best missen). Je wordt gewaardeerd, dat lees je zo terug. Kom op man! Je mag er zijn, je steekt iedereen een hart onder de riem. Je bent oke!

ach Quinn, zijn er antwoorden op die waarom vragen? zouden antwoorden iets veranderen? wat een pijn en eenzaamheid liggen er in verborgen. wat moet jij lijden. je raakt mij diep, niet alleen nu. En anderen ook. wat gun ik jou rust, en tevredenheid

@Yvonne en @Spirit, dat kastje heb ik omdat op neurologie geen oorzaak werd gevonden en nu moet ik met cardiologie verder. Soms komt een bloedklontertje los uit een hartslagader en veroorzaakt in de hersenen een infarct. Maar meestal wordt er geen oorzaak gevonden. Het kastje doet zijn werk, ik merk daar niks van, behalve dat ik me er voortdurend van bewust ben. Het meet diverse waarden, of het ritme wordt verstoord, de bloeddruk en nog meer. Ik hoor pas de 26e de uitslag daarvan. Maar vanmiddag was er een bijeenkomst voor lotgenoten waar het verdere traject werd uitgelegd, een en ander werd toegelicht omtrent de medicijnen en lazen we een rijtje van (soms blijvende) restverschijnselen, waarvan ik er een paar heb en die ik nu kan verklaren. Verder was het voor ons allemaal een hele spannende tijd, je weet nooit of het hier bij blijft. Een vrouw had al 1 infarct 10 jaar geleden en net haar zoveelse tia erna achter de rug. Ik hoop en bid dat het bij 1 x blijft. Yvonne, ik kreeg op de site vd bieb hier de melding dat "elders" 1 ex. is van het boek waar Quinn naar verwees. Ik heb aangenomen dat dat heel Nederland betekende. Het boek van Lex P. kwam voor mij speciaal uit Medemblik.

@Reacher hoe is het met je kat?

serie en boekenschrijven in beide erken ik in Lex Passchier een groot talent

Oe! Zelf gembershotjes maken, wat een goed plan.

Als je dit echt als probleem gaat zien, moet je stoppen. Zoek veel afleiding in je vrije periode. Welkom trouwens!

Ik heb het gevonden @Yana, heb er zondag dus blijkbaar overheen gelezen, nogmaals sorry. Maar wat ellendig dat er weer geen vooruitgang is. Wat wordt jouw geduld verschrikkelijk op de proef gesteld...

Hoe gaat het met dat kastje @lady jane?

Sorry Yana, het lukt me momenteel niet echt om alles goed bij te houden.. .ik ga op zoek...

Dus nog steeds geen verbetering @Yana. Wat moet jij je beroerd voelen. Lukt het wel om eten binnen te houden? Ach, het zal wel niet. Ik kan je alleen maar sterkte, beterschap en een knuffel geven. Machteloos..

Op die vraag heb ik gisteren of eergisteren ook antwoord gegeven @Yvonne ❤️ (Ik schrijf het niet zo graag nog een keer.)

Hoe gaat het nu met jou @Yana?

Jij bent een mooi mens Quinn, dat druipt hier aan alle kanten van je af. Gun en geef jezelf het beste.

* Quinn, dit is al de twee keer vandaag dat je mij de tranen in de ogen 'tovert'.... Ik weet zeker dat je het kunt. ik weet hartstikke zeker dat jij een goed hart hebt, mensen houden niet zomaar van jou. Ga in jezelf geloven, ga weer knokken Quinn...

Het filosofische gedeelte heb ik van mijn vader. De paniek van mijn moeder . Het muzikale gedeelte weet ik niet. Het drankgedeelte ook van vaders kant. Altijd een jonge borrel, als hij het zichzelf kon permitteren, want als "dronken kaasboer" wil je niet bekend staan. We hadden vroeger wel een groentenboertje aan de deur met paard en wagen. Die was wel altijd in beschonken toestand. Daar werd flink van geprofiteerd natuurlijk. De volgende dag wist hij het toch niet meer

Niet de zelfhaat induiken Q. Dat leidt tot willen verdoven. Ik heb de afgelopen twee weken dat je hier was ontzettend veel aan je gehad. Je bent een goed persoon, ik weet het zéker En als je het beter wilt gaan doen vanaf nu, dan kan dat altijd.

Mijn vader was middenstander. Ik kom dus uit een middenstandersmilieu. Beide ouders stonden in de kaaswinkel klanten te voorzien van platte of schuine stukjes kaas. Natuurlijk wilden alle klanten het liefst een plat stuk. Weinig korst, maar helaas is een kaas rond. Toch hielden ze nooit holle korsten over. Het was hard werken. Gelukkig was ons woonhuis boven de winkel. Zo kon ik wel altijd mijn ouders bereiken, als er iets was. Zo ben ik wel eens bloedend de kaaswinkel ingelopen. Een ongelukje met het maken van een Iglo. Een grote schep dwars door mijn lip. Vriendje kon ook niet weten dat ik met de binnenwand bezig was. Moest gehecht worden, dus tussen de bedrijven door, naar de dokter. In het kort dus even een kleine samenvatting van mijn afkomst en milieu .

Ondanks de schrik van de uitslag, toch mijn vaste ronde met de hond gemaakt. Lekker even een uurtje gelopen en genoten van de mooie wolkenlucht. Helaas geen regenboog gezien. Vanwege mijn zwakke enkel, durf ik helaas niet te fietsen. Het afstappen vind ik doodeng. Jammer. Dat maakt mij even minder mobiel. Ach, over 2 maanden gaat hier het buitenzwembad open. Dat is aan te lopen..

komt in orde momenteel weinig craving

bedankt reacher

Nou, tot zover de ik red me wel. Meds worden wat nader beschouwd, weer een voorzichtige duw richting een behandeltraject, gepreek over kwaliteit van leven. En verdorie, ik had het toch allemaal, ooit, op enig moment? Van die mensen die van me hielden? Kinderen voor wie ik de beste van de wereld was? Respect van collega's en populariteit bij de studenten? Waarom? Waarom kon ik dat niet accepteren? Is het echt de drank (en de rest) die alles heeft vernield? Of ben ik het zelf en is alles niet meer dan instrument? Zelfdestructief, ja, maar het was toch nooit de bedoeling daar anderen mee te kwetsen? Als ik van de drank af blijf, houd ik dan op met vernielen? Zit het in me, onvermijdelijk? Of is het toch wel degelijk af te leren? Nieuwe patronen, ander gedrag. Tyfus, de schaamte achteraf over sommige situaties. Of over het opzoeken ervan? Zie hoe slecht ik ben, ga weg bij die nergens goed voor kerel, stop met houden van die onaangepaste vader. Dump me, verlaat me, trap me weg, want ik verdien niet beter dan dat.