Pytje

Hoi Ryan, het is veel tegelijk, maar bij iedere stap zul je jezelf trotser voelen en meer het gevoel krijgen dat je ALLES kunt!

Dankjulliewel! 3 maanden zijn op meedere gebieden dus een keerpunt. Aan de ene kant is de gewoonte er dan in gesleten en weet je soms niet meer waar je de drank eigenlijk voor laat staan. Je denkt bovendien al vrij snel dat het allemaal wel meevalt en je er best wel eentje kunt nemen. En aan de andere kant is aan het einde van deze periode de gewoonte er ook uitgeslopen, waardoor je er gemakkelijker van afblijft. Maar goed, voorlopig maar weer mijn tweede week volbrengen.,,,

De eerste week zit er weer op. Het niet drinken gaat goed, ik merk dat ik het vaker heb gedaan (in de droogstand staan:) De euforie van de eerste dagen is er echter ook af en ik voel me nu onbestemd en een beetje leeg. Omdat ik ook nog vakantie heb zijn de dagen wat structuurloos. Voorheen was er dan dat vaste punt op de dag waarop de fles openging. Nu voelt het alsof ik nergens echt plezier in heb en het feestje om me op de fleuren ook nog wordt afgezegd. Ik weet dat ik beter in mijn vel zit als ik wat drukker ben. Aan de andere kant is het natuurlijk ook goed om te ervaren wat deze leegte met mij doet. Goed, maar niet per se prettig.....Daar komt bij dat mijn partner ook altijd mijn "partner in crime" was. Hij gaat totaal anders met alcohol om. Ziet wel een probleem bij zichzelf maar is teveel Bourgondiër om daar echt lang bij stil te staan. Hij doet zijn best, maakt nu zelf ook geen fles wijn open als we thuis zijn, maar is dankbaar voor iedere afspraak, waar hij wel even een glas kan nemen. Ik wil daar niet teveel mee bezig zijn, omdat ik merk dat het me uit mijn eigen proces haalt. Normaal zijn we nogal close, dus ik vind het lastig om daar nu weinig in te delen... Hij ook denk ik eigenlijk. Maar goed, week twee is begonnen!

Hoi Jim, ik vind het knap, met name als ik jouw intro lees, waarin je vertelt dat je al lang en veel dronk. Beetje vergelijkbaar met mij. Ook ik heb na drie maanden geprobeerd om te "normaliseren". Dat ging een tijdje goed. In het begin is het eigenlijk helemaal niet zo lekker. Daarna wel weer wat meer. Je kunt je dan nog niet voorstellen dat je ooooooitt weer zo zult drinken als vroeger. En toch gebeurt het. En het gebeurde sneller dan ik had verwacht. Juist met de feestdagen.... Bij mij was er geen andere optie dan weer radicaal stoppen. Ik denk dat je de relatie met de drank wel blijft koesteren als je je zelf af en toe wat toestaat. En dat het gemakkelijker zal zijn om in een periode waarin het minder gaat, toch eerder naar de fles te grijpen. Maar het is voor iedereen anders en ik denk dat er velen op dit forum zijn die zouden wensen dat ze er een genormaliseerde verhouding met alcohol op na kunnen houden. Houd ons op de hoogte svp!

Vanavond weer een etentje... Dat heb je in deze tijd van het jaar... Me bevinden tussen allemaal mensen met dezelfde struggle op dit forum helpt me echt. Ik ken jullie niet, maar voel me ondanks dat minder alleen.... Tussen alcoholdrinkers zou ik anders al snel op de gedachte kunnen komen dat het allemaal wel meevalt met mij. Maar geloof me: dat is NIET zo!

Hallo Reacher, het gaat goed tot nu toe. Zelfs na een etentje gisterenavond in één van mijn favoriete restaurants, waar de wijn altijd heeeerlijk smaakt. Ik heb het bij Crodino gehouden en heb, o wat fijn, alle gesprekken kunnen volgen zonder in een alcoholroes te verkeren. Ik tel mijn zegeningen:)

Hoi Roosje, je vraag hoe het mij gelukt is om te stoppen (tot nu toe) is inderdaad, zoals velen het al schrijven, de eerste niet nemen. En dan maar wachten wat er komt. Verduren vind ik altijd een mooi woord hiervoor.... niet kunnen slapen? Oké, dan maar even niet. Niets in je hand hebben? Oké, geen glas, maar desnoods een breiwerk. Onrust in je lijf? Niet naar de fles lopen, maar in de regen naar buiten. En natuurlijk, niet te vergeten, de positieve gevolgen koesteren! Ik weet ook niet of je eerst allerlei voorwaarden moet creeren voordat je kunt stoppen. In zekere doe je de drank dan te veel eer aan. Hoeveel achterliggende oorzaken er ook zijn en hoeveel mitsen en maren je ook kunt bedenken; een verslaving op zich is een heel simpel systeem: je hebt je lichaam aan iets laten wennen en nu kan het moeilijk zonder. Els Noorlander legt heel inzichtelijk uit hoe dat werkt. Vijf jaar geleden stopte ik, na een slopend proces van minderen, stoppen, weer beginnen, pleisters, pillen, etc, met roken. Die ervaring helpt mij nu wel. Ik ken mezelf in dit proces redelijk. Ik weet hoe gemakkelijk ik toegeef aan de cravings. Voor mij is stoppen niet het probleem, maar volhouden..... Ik lees je strijd en je motivatie om "een beginnetje" te maken. Succes!!

Hallo Roosje, ik zit ook pas een paar dagen op dit forum en kan je dus alleen maar vertellen over mijn eigen (meervoudige) ervaring met minderen en stoppen. Ook heb ik een aantal jaren geleden de internetbehandeling gedaan bij Tactus. Deze helpt je om je drankgedrag in kaart te brengen en eventueel achterliggende oorzaken. Ik kwam er na de behandeling wel achter dat bewustzijn echter niet leidt tot automatisch minderen van het aantal glazen op een dag. Ook andere pogingen tot minderen vond ik een hele struggle. Er was altijd wel een reden om een dagje of een glaasje door de vingers te zien. Het komt neer op een hoop discipline, die ik al niet zoveel op voorraad heb en die na het eerste glas pijlsnel daalt. Voor mij was het stoppen met drinken een stuk gemakkelijker. Je komt dan hele andere dingen tegen (bijvoorbeeld hoe houd ik het ook na een paar weken of een paar maanden nog vol) maar de alcoholvrije dagen leren je wel hoe lekker je je ook kunt voelen zonder alcohol. Ik zat ook op een fles per dag en heb er eigenlijk geen noemenswaardige afkickverschijnselen van. Het slapen gaat wat minder, maar dat trekt bij weet ik uit ervaring en dan wordt het alleen maar beter. Wat ik als heel positief ervaar is dat ik niet meer stiekum aan het kijken ben of de vijf al in de klok zit, dat ik een gesprek en ene tv-programma gewoon kan volgen 's avonds, dat ik niet me niet meer zo klam voel (ik dacht altijd dat het opvliegers waren....) en dat ik me minder somber voel 's ochtends. Maar goed, ieder doet het natuurlijk op zijn manier en ook ik heb nog niet bewezen dat ik de rest van mijn leven alcoholvrij zal doorbrengen. Het blijft een tocht naar.....heel veel succes daarbij, Roosje!

Hallo Marcia, join the club. Ook ik na drie maanden weer teruggevallen, maar heb het weer opgepakt. Succes!

Dag drie. Bij het binnenkomen gisterenavond en het zien van een aantal flessen rode wijn op tafel was het even moeilijk. Het genot van dat eerste glas.... En de ellende van die glazen erna, bedacht ik me vrij snel. Toen was het moment voorbij:) Fris wakker worden op Nieuwjaarsdag; hoe lekker kan het zijn!

Jij ook kruidenthee!

Hallo Amethist, dank voor je tip! Ik ga de app zeker installeren. Ik vond het slapen zonder alcohol weer een "verfrissende" ervaring. Wel wat onrustiger, maar op zich vind ik dat prettiger dan de coma waar ik na een fles wijn in terecht kom. Vandaag dag 2. Omdat we oudjaar met een grote groep vieren en mijn partner en ik traditiegetrouw voor de champagne zorgen, deze ook nu maar weer koud gelegd... Ik ga er niet aan meedoen dit jaar. Eens kijken of het zonder de bubbeltjes ook een goed, nee, beter jaar kan worden!

Dankjulliewel. Bob, toen ik begin van dit jaar startte, was het omdat ik dat in een coachingstraject als voornemen had. Ik liep er toen echter helemaal in vast en kon aan niets anders meer denken dan aan een glas wijn. De tweede keer ging het wel goed. Ik had gewoon heel erg genoeg van mezelf en stopte meer in een opwelling. Na de eerste paar dagen ging het me best gemakkelijk af. Tot 3 maanden dus. Bij het stoppen met roken hoorde ik eens: 3 uur, 3 dagen, 3 weken, 3 maanden en 3 jaar zijn de kantelpunten. Ik heb daar toen best bewust naar toe gewerkt. Dat had ik nu niet. Ik dacht eigenlijk dat het verder wel goed zou gaan en dat ik voor de rest van mijn leven niet meer zou drinken of na lange tijd met mate. Niet dus....Die valkuil ken ik dan nu. En ik ga het dus maar op dezelfde manier als het roken benaderen (waarbij ik 3 uur al kan overslaan:).

Hallo, laat ik de stap van lezen naar schrijven maar eens zetten.... ik ben een vrouw van midden vijftig en ik ben verslaafd. In het verleden aan roken en drinken, maar dat roken heb ik inmiddels een aantal jaar geleden opgegeven. Ophouden met drinken heb ik al meerdere keren geprobeerd, maar dat is tot op heden geen blijvertje gebleken. Begin van dit jaar een aantal weken gestopt en na de zomervakantie zelfs drie maanden. Het waren best goede maanden. En toch kwam er een moment dat ik er weer naar verlangde. Het begon met mate, maar werd al snel meer dan ik zelf wilde en goed voor me was. Daar komt bij dat ik steeds duidelijker merk dat ik er somber en depressief van word. Ik slik al langdurig antidepressiva en had nu juist in overleg met de huisarts besloten om dit te gaan afbouwen. Geen goede combinatie met teveel alcohol dus. Ik wil graag weer terug naar het gevoel wat ik heb in de periodes dat ik niet drink. Ik weet ook hoe moeilijk het is om de eerste stap te zetten. Want wat 's ochtends nog een goed idee lijkt, is later op de dag ineens heel anders....Maar goed: ik ga het aan vandaag!