gelukkigzonder

hi moedig dat je dit hier schrijft. Weet je hoe het bij mij zover is gekomen? Ik kreeg een zwaar epileptisch instult Kinderen zijn hier getuige van geweest en dacht dat ik dood ging. Duurde ook ruim 5 minuten, 112 is gebeld en ineens stonden er 2 ambulance broeders aan mijn bed. Ik dacht echt dat het vriendinnen waren van mijn oudste dochter die net terug kwamen van het stappen. Ik heb een nachtje doorgebracht in het ziekenhuis op de CT scan zagen ze een mini goedaardige tumor in mijn brein. Dit kan insulten veroorzaken maar nog meer door stress en gebruik Het was 1 van mijn eye- openers. Ook toen veilig thuis in is geschakeld. Hoe verdrietig ook maar ik ben WAKKERDER dan ooit. Zet 'm op, je kunt het. En ja door schade en schande leert men.

Wat fantastisch dat je dit nu mee mag maken. Waar kwam voor jou de ommekeer? En hoe heb jij het eerste jaar ervaren? ik snap nu veel beter dat ze zeggen> kom het eerste jaar maar eens door. Het voelt voor mij echt alsof ik elke dag iets nieuws leer. Het is ook geen lineair proces.

ja het is beide nodig om ook verder te kunnen. Ik heb echt dagen en momenten dat ik me goed voel. Sterk ben en lol heb. Ook nu de behoefte om weer stappen te zetten tas stoppen met roken en sporten. Stap voor stap.

En we zitten inmiddels op dag 156. Ik voel soms de behoefte om te drinken, maar dat is eigenlijk puur voor het verdoven. Dus het plezier niet eens. Als ik dan op fast forward druk in mijn hoofd, dan weet ik dat het gevoel erna veel heftig er is dan ervoor. Ik merk ook dat het rouwen om mijn gestrande huwelijk soms zo heftig binnenkomt dat ik dat niet meer wil voelen. Het is Immers al een poos over maar ja na zoveel jaren huwelijk, mag er ook gerust gevoeld worden. Ik ben wel trots op dat ik inmiddels de 5 maanden gepasseerd ben. Het is nog kort maar een begin. Hoe gaan jullie?

Hi, goedemorgen allen, ik zit op dag 133. Er zijn dagen dat ik zowaar geluk mag ervaren. Het gevoel is voor mij iets wat ik ken maar dan voor de scheiding. Er komt nu wel bij dat ik alles nuchter ervaar. Dus ik haal het UIT mezelf. De kleine dingen geven mij geluk. Lijk het niet meer buiten mezelf te zoeken. De rouw is niet meer zo rauw. Maar te dragen. Ik heb zowaar het idee dat na de 4 maanden de ommekeer is gekomen. Dat mijn neurotransmitters zich wel normaliseren. Is dit herkenbaar voor anderen? Ik heb altijd gedacht (buiten mijn zwangerschappen om), het gaat me nooit lukken. Langdurig nuchter zijn maar het vertrouwen begint steeds meer te komen. Ik heb enkel zucht als ik iemand zie drinken op tv. Heel gek, niet zozeer als dit naast me gebeurd, dus live maar als ik dus naar een scherm kijk. Gelukkig is dit van korte duur. Hoe is het met jullie?

Dag allen, zit alweer of pas op dag 114. het gaat best okay. boven de regeldingen die ik moet regelen rondom de scheiding. Wat is dat toch een hoop. iemand ervaring mee? Merk wel dat ik wat zachter word in contact naar mezelf en anderen toe. Dat vind ik een pluspunt. De zucht naar alcohol is er heel soms. En het duurt heel kort. Dus daar ben ik dankbaar voor. Toch ben ik mega Allert. Vanavond weer naar een meeting en Trubendorfer is een fijne manier van hulp aanvaarden. Hoe gaat het met jullie? Wanneer merkte je meer 'vrijheid' in dit proces?. Wanneer merkte je weer volop geluk?

Dag 94: gisteren 3 maanden muntje opgehaald bij de AA meeting. Ik heb er steun aan, aan deze hele community. Anderen noemen het een sekte 😉 Ik haal er precies uit wat voor mij van toepassing is. Opvallend is dat ik niet eens meer denk aan alcohol. Althans, gros van de tijd maar dat ik dus meer denk aan dingen als: hoe deal ik met alle ongemak? wat kan ik nog wel doen qua festivals (hele weekenden?) welke schade heb ik aangericht? waarom heb ik mezelf zo lang laten meeslepen door dit goedje? Sinds de breuk met mijn ex, kan ik erin berusten. De acceptatie fase is gestart. Man, wat heeft dat lang geduurd. Ik kon eerst niet goed rouwen, want ik dronk! Sinds ik niet meer drink, is er echt ruimte voor rouw. We zijn meer in gesprek dan eerst. We kunnen elkaars verhaal en verdriet aanhoren. Dat werkt dan ook weer helend. Verder een traject EMDR afgesloten. Ook dat gaf de afgelopen weken ruimte om alles toe te laten. Mijn hele lichaam trilde, er kwamen nog meer trauma's naar boven. sliep niet meer. Kortom, het was heftig, maar doordat ik alles toeliet en in contact was met lieve vriendinnen ben ik ook echt gaan helen. En nu, na de 3de sessie is er LUCHT. Geen lading meer op datgene waarvoor ik EMDR had. Langzaamaan heb ik het idee dat ik herstel toelaat. Dat ik mag zakken in alles. Fijne dag

misschien is er nog plek voor in maart, Iets voor jou?

Ik zit op dag 81. Dus het mini begin is er. jij succes @bumperjim.🙌

Goeidemorgen, nog gelukkig nieuwjaar. 2025 zie ik als 1 grote kermis van vreselijke attracties. 2025 was een wake-up call voor mijzelf mijn verslaving liep uit de hand met als gevolg. Relatie na 25 over, bedrijf kwijt, schulden en tijdje de kinderen niet kunnen zien. 2025 was ook het jaar van dankbaarheid hoeveel mensen bij me zijn blijven staan nadat ik eindelijk eerlijk was. 2025 was het jaar waarin ik zo diep zakte, dat ik niet meer wilde leven. Ik voelde niets meer. 2025 was het jaar dat ik hulp zocht en elke dag bezig ging met herstel 2025 was het jaar waarin ik rouwen toeliet zonder mij te verdoven Dan is het tijd voor 2026. 1: 2026 wordt het jaar van 1 jaar nuchter zijn. 2: 2026 wordt het jaar van een nieuwe versie van mezelf worden. 3: 2026 wordt het jaar waarin ik weer verbinding voel, vertrouwen krijg in mijn gezin. 4: 2026 wordt het jaar van onafhankelijk te zijn en volledig blij ben met mezelf (als single) 5: 2026 wordt het jaar van loslaten, trauma's verwerken en trots zijn op mezelf 6: 2026 wordt het jaar van ontdekken en nieuwe avonturen aangaan. En hoe is het met jullie? liefs

Dag 70 en het gaat goed mbt het nuchter zijn. Gisteren zelfs naar een feestje geweest. Heerlijk gedanst maar mijn lijf is op om 21.30. Ik kies vaker voor rust en voor mezelf. Dat is nieuw. Ging eerst altijd maar door. Hoe gaat het met jullie?

Jaaa, nog steeds zonder. ik zou dit weekend naar een weekend cursus gaan van Jan Geurtz maar gek dit verzet naar maart. Vind hem echt grandioos. Dag 52 nu. Voel me best okay. Ben erg druk met werken, zorgen, diverse therapieën in een week. Ben ‘‘s avonds kapot. Dus mijn weken zijn goed gevuld. Elke week meetings is echt wat me NU helpt. Ik haal er zoveel kracht uit. ❤️ hoe gaan jullie? @Noelle, knap hoor dat je de 3 maanden bent gepasseerd. toppertje ben je

Dag @Noelle, als je het zonder hulp kunt, zou ik zeggen >doen. Ik kan niet zonder hulp. Ik heb namelijk bewezen dat dit alleen niet goed ging. Schrijf hier al heel wat jaartjes en dat ging maximaal 3 maanden goed. Maar laatste keer was de DRUPPEL. De laatste keer dat ik stopte, ipv dat ik weer start. Gisteren groepssessie gehad met een naasten die ik meenam. Was zo mooi maar ook emotioneel. Had 1 van mijn beste vriendinnen meegenomen en ze zei:,, ik ken haar al 20 jaar maar heb nooit iets geweten." en toen moest ze huilen! Pffff, die raakte me diep maar ook goed. Inmiddels dag 44 en geen cravings maar alles wat er wel is komt ongefilterd binnen. In de zomer was ik nog zwaar depressief en dat is gelukkig voorbij. Ik lach steeds meer. Kan bepaalde dingen beter dragen en alles voelt wat helderder. Wel merk ik dat ik soms dingen vergeet. Dit heeft te maken met de psychose, depressie en uiteraard de verslaving. dus alle stofjes moeten herstellen. Maar heb goede hoop. Hoe voel jij je?

Hi @Noelle,super knap 3 maanden. Althans bijna. Ik herken het, je vergeet op een gegeven moment de drama's. Wat ik nu doe is heel veel situaties terug halen die drama opleveren. Zowel tijdens als achteraf. Zo had mijn ex bijv verteld dat ik zelfs de intimiteit op sommige momenten vergeten was nadien. En die was juist zo goed bij ons. Dat is toch te gênant voor woorden! Ik kan het nu goed hebben als mensen mij confronteren met het verleden. Echter heb ik nog niet alle momenten nu helder voor me. Dat gaat stap voor stap, maar het motiveert me op door te zetten. Morgen gaat een vriendin van me mee naar de groepssessie van Trubendorffer. Dat is voor mij ook weer een stap. En zo kom ik er wel. Just for 2 day. Heb jij veel mensen om je heen die je alles hebt verteld?

Hi @Noelle, ik merk dat ik er gek genoeg niet zo mee beziig ben. Althans niet met het drinken wel met alles er omheen zit/ ligt en hangt. Het voelen is soms intens maar ga alles aan. Ik ben met het herstel wel echt dagelijks mee bezig. Therapie, meetings, praten met fellows etc. Het helpt me allemaal. Voor het eerst echt de ruwe waarheid laten zien. En het allermooiste is, is dat ik nog niemand heb zien weglopen sinds ik echt eerlijk ben. Het onderzoeken wie ik ben, dat is een reis. Ik vind het soms heftig maar nodig. Hoe is het met jou? Hoe ga jij en welke dag/ week/ maand zit jij? Ik nu op dag 40