Ik had me plechtig voorgenomen om hier meer te delen van de moeilijke momenten, de ik wil drinken momenten en desnoods de ik heb gedronken momenten. Maar dat blijft er toch wat bij. Want ik heb ze allemaal al gedeeld, voor mijn gevoel en het lijkt een herhaling van zetten. Maar, je weet nooit of het toch iemand kan helpen. Of dat er een opmerking komt die mij weer helpt. Plus niet te vergeten, het delen alleen al kan soms echt helpen.
Dus.
Rotdag vandaag. Weinig geslapen, gespook in mijn hoofd en wild. Tegen de muren op. Verlangend naar rust en stilte, al was het maar de verneukeratieve namaakrust van drank. Drank. Want dat helpt. Not.
Ben het punt van m'n verhaal even kwijt. Maar okay. Het ging over. Ik wilde drank.
Zie je hem?
Wilde.
Nu niet meer.
Dat was hem dan voor nu.