Quinn

Een tragisch leven, dat zeker. Maar die spanningen is een aanname. Voor hetzelfde geld waren zij en Poenin hun tijd ver vooruit.

Toe maar hoor, ik ben er.

Ja joh, ik hoorde Bob niet roepen. Toch blij met die Adidasjes nu.

Yo positivo

Niks mis met een hond buiten, zeker als ie het gewend is. Op een boerderij ofzo ben je zelf toch ook vaak buiten en dus bij de hond in de buurt?

*rent achter de slee aan*

Ik scoor een broodje en ga een uurtje hiernaar zitten kijken. Gil maar als we weer vertrekken.

https://www.hebban.nl/boeken/the-expanse-1-leviathan-ontwaakt-james-corey

The Expanse. Deel 1 en 2 zijn vertaald, de rest (nog) niet. Ik vond ze gaaf, beetje spacecowboy.

Ik weet niet of dat je zin doordrijven is en welke kant daar dan mee bezig is. Persoonlijk zou ik zeggen "mijn huis, mijn regels" En dat klinkt ineens akelig veel als mijn pa, dus laat maar zitten.

Wel prettig dat iedereen knoflooksaus heeft gegeten.

Goed dat je het verteld hebt, zeker aan je man. Daar moet toch je eerste steun vandaan komen. Hier komen als je onrustig bent, is altijd een goed idee. Leermoment. En nu weer verder.

Succes deze dagen Bor. Je kunt je zoon misschien ook betrekken in de plannen en aangeven dat je het wat spannend vindt? Spirit, dat begrijp ik niet. Je zoon geeft aan dat ie je hond niet in zijn huis wil hebben, maar je neemt hem toch mee? Zou ik niet blij van worden. Straks naar de supermarkt voor de boodschappen van vandaag. Eens kijken of ik kerstkransjes mee kan smokkelen. Smokkelen ja, want ze staan niet op de lijst.

Okee okee, ik koop m'n eigen slaapzak wel. Donkergroen, dubbelgevoerd en met capuchon. En nou wil ik niet meer delen Koekjes iemand?

Beetje een aanklungel dag vandaag, raar structuurloos dagje. Zit nou met koffie en chocola, bijna net thuis zo Hmm, koud genoeg om toch maar eens een trui aan te trekken ook.

Okee, wie heeft mijn handschoenen geleend? En bolletje, slaapzak ruilen voor een pak koekjes?

Goedemorgen. Laatste doordeweekse dag voor de kerst! Dagpact: Quinn

En weer zo'n nuchtere dag.

Ah mooi, de tenten staan al. Slaapzak? Dat stond niet op het inpaklijstje

Grote stappen jongen, top. Slaap lekker vannacht.

Well, als die emoties er daadwerkelijk door weggaan, wordt het nog net even weer wat meer het overwegen waard.

Klopt hoor kruidenthee, tenslotte doe ik dat wegstoppen zelf ook al jaren. Verstoppen onder lagen drank enzo, wat inderdaad niets helpt. Juist bij geliefden wil ik zo graag voldoen aan het beeld dat ze van me hebben, vooral niet teleurstellen, of tegenvallen. Als persoon bedoel ik dan, los van het wel of niet drinken. Ik bedoel, natuurlijk willen ze liever dat ik niet drink, maar het is nooit een deal breaker geweest. Waar ik nog steeds bang voor ben (daar is de grammofoonplaat weer, sorry) is dat ze achter de laatste muren kunnen kijken, zien wat er echt achter zit en dan afhaken. Want dat kan dan niet anders. Dus vandaar, nee, juist bij geliefden niet die zelf zijn, maar muren in stand houden. Ratio en emo botsen daar weer keihard tegen elkaar aan Etty. Want hoewel ik rationeel weet dat liefde onvoorwaardelijk kan zijn (dat doe ik tenslotte ook van mijn kinderen), weet ik tegelijk emotioneel dat liefde nooit onvoorwaardelijk is. Als je bord niet leeg is, krijg je klappen. Als je bord te snel leeg is, krijg je klappen. Als je ma hoort..., als je te laat bent..., als je gevochten hebt..., als als als. Een soort van treintje die rondjes rijdt, de uitkomst blijft altijd gelijk. Hell, ik zou die gedachten blokkeren deze week.

Ah eten! Altijd een goed idee. Hebben ze hier ook magnum ijs denk je?

Je hebt het hartstikke goed opgepakt nu. Uitgesproken wat je voelt, wat je nodig hebt, wat er mis gaat... jep, ben trots op je.

Lief van jullie. Het voelt een beetje raar, opschepperig ofzo. Maar het ging me er vooral om aan mezelf te vertellen waarom drinken helemaal niet nodig is. Het enige wat niet okee is in mijn lijstje, wat niet voldoet aan mijn ideale wereld wensenlijstje ben ik zelf. Nog steeds. Dat hele je hebt het verdiend of je bent het waard denk ik, tja... self loathing hè. Vanochtend had ik een kort gesprek met de psych (of -oloog, als u dat prefereert) en die vindt mijn struisvogeldagen een slecht idee. Omdat ze denkt dat ik daar dinsdag of woensdag of over twee weken niet zomaar weer uit weet te krabbelen. Muren omhoog en doen alsof alles prima in orde is. Misschien is vanuit dat oogpunt bovenstaand lijstje ook wel helemaal geen goed plan. Want kijk eens hoe leuk en goed ik het heb, ik heb niks te klagen en dus ook geen probleem. Ik zag toevallig net een stukje op tv van een of andere vent die probeert te overleven in de wildernis en die zei iets als (geen perfecte quote helaas, ik schreef niet mee) "if you accept the moment as it is, every moment is perfect. If you don't accept it, you'll get angry, frustrated, unmotivated, annoyed... If you can accept what is just as it is, you'll be happy everywhere and anytime. But it's hard though." En dat vertaal ik dan nu gemakzuchtig en hoopvol naar: als ik nou alle redenen om te drinken,depressief te zijn en de losbandige rest bij elkaar veeg en in een goed afgesloten stuk van mijn hoofd parkeer. Alleen nog kijk naar wat hier en nu is, wat ik hier en nu heb en zou kunnen zijn, zou dan niet het hele probleem opgelost zijn? Zomaar? Poef? Vast niet hè?