Quinn

@Rosee ik houd niet van kwaad worden en het dan niet kwijt te kunnen. En ik kan het hier niet kwijt. Ze vinden dat ik daaraan moet werken. Want ik heb nog niks om me mee bezig te houden, zullen we maar zeggen.

Doen we lunch? Yoghurt met suiker, koffie en misschien wel een boterham. Niet naar buiten vanmiddag want iemand ik noem geen namen is met een kwaaie kop de groepstherapie uitgelopen. Iets met acties en consequenties. Dus. Yoghurt.

Voor de liefhebbers.

Morgen. Nou, verder kom ik niet. De dagen lijken hier veel op elkaar met steeds dezelfde mensen en gruwelijke regelmaat. Schijnt goed te zijn voor mensen, regelmaat. Misschien vandaag weer naar buiten. Dagpact: Quinn

@Kaatjemama prima inzet. Dus nu 200 procent voor jezelf.

Net de toren van Babel. Maar dan anders.

Nachtpact Musashi Reacher Quinn

@kruidenthee67 en @karin123

@Kaatjemama weet je wat ze waarschijnlijk denken? Wat jammer dat ze niet fit is. En verder helemaal niets 🌷

Nee zeg, ik lees juist heel graag over eten, wat anderen eten, hoe ze koken, kookprogramma's, weet ik het wat. Ik kook zelfs graag zelf, of nou ja, dat deed ik. Alleen dat verdomde opeten, dat is weer een crime geworden.

Just an answer. O, ik had ook nog een appel trouwens.

Hmm, volgens mij is de dagdraad toch juist bedoeld voor al uw dagelijks geklets?

Er was hier stamppot andijvie. Ik had yoghurt met suiker en het slaapwandelmeisje zette daar een aardbei op.

Dus, wat eten jullie vandaag?

Weer binnen.

Ik sta buiten. Wish me luck. Tot straks.

Ik ook @Rosee ergens moet ik toch wel iets goeds doen, om zulke mensen te hebben.

Ik weet nog wel een leuke personal trainer voor je @lady jane maar als ie sportspullen aantrekt, is het wel een klootzak.

Een uitgebreidere, met opties. Maar elk antwoord mag ook. Naam auteur, acteur, rol, toneelstuk.

Morgen. DAGPACT: MaryArt Marjolijn Fonny🌞 Yvonne kaatje 🌺 Quinn

Afgelopen weekend was fantastisch. Uitdagend en veel te druk natuurlijk, dat zeker. Maar hell, wat was het prachtig om c te zien genieten en stralen omdat we zoveel heel gewone dingen aan het doen waren. Na een tijdje vergat hij zelfs om me steeds te vragen of het nog ging. Het was soms moeilijk. Nee, dat lieg ik. Het was voor een groot deel van de tijd behoorlijk moeilijk. Maar niemand zei dat het gemakkelijk hoeft te zijn. En dan komt na de high ook de domper. Wat heftigheid van mij, een schofterig bericht mijn kant op en daar gaat de moeizaam verworven stabiliteit. Down the drain. Hoewel de beschuldigingen nergens op slaan, raken ze me diep, precies zoals de schrijver wilde. Kom me niet aan met excuses dat het niet persoonlijk bedoeld was, dat is gelul. Maar daar gaat het niet om. Waar het om gaat, is wat dit alles de afgelopen dagen met mij deed. Egoïstisch, ja, mijn proces, mijn draad, mijn. Maandagochtend las ik de shit pas, want ik ging mooi niet het weekend verpesten. M'n reactie schreef ik nog kalm genoeg. En toch kwam langzaam het kookpunt dichterbij, net als de paniek. Zoals ik eerder schreef, alles waar ik zo hard voor werk, knalde in mijn gezicht uit elkaar. Ook soort van letterlijk. Ik heb mijn hand stukgeslagen tegen een muur en een stoel uit zijn lijden getrapt. Uren liggen janken omdat ik niet anders kon. Op het punt gestaan de deur uit te lopen en de eerste kroeg in die ik kon vinden, omdat alles uit m'n handen was getrapt. Alle vooruitgang in het herstellen van acuut trauma, maar ook dat kleine beetje vooruitgang in de rest. Het hele niet mijn schuld. Niet mijn schuld. NIET MIJN. SCHULD. Het zal me wat. Dit is mijn traject. Ik zal herstellen en ik ga herstellen. Ik wil niet drinken en ik zal niet drinken. Wie niet voor me is, is tegen me. En wie tegen me is, heb ik niet nodig. Die afleiding kan me gestolen worden.

Hé vriend, red je het nog? Paar moeizame dagen gehad hier. En toen zag ik dit en je weet het, nooit een uitdaging laten lopen. Dus ik kom je helpen.