Ik moet ook nog vaak aan die dag denken, en aan degenen die ik daar heb ontmoet. Hoe verschrikkelijk bang ik was, hoezeer ik getwijfeld heb vooraf, en hoe bijzonder het was. Het zal altijd een van mijn goede herinneringen blijven. En ik zou jullie zo graag nog eens zien, om bij te praten over hoe het nu is.

Marieke, met een stevige stap 10 minuten naar het station Utrecht. Zo vér!

Met de trein een soort museum spookrit gemaakt, was maar goed dat je niet naast me zat Anna, want ik had je geknepen. Ook in een soort mijneschacht geweest en met koptelefoon een rondleiding in een heel oud deel. Ook was er een doe hal waar jezelf vanalles kon proberen op natuurkundig terrein.
Ook gewone rondleidingen, ik heb er toch een heel andere kijk op gekregen. We gingen natuurlijk gratis anders was ik er nooit weer naar binnen gegaan hoor Marieke.

Marieke, ik denk dat álles die dag er anders uitzag. We waren immers met héél andere zaken in ons hoofd bezig. Maar wel goede!

Leuk dat jullie elkaar ook echt kennen, schept vast nog een betere band!!!!
Zelf zit ik momenteel een beetje te trillen, hoort erbij, weet ik, maar weet ook hoe ik dat nare gevoel weg kan krijgen....

Niet aan toegeven Charlie. Dat trillen wordt iedere dag minder, en na een paar dagen ben je daar van af. Het is vervelend, dat weet ik, maar je moet er even doorheen. En bedenk eens hoe lekker je je morgenochtend voelt, met een helder hoofd en zonder kater. Schrijf het maar van je af, of neem een douche, ga een stuk rennen, drink een paar glazen water. Alles is goed, zolang het maar afleidt.

Charlie, doorzetten nu hoor. Schrijven of een lekkere douche! Maakt niet uit, zoek afleiding.

kan niet rennen, mn benen zijn te zwaar....en heel mn lijf doet raar. pffff.

Charlie, er staat een gedichtje voor je onderaan pagina 2, op deze dagdraad...
Ik ken ook niemand van hier persoonlijk. En als je dat nare gevoel nu wegdrinkt komt het morgen terug, dat weet je zelf ook wel. Hou vol, en je zult iedere dag een beetje meer genieten van het fijne gevoel dat er iemand is die goed voor je zorgt (namelijk jijzelf!).
Pak deze maar even aan dan:

Probeer de douche, warm/koud/warm en dan lekker naar bed. Als je dat niet aandurft blijven schrijven, of iemand bellen om mee te praten. Kookwekker zetten, water drinken.

Hoi Charlie,

Toen ik stopte, heb ik heeeel veeeeeel water gedronken. En dat heeft mij goed geholpen. En als ik me erg beroerd voelde, even een blokje om lopen. En even gaan hardlopen en daarna een lekkere warme douche.

Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Sterkte, maar blijf van de drank af, want anders moet je opnieuw beginnen, nu ben je al op weg.

liefs Ferry.

Hoi Anna,

Jij schrijft over de ontmoetingsdag, laten we er dan nog een organiseren!!! Misschien willen de anderen ook wel weer.

liefs Ferry.

Marieke,

Wat goed dat je zoon nu eindelijk een baantje heeft.
Het zal goed zijn voor zijn verantwoordelijkheidsgevoel.

Hoi Stien,

De eerste keer dat wij naar het Spoorwegmuseum gingen hebben ook niets van het museum gezien. Er was toen een Pasar. We hebben toen een spelletje en leuke klok gekocht. Daar hebben we zolang met zijn 4'tjes vertoefd, dat het museum ondertussen gesloten was. Een jaar of 2 later zijn we terug geweest en wel het museum bekeken, viel een beetje tegen.

Wel, Stien, je kunt ook een beetje (ver)dwalen in een stad als Utrecht. Vooral als je je door de straten laat leiden. En van Leiden gesproken, daar kun je ook lekker dwalen.

Charlie,

Gaat het weer een beetje?
Ik blijf hier nog wat hangen, dus als er wat is, schrijf het op/van je af.
Ik ken hier ook niemand persoonlijk, toch voelt het warm aan om hier te zijn, a.h.w. een arm die om je heen wordt geslagen om je bij te staan.
Ik hou van jullie allemaal.

Tja, Marieke, met zo'n matras mis je de armleuning om je arm lekker neer te leggen en je benen aan de andere kant op de bank. Zo hang ik ook het liefst op de bank.
Een matras, mits voorzien van een lekker kopkussen en een heerlijk dekbed is prima om te slapen.
Welterusten.

Kate,

Met die Tactuskantjes ben ik nu nog steeds bezig.
Conclusies zijn hard, maar oh, zo waar.
En ja, ik blijf erbij, ik stop zaterdag (vandaag) 6 april te 12.00 's avonds.
Al dat beven, trillen, slecht slapen heb ik er voor over.
Ik zal jullie, vrees ik, wel af en toe nodig hebben.

Iedereen is kennelijk naar bedje toe.

Ik ga ook maar.

Slaap ze