Kohtje

Dag Anna en Chinagirl. Bedankt voor jullie reacties. Slechts door deze twee reacties is me al duidelijk geworden dat ook hier de meningen verdeeld zijn, en daaruit blijkt dus maar weer dat een ieder z'n individuele gevecht aan het voeren is. Het zou ook wel heel mooi zijn als we allemaal hetzelfde dachten, dan was er ook voor iedereen een universele oplossing voor het probleem. Lees dit boekje maar even door en je bent genezen!! Succes gegarandeerd! Wat een megaseller zou dat zijn, en wat zou de wereld dan ineens veranderen. Nog even over dat terugvalformulier, dat moest je invullen als je ook maar het minste gebruikt had (in deze groep betrof het niet alleen alcohol, maar ook drugs en gokken) om dan al analyserend, zowel door schrijven als discussieren er achter proberen te komen wat de aanleiding was geweest en hoe je in de toekomst zo'n aanleiding van te voren zou kunnen herkennen en dan eventueel ombuigen. Een proces dat inderdaad niet van de ene op de andere dag plaatsvindt en meestal ook niet zonder vallen en opstaan. Vooral het formuleren van alternatieve gedachten en er dan ook nog wat mee doen is niet gemakkelijk. En dan had je aan zo'n groep heel veel steun, net als hier op het forum. Kohtje.

Beste Rebos, Nogmaals een goedbedoeld waarschuwend berichtje van Kohtje. In m'n eerste berichtje haalde ik die kennis aan, die dus stopte met refusal. Kennelijk zie jij in het feit dat zij refusal gebruikt en jij niet een mogelijkheid om jezelf een excuus te geven om te gaan drinken. Maar ik spreek hier ook uit eigen ervaring, en daarin sta ik niet alleen, dat ook na een lange tijd droog staan zonder medicatie één glaasje al zeer snel weer de vorm van een fles aanneemt, ook al wil je dat helemaal niet. Je weet uit eigen ervaring dat je eigen wil al vrij snel helemaal geen rol meer speelt na inname. Je vraagt of er nou echt geen publicaties zijn van (ervarings)deskundigen. Me dunkt, je zit hier op een forum dat bijna geheel gevuld is met dergelijke publicaties. Maar ik denk dat je voor jezelf al gewoon besloten hebt wat je gaat doen en alleen nog maar op één woordje van goedkeuring/aanmoediging wacht om met een gerust hart het hek van de dam te gooien(??). Ik zou zeggen, lees nog eens flink rond en vooral: bezint eer ge begint!! Een jaar droogstaan is een hele prestatie, en het heeft een jaar geduurd voor je zover was. Vriendelijke groetjes, Kohtje.

Hai, Marieke 44, Ik ben wat aan het rondzoeken geweest en zie wel wat staan over Marieke, maar niets over Marieke 44. Zijn jullie/ben jij één en dezelfde of niet? Als ik jouw verhaal lees wat betreft verhuizen en alcohol krijg ik weer allerlei nare gedachtes en gevoelens. Twee jaar geleden stonden mijn vrouw en ik ook voor een verhuizing. Zoals bij elke verhuizing moet er altijd flink gesorteerd worden in wat weg kan en wat mee gaat. Ik probeerde m'n drankgebruik zo minimaal mogelijk te houden om te voorkomen dat ik met m'n bezopen kop dingen weg zou gooien die niet weg moesten en andersom, maar ik zag zo tegen al dat rotwerk op dat de fles er toch weer flink aan te pas kwam om "het leed maar wat te verzachten". Nou ja, je begrijpt dat de klus er niet leuker op werd. Dankzij keihard werken van mijn vrouw is alles uiteindelijk wat betreft de verhuizing goed gekomen, maar ik was blij toen we eindelijk in ons nieuwe huis zaten. Een goed gevoel heb ik aan deze periode niet overgehouden, ik schaamde me eigenlijk diep, dat ik zo de kantjes er af heb gelopen. Nog weer een jaar later, vorig jaar dus, kwam ik in het Tactus circuit terecht en ben nu na een crisisopname, een diagnostiekopname, een halve deeltijdbehandeling en aansluitend een klinische behandeling zover dat ik vier en een halve maand droog sta, en het gaat me wonderlijk gemakkelijk af tot nu toe, maar wat ik eigenlijk zeggen wil is dat stoppen met drinken niet gemakkelijk is, dat weten we allemaal wel, maar dat het zo de moeite waard is, op het moment zelf, maar ook om terug te kijken wat je allemaal gedaan hebt zonder drank in je systeem. Ik hoop dus van harte dat je je verhuisperiode zonder drank kunt volmaken, het is allemaal wel zwaar, maar met drank wordt het alleen maar zwaarder, zoniet onmogelijk.......Sterkte. Vriendelijke groeten, Kohtje

