Ik heb een goede jeugd gehad. Enigste is dat vooral met mijn moeder, dat ze weinig praatte. Als je het eens probeerde, kreeg je snel het antwoord: het is zoals het is kind. Wel heb ik goede herinneringen aan mijn jeugd. Er zijn zeker dingen die ik ook met mini wil doen. We gingen vaak het bos in, picknickmand mee. Naar de kinderboerderij, veldboeket plukken. Veel spelletjes doen, knutselen. Een dagje naar de dierentuin of pretpark gebeurde niet zo vaak, kan niet zeggen dat ik het gemist heb. Ook gingen we met de vouwcaravan op vakantie. Spelen met andere kinderen, emmer en schep mee, beestjes zoeken. Tja, tot dat ik zelf hele verkeerde keuzes maakte en ze lang niet heb gezien. Weer contact was niet moeilijk, het is zoals het was kind... Daar heb ik dan wel moeite mee. Wel merk en voel ik dat ze trots op mij zijn. Al zullen ze dat nooit uitspreken. Dat wil ik anders doen bij mini. Uitspreken dat ik van haar hou en trots op haar ben.