Nee, niet eens zozeer de angst om gebroken te worden, meer de wetenschap dat het breken al lang gebeurd is. En daarom maar laag staal eromheen, zodat het niet zichtbaar is. Dat zachte en kwetsbare dus. Dat kan beter niet te ver vooraan liggen, liever ergens ver weggestopt, zodat niemand het ziet. De verandering is onvermijdelijk hè. Moet ook natuurlijk, anders had ik hier beter nooit heen kunnen gaan. Maar het is meer een verandering ondanks mezelf.
Dat draadje ga ik opzoeken Monster, ben benieuwd hoe anderen ermee om gaan of om zijn gegaan. Ik weet hoe ik het deed, namelijk gewoon niet, en dus moet ik dit vanaf een nulpunt op zien te rapen.
En Lars, mensen horen niet in kasten. Gauw eruit komen.