En jij Sammy...hoe bevalt jouw eerste alcohol loze zaterdag sinds 40 jaar?

Houtje ik deed gisteravond precies het zelfde. Dus als je die site vind laat het me dan even weten.

Oh ja dat kampje was Pips nog vergeten 'de onmatigen' maar volgend mij zijn we dat toch allemaal.

Mijn tv heeft opeens geen geluid meer...enig idee hoe ik dit op kan lossen??????????///

Tot nu toe heel best SAfi.Wil het eens proberen, omdat het me door de week gemakkelijk af gaat.
Wil niet beweren dat ik nooit meer in het weekend ga drinken. Maar normaal was het in het weekend ook al vaak rond de klok van vijfen eentje. Doen we dus niet meer. Steeds een stapje vooruit of terug. Is maar van welke kant je het bekijkt.

Ik mis mijn ritjes naar Groningen wel, nu de laatste ouder er niet meer is.

Heb je per ongeluk op het knopje geluid uit gedrukt?

De trek begint akelig naar boven te komen, dus ga uitloggen en eten. Beloofd!
Tot straks en hou jullie goed/droog!

HMMM Sammy welk knopje is dat maar ik zal eens kijken want gisteravond deed ie het nog prima.

Tja niet in het weekend drinken vond ik ook een hele stap maar na een tijdje bevalt het je prima want wat is nou vervelender drinken omdat je trek hebt of omdat het weekend is en je voor je gevoel MOET drinken uit gewoonte. op die manier zal je lichaam de alcohol ook meer ontwennen en neem de trek af.
Ik weet ook niet of ik nooit meer in het weekend zal drinken maar ik ben wel blij dat ik van die gewoonte af ben.

Ik herken veel van het bericht van Rudy: onmatigheid in (ongevraagde dienstwilligheid) naar anderen, en je afhankelijk opstellen (emotioneel) van je omgeving. Ik moest bijna hardop lachen (maar daarvoor schaamde ik me een beetje teveel) in het kleren kopen voor een ander, die in een halve zin heeft laten vallen dat hij iets nieuws nodig heeft.
Ik heb eens een hele zak kleren gekocht voor de kinderen van mijn ROA, omdat ze als vuilniszakken erbij liepen (vond ik) en ik stond erop het ook nog te betalen.

Is dat niet gewoon ordinair vóóraf kopen van dankbaarheid jegens jezelf? En dus een stukje liefde voor jezelf kopen?

Houtje ik fietste zo tussendoor nog even gauw naar de Cee en daar hadden ze toch een aanbieding versgebakken chocomuffins. En als je dan denkt, ik neem er een of desnoods 2, nee ik neem een hele zak. Scchhhlupp! En dan nog een pot van die hagelslagroomkwark. onmatig? Nee hoor.
Safi ik kan je niet bijstaan, ik zet het geluid van mijn tv altijd uit. Lekker rustig.

En dat terwijl ik er niet eens geld voor heb.... allemaal bij voorbaat zielige pogingen om jezelf aan een ander omhoog te trekken omdat je je eigenwaardering niet uit jezelf kan halen.

Bij mijn Cee hadden ze kerstbroden de luxe variant van 5,99 voor 1,99 maar ja, dan vind ik morgen een kerstbrood op mijn linkerheup en een kerstbrood op mijn rechterheup en dan roept iedereen op 19 januari "hee, daar heb je het wandelende kerstbrood" nee merci (ook niet vies trouwens).

Hoi Marion,

Hoe ik moet beginnen weet ik niets precies. Maar ik begin maar gewoon zoals het in me opkomt. Marieke44 heeft ook al een beetje verwoord wat ik bedoel. Wij kennen elkaar al een hele poos en weten van de hoed en de rand. Maar ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken, dat een hele grote schop onder je achterste, het enige is wat bij jou nog helpt. (De nieuwelingen moeten hier niet van schrikken).
Ik heb met jou al een aardige poos meegevochten en je gesteunt ook privé. Maar denk nu toch dat jij het hier niet gaat redden. En dat je echt proffessionele hulp moet gaan zoeken en misschien wel een opname nodig zult hebben. Want echt lieffie, zo kom je erniet. Je weet dat ik het goed bedoel, want daar voor ken je me wel goed genoeg. De afspraken, die we in het verleden hebben gemaakt, gelden nog steeds.
Dus meid, doe er ver%%%%%%mme wat aan. Straks kun je, je huwelijk ook nog vergeten. WORDT WAKKER.

liefs Ferry.

Yep. Houtje. Alsof je een moker op mijn kop slaat. Dat gevoel van jezelf inkopen, en meer waard zijn omdat je materie weg kan geven.
Zou dat ook een beetje luiheid zijn denk je, een gemakkelijke manier om je eigen zelf weg te stoppen? Zodat je jezelf niet hoeft te geven?
Niet boos worden hoor, ik laat een ballonnetje op zoals ik het zelf voel.

Ben helemaal niet boos. Zit er hard over na te denken.
Het heeft zeker te maken met de opvoeding, de voorbeelden die Rudy geeft van zó leer je kijken naar je ouders (of degenen die je opvoeden).

Is het niet gewoon verrekte onzekerheid, en je eigen onzekerheid afkopen door (ik zeg maar wat) voor 100 euro iets heel moois te kopen dat een ander niet kan betalen en dan zéker te denken te weten dat die ander er blij mee is (lees: wel MOET ZIJN) dus dankbaar is jegens jou?

Ik denk niet dat het luiheid is, ik heb ook wel uren en uren staan poetsen en ruimen en kuisen in de hut van mijn ROA terwijl ik thuis nog genoeg te doen had. Maar thuis wordt het niet gewaardeerd hè en hij MOET wel blij zijn als hij uit zijn werk komt en de boel blinkt hem tegemoet?

En sorry, ik schrijf het niet goed, "omdat je materie weg kan geven" want inderdaad kan je het vaak niet eens, maar je doet het toch.
Ik bedoel, op die manier hou je toch mensen van je weg, je wil groter zijn en er boven staan en het beter doen. De controle hebben, dus.
Dat vind ik nog steeds heel moeilijk.

Hoewel ik me nu bedenk dat je misschien een ander soort luiheid bedoelt.....of is dat bescherming uit angst om je eigen ik (het gat in je hart) bloot te geven en angst om afgewezen te worden?

Ja, erboven staat, een soort HEILIGHEID uit een winkel..... onaantastbaar? goedheid? dankbaarheid?

Zeg maar gewoon: kopen van liefde?

Nee Houtje, ik bedoel ook niet lichamelijke luiheid, maar geestelijke luiheid, op een bepaalde manier. Dat je zegt, kijk dit geef ik jou (materieel of door arbeid) maar je geeft niet jezelf, je geeft die ander ook niet de kans om echt iets voor jou te betekenen.
Snap je een beetje wat ik bedoel?

Bij mij heeft het niets met ADB te maken, want ik doe het nog steeds .

Bijvoorbeeld bij Bol een boek kopen en dan bij een vriendin laten bezorgen en je drie dagen verkneukelen om haar dolblije telefoontje dat je zeker weet dat je krijgt, getverdemme, dit is wel erg eerlijk hoor.

Jazeker begrijp ik het. De ander geen kans geven door hem/haar bij voorbaat te overvleugelen.....

Juist ja, je snapt het dus, we zitten lekker door elkaar heen te kletsen, maar dat bedoelde ik dus.

au !!!!!!! doet zeer zeg.

Het gat in mijn hart hè dat doet zo zeer.

Als je nooit hebt geleerd dat mensen iets gewoon voor je doen omdat je ze aardig vinden, hoe kun je dan ooit leren om mensen de kans te geven en rustig afwachten en gewoon maar te zien of ze wel of niet iets voor je doen, omdat ze je wel of niet aardig vinden en daar boven te staan? Of naast, zoals je wit. In elk geval in alle rust jezelf zijn.

Ogot schei uit, hihi, dat schreef ik laatst nog, al die dingen waar ik nou nog voor aan het betalen ben, mooie boeken laten versturen, kadootjes kopen, maar weet je, die glimlach is maar zo kort, die je krijgt.
Maar weet je wat het is? Ik wantrouw nog steeds de glimlach van iemand die zegt: hee ik vind jou leuk zoals jij bent. Dat kan ik nog steeds niet goed geloven. Wat? IK? Leuk zoals ik ben zonder alle attenties en extraatjes die ik geef?
Dat is nog een hele strijd hoor, om te accepteren dat ik heel misschien wel, heel erg misschien, de moeite waard ben zoals ik ben.
Misschien herkennen meer mensen dat.

Yep, ook ik vertrouw het bij voorbaat niet dat iemand zegt dat ik de moeite waard ben, gewoom om wie ik ben.
Omdat ik mezelf nog niet de moeite waard vind....