Lag gisterenavond in bed te denken, wat voelden jullie met het afkicken, hoe lang hebben jullie geslikt en hoelang hebben de verschijnselen geduurd?

Pas sinds gisteren realiseer ik me dat ik misschien met afkickverschijnselen te maken heb. Vaak vreselijk somber, en dat kan zomaar even weer verdwijnen. Onrust. Me hulpeloos voelen t.o. die gevoelens ik kan er helemaal niets tegen doen, dat is nog het ergste van alles. Paniekerig hoelang nog enz. Voor mij erg belangrijk te weten dat ik niet de enigste op de wereld ben die die gevoelens heeft maar dat er mensen zijn  die dit herkennen.

Vind dit veel moeilijker dan het stoppen met roken en drinken. Dit is veel heftiger en doet meer pijn. Hoop dat jullie dit herkennen.

9 juli 20179 jr. bewerkt door bolletje

Bolletje,

Je kunt het zo gek niet bedenken, of ik heb dit of dat ontwenningsverschijnsel wel gehad. Ik kan er een boek mee vullen.

Probeer bij de dag te overleven. Niet te ver vooruit te kijken. Niemand kan jou helaas zeggen, hoe lang het duurt. Probeer de momenten dat je je ertoe in staat voelt iets te doen, maakt niet uit wat. Ramen lappen, kast opruimen, de kat toespreken enz enz. Lukt boodschappen doen nog? Koop dan iets ,wat je lekker vindt. Praktische dagelijkse dingen, die ervoor zorgen, dat je nog wat structuur  houdt.

Nee, het valt helemaal niet mee, we weten er alles van.

Ik geef je een wilde perzik, die al rijp is. Eet hem lekker op !

 

Sneeuwhoen

Ik kreeg van een mede aa lid die al langer in herstel is de tip voor afkick ( bij mij de drank en minimaal de benzo) een lijst  te maken met alleen maar leuke doedingen waaruit ik kan / moet kiezen om onrust te verdrijven. Ik heb die lijst gemaakt en gevuld met leuke dingen. Beetje piano spelen, volwassenkleurboek met mandala's kleuren, puzzel maken, etc etc. Wat ik leuk vind. Gister rond 5 zitten kleuren en nu puzzel maken. Ik merk dat het begint te helpen. Ze gf de tip dat waar mogelijk zo'n leuke activiteit dan even voorrang moet krijgen. 

Misschien voor jou ook een idee? Zomaar beetje meedenken hoor. 

Och lieve Herstel als ik wil kan ik zoveel leuke dingen doen hier. Schuur inrichten, vijver verder schoon maken, Gamen m'n grootste hobby tja en puzzelen als je een legpuzzel bedoeld, daar heb ik al een tijd aan zitten denken.

Dadelijk nog een grote hobby van me een bord gyros eten, thuis gebracht en wel.

God wat voel ik me anders zeg nadat ik denk dat die zorgen en spanningen komen van ontwenningsverschijnselen. Heerlijk weer een dag rust.

Fijn, Bolletje. Die rust is zo fjn. Ik ben er nog lang niet maar proef gelukkig alweer een beetje van rust in mn kop, en dat is een groot goed. Geniet van je gyros. 

Goeie morgen doorzetters,

Herstel hoe is ie?

Het is gelukkig wat rustiger geworden in m'n bovenkamer. Verder voel ik me nog helemaal niet de oude maar dat malen is er niet meer. Nooit geen Pammetjes meer das zeker. Waarom schrijven artsen dat voor? Er zijn  zoveel alternatieven.

Hallo Bolletje,

Ik sprak laatst een arts die vertelde dat vaak oudere huisartsen de pammetjes nog voorschrijven. Jongere huisartsen en specialisten schrijven ze nog bij hoge uitzondering voor. En inderdaad is mijn huisarts inmiddels 2 jaar met pensioen. 

Nou Gaba die van mij is 4 jaar geleden begonnen en is schat ik zo 35 jaar. Mijn oude h. arts die ik zo'n 30 jaar heb gehad, (kwam altijd met vlinders in m'n buik terug ) hield het zaakje onder controle en schreef nooit 90 lora's uit.

Na cold turkey te gaan, sinds december 2016 zijn mijn verschijnselen: kortademig, hartkloppingen, duizeligheid, angsten, spierkrampen, opgefokt gevoel, amper enkele uurtjes slaap per nacht (en in die uurtjes constant wakker worden), vaak moeten plassen 's nachts, enzoverder... hoe ik er mee omga?? Me door elke dag proberen te worstelen en te blijven werken. Zorgen voor afleiding. Heb quasi gans mijn huis herschildert. Ik hoop dat hier snel verandering inkomt, want dit is niet leefbaar. Zowel voor mezelf, als mijn man en 2 zonen. 

Liefs, HOOPVOL

19 juli 20179 jr. bewerkt door hoopvol

Goh Hoopvol al  zooooooooooo lang aan het worstelen? Verschrikkelijk dat gevoel dat er maar geen einde aan komt. ik hoop ook dat je snel iets positiefs mag voelen zodat je je daar aan vast kan klampen.

Hier gaat het gelukkig beter. Alleen s' ochtends is af en toe wat moeilijk. Ja dat plassen herken ik en soms lijkt het ook of dat ik het niet durf. Dan gaat het moeilijk en duurt het een  aantal seconden voor dat het komt raar hé? Maar ja dit is allemaal niet erg, als die angsten en sombere gevoelens maar weg blijven.

Dus in december cold turkey gestopt en nog allerlei afkickverschijnselen, je gebruikt niks meer Bolletje? Ik vind het heel knap, en ik hoop voor je dat de klachten af gaan nemen, en steeds beter gaat voelen! Wat je noemt vaak plassen, kortademig, ik ken ze allemaal, dus geen zorgen hierover, het gaat over!

Bij mij is de kortademigheid minder nu gelukkig, ik ben een boel chemische zooi kwijt, en denk dat is er af! Vandaag met de weegschaal verder, ik las dat dat prima werkt! Ik ben 3 maal cold turkey gestopt, maar gebruikte 15 mg diazepam die voor een groot deel de klachten wel opving. Mijn ervaring is met een gevaarlijk anti psychoticum seroquel dat het een half jaar duurde dat ik me aanzienlijk beter ging voelen. Dit middel is in America verboden. Waarvoor ik het kreeg... Waarom moet ik volgens psych nu aan de anti epileptica, hetzelfde dus, onrust , slecht slapen. Dan komen ze met die zware troep. Ik weet nu genoeg om ze niet te vertrouwen!

Sterkte Bolletje!

@bolletje en @Anoniem48, 

anoniem48, ik denk dat je mij en bolletje een beetje door elkaar haalt, maar ben niet zeker. Mijn ergste periode was januari en februari. Het moeten leven op deze manier, had voor mij totaal geen zin meer. Ik heb de grote fout gemaakt, om na 5 jaar gebruik van 2mg rivotril, om cold turkey te stoppen. Dit had ik nooit mogen doen. Maar het is nu zo... en inderdaad... ik gebruik helemaal niks... ik heb met momenten "betere"periodes. De euforie is dan ook groot (gevoel van genezing). Maar de teleurstelling is erna dan ook groot, als ik me terug slecht voel. Ik heb eigenlijk het meeste last van hartkloppingen. Ik wordt er echt soms gek van. Soms twijfel ik of dit alles wel ontwenning is, en niks anders onderliggend... 

liefs, HOOPVOL

Hoopvol heb je wel eens een hartfilmpje laten maken? Misschien stelt dat je wat gerust. Het kunnen spanningen zijn.

Ja, die ontwenning...dat is wat !

Veel mensen komen bij darm, oog, hart, huid specialist enz terecht met ontwenningsverschijnselen, die dan vervolgens niet onderkend worden.

Ik heb ook vaak aan mij zelf getwijfeld, of het wel ontwenningsverschijnselen waren. Nu weet ik, dat dit wel het geval was. inclusief de mislukte pogingen, kostte het mij 6,5 jaar om er van af te komen. Wat een hel.

Hey Anoniem 48,

Dat seroquel in Amerika verboden is, is niet waar. Ja, het is ook troep, maar er zijn zat mensen, die er baat bij hebben.

Ik heb het ook een tijdje geslikt, maar vond het geen pretje. Het is gewoon een antipsychoticum, net als olanzapine/zyprexa. Ik word zo vaag als een ui van dat spul. Slapen...ja. Dat doe je dan wel. Veel mensen komen er van aan, maar niet iedereen.

 

28 juli 20179 jr. bewerkt door sneeuwhoen
Foutje

Ik ben sinds een week helemaal gestopt maar weet niet of het zo verstandig was voel me zo beroerd en ben met een nieuwe baan bezig ik weet niet wat te doen help

Waar ben je mee gestopt, Pff?

Heb je afgebouwd of stopte je Cold Turkey? Weet dat het overgaat, al moet je hier wel even door nu. 
Alle sterkte gewenst, je voert je strijd niet alleen. 

Clonazepam had ik voor het naar bad gaan 2 tabletten dus 1 mg afbouw met een kwart per 3 dagen naar 0.5 mg en toen in eene helemaal gestopt dat was vorige week donderdag maar weet niet of ik er goed aan gedaan heb 

 

Das wel erg vlug Pfff. Heb je overlegd met je arts?

Die zegt probeer het maar en gaat het niet goed kom dan even langs 

Maar denk niet dat het echt goed gaat mijn gezicht voelt raar en dat vind ik best eng Die stuipjes gaat wel is te doen maar zit er aan te denken om weer zo'n pil te slikken maar weet niet of ik daar wel goed aan doe

 

Pfff het beste is om dit toch even te overleggen met je h. arts. En je kan hier ook advies vragen hé?

Onder "vraag het aan de hulpverlener."

29 juli 20179 jr. bewerkt door bolletje

Ok thx 

Mss wat laat maar ik zat op 300 a 400 mg oxazepam per dag

Soms 4 a 500.

Ik heb het in minder dan 2 weken tijd terug gebracht naar 25mg 

Doe ik hier verstandig aan?

Vijf jaar ongeveer, dus niet schrikken. Van Tranxene 25 mg, daarvoor 40 mg of hoger en ik begon met 5 mg, 20x per maand in 1997. Ik stopte in december 2002. Daarna weer begonnen in 2006-2007, dus ik ben er nog niet af. De eerste drie maanden veel angst en spanning, enorme hoogtevrees, extreem gevoelig voor geluid. Tussen 3 maanden en 1 jaar ging het iets beter. In die tijd ben ik zelfs verhuisd, ben ik in totaal een paar maanden bij een familielid geweest, verdeeld over 3 periodes. Dit heeft mij door het eerste jaar heen geholpen. Daarna ging het echt zeer langzaam beter. In het eerste jaar en voor de (bijna CT-afkick, slechts 5 dagen afgebouwd en al op de derde dag veel symptomen) afkick ging ik op aanraden al veel wandelen. Heb mijn hele woonplaats, alle natuur gezien in die tijd. Ik rookte toen nog, wat een dubbel effect had. Ik keek ernaar uit, maar als ik rookte, kreeg ik een angstgevoel. Toen in 2004 met roken gestopt, terwijl ik nog ontwenning had. Trekkende benen, of het vel loszat, restless legs, enzovoorts. Door de boeken van Allen Carr zeer vaak te lezen, ben ik toen gestopt en ik wist al dat ik er vanaf was. Een week was ik compleet de weg kwijt, maar daarna ging het snel beter. Ik zou nooit meer willen roken, wat een vieze verslaving is dat. Toen kwam ik ook nog bij chiropractie terecht. Ik vergiste me een beetje daarin, want nadat ik daar geweest was, voelde ik helemaal geen ontwenning meer, het kwam later in de avond terug. Ook was ik ca. 30 kg afgevallen door geen benzo's meer te nemen en geen grote hoeveelheden frisdrank meer. De chiropractie bleef ongeveer gelijk. Steeds even beter voelen en dan de volgende dag weer hetzelfde. Dus eigenlijk zonde van mijn geld, achteraf. Maar goed, het gaf mij weer hoop. Ook liep ik bij een heilmasseur, een hele aardige man ook, die goed kon luisteren. Ik knapte altijd wel wat op, als ik daar was geweest, maar echt genieten kon ik nog niet. Pas toen ik in eind 2005 op een verdedigingskunst ging, voelde ik meer verbetering, maar toen was ik al drie jaar aan het ontwennen. Ik begon stiekem al wat dingen uit te proberen. Kocht zelfs een keer diazepam, in de hoop dat een lichte dosis mijn ontwenning weg zou nemen. Dat was niet het geval. Dat viel me tegen. Ik raakte bijna weer verslaafd. Echter, dat laatste restje bleef maar aanwezig, 20-25% van wat het ook was. Ik kon er niet meer mee omgaan en ging langzaam weer de verkeerde kant op, weer benzo's. Eind 2006, vier jaar later, kreeg ik via de huisarts alprazolam. Ik maakte er meteen misbruik van door het te combineren met energy drinks. Dagelijks gebruik was pas eind 2007, ik had toen al een paar banden gehaald met die vechtkunst. Ik begon weet wat dikker te worden en moest benzo's bijkopen via internet om genoeg te hebben, vooral diazepam. Het werd steeds erger tot ik op een gegeven moment de 100 mg diazepam aantikte, per dag. Ik ging overal heen om het te kopen, waardoor ik verder weinig te besteden had. Tien jaar terug, was ik dus al ongeveer 10 jaar weer aan de benzo's en ontdekte ik clonazepam, veel goedkoper en sterker dan diazepam. Dat was financieel mijn redding. Met 2 pilletjes per dag en enkele diazepam 10 mg, kon ik het redden. De laatste jaren gebruik ik 3x daags 2 mg clonazepam en 10 mg diazepam (van de huisarts). Ik heb ongeveer een jaarvoorraad van beiden, voor de zekerheid, maar ik word ouder (57) en ben single, bepaalde dingen gaan achteruit (potentie, algehele gezondheid), ook kreeg ik Diabetes Type II, rond 2006. Nu werk ik al ruim 10 jaar niet meer, ik heb geen idee meer hoe hier af te komen. Het laatste half jaar heb ik het eigenlijk opgegeven. Ik ga dit niet opbiechten aan mijn huisarts, gaat hem niets aan. Dat ik misschien wel 1,5 tot 2 jaar moet afbouwen, weet ik, maar ik gebruik ook nog tramadol en soms oxycodon. Ik weet de risico's, maar mijn tolerantie is zeer hoog geworden, vooral voor de benzo's. Nu zie ik nog amper iemand, alleen wat naaste familie, die in de buurt woont. Had graag een relatie willen hebben, maar de laaste vier jaar heb ik ook vocht bij mijn pezen en spieren in de arm/schouder, vergelijkend met biceps tendinae. Chronisch dus, de laatste tijd ook in mijn benen. Mijn motivatie/zin is vrijwel weg. Zelfs een heel klein beetje afbouwen doe ik niet. Ik voel me gevangen in mijn lichaam. Maar goed, dit ging over de afkick. Nu weet ik wel beter, maar kom ik hier ooit nog vanaf. Een afbouw van 3 maanden zou veel te kort zijn en weer het ontwenningsyndroom opleveren, misschien nog wel erger dan vorige keer. Ben dus nooit volledig hersteld van vorige keer, dus hoe zou dat nu, meer dan 20 jaar later, dan moeten? Iemand een idee. De Ashton Manual ken ik en ik kan niet met mensen omgaan, dus een kliniek is ook niets voor mij, ben ook zeer gevoelig voor geluid, dat was ik 20 jaar geleden al, en nu nog meer. / Ik ken succesverhalen, zelfs van mensen die ongeveer zo lang gebruikten als ik, maar zij hebben slechts 1x hoeven afkicken. Voor mij zou dit eigenlijk de derde of vierde keer worden. (in de jaren 90 al een keer van oxazepam afgekickt, duurde gelukkig maar twee weken, met enkele dagen helemaal geen symptomen, maar was toch 'eng') Groeten...