Fijn nog even na te lezen hier.
Hots je hebt wat losgemaakt!
Dank daarvoor trouwens.
Dit is wel waar het hier uiteindelijk om gaat.
Ik werk zelf bij 113, wilde dat gisteren niet schrijven.
Maar ik heb echt de wezenlijkste en mooiste gesprekken dan.
Helaas weet ik nooit hoe het afloopt en dat is juist.
Zo ook hier. Geen idee of wat je hier leest je moed geeft,
of bevestiging in je besluit. Dat is aan jou. En er is veel respect.
Er is ook angst hier. Konfrontaties maken altijd veel los.
Maar in wezen hebben we hier (bijna) allemaal zelfvernietigend gedrag
vertoond door extreem te drinken. Ikzelf zie dat ook als een onbewust
verlangen naar rust, vrede en indirect misschien ook zelfs de dood.
Het heeft bij mij ervoor gezorgd dat ik de dood nu aankan. Er vrienden mee
probeer te worden. De ene keer lukt me dat beter dan de ander.
Maar de keus om de tijd die ik nog heb, zo goed mogelijk in te vullen,
daar heb ik meer invloed op. En dat probeer ik nu.
En daar helpt zo'n dagdraad als die van gisteren aan mee.