Nog even een aanvulling op het bovenstaande. Wat ik gisteravond gehoord heb sterkt mij alleen maar in mijn besluit om geen sociaal drinker of gelegenheidsdrinker of hoe je het maar wilt noemen, te willen worden. Natuurlijk kan ook ik niet in de toekomst kijken en zeggen dat het nooit zal gebeuren, maar ik kan net als bijna iedereen wel in het verleden kijken, en van je fouten leer je het meest, zeggen ze toch altijd. Gezien m'n (alcohol)verleden moet ik nu toch wel ontzettend veel geleerd hebben en dat geleerde wil ik dan nu in de praktijk gaan brengen. Nogmaals, groetjes van Kohtje.

Beste Rebos. Net gisteravond de ervaring gehoord van een goede kennis van me. Drie weken geleden, vlak voor ik op vakantie ging, deelde ze ons (leden van de wekelijks bij elkaar komende zelfhulpgroep) mee dat ze was gestopt met Refusal. Ze was nu ruim een jaar alcoholvrij, en dat beviel haar goed, maar nu zat er over een paar weken een feestje aan te komen en wilde ze wel eens weer wat kunnen drinken. Natuurlijk kreeg ze de wind van voren van ons, waarschuwingen te over, maar haar besluit stond al min of meer vast. Affijn, ik ben toch maar op vakantie gegaan, maar was wel heel benieuwd en ook wel bezorgd naar en over de afloop van dit "experiment". Gisteren vertelde ze dus hoe het haar vergaan was. In het kort: ze nam een glaasje wijn en vond dat erg lekker, dus een tweede glaasje, maar nu in een bierglas, en de rest weet ze zich niet te herinneren. Ze werd de volgende ochtend ergens buiten gevonden, is door een vriendin opgehaald en daarna voor een week op de crisisopname (detox) terecht gekomen. Nu was ze wel weer boven Jan, maar had nog altijd enorme trek. Ze is echter wel weer met Refusal begonnen, en is geschrokken van het feit dat ze in zo korte tijd, binnen een uur, alweer op haar oude niveau zat qua drinken. Ze had gedacht dat zoiets zich weer langzaam aan zou opbouwen, maar niet dus. Rebos, ik heb dus maar één tip voor je, een heel eenvoudige: NIET DOEN!!!!!!!!!!!! Je bespaart jezelf er veel nare gevoelens mee als het mis zou gaan, en ik betwijfel of je een gevoel van trots zou krijgen als het wel zou lukken. Wat je nu bereikt hebt, een jaar zonder alcohol, daar mag je trots op zijn, maak daar twee jaar van. En niet te vergeten: hoeveel geef je om je partner? Groetjes en succes, sterkte en veel wijsheid bij het nemen van je beslissing. Kohtje.

Ik kom net terug van de zelfhulpgroep waar ik sinds een jaar bijna elke week heenga, en daar hadden we vanavond een discussie over wanneer je van een terugval kunt spreken. Bijna elke aanwezige had wel een soort definitie voor terugval, maar een éénduidig antwoord werd niet gevonden. Ik ben wel benieuwd hoe dat hier op het forum zal zijn. Zelf zie ik de meest minimale hoeveelheid alcohol die ik bewust tot me neem al als terugval, omdat ik voor mezelf de limiet op nul heb gesteld. Die limiet heb ik zo gesteld omdat ik van mezelf weet dat een slokje van iets met alcohol erin me kan, let wel, kan aanzetten tot meer. Ik weet dat dat gevaar er inzit voor mij, sterker nog, ik weet (uit ervaring) dat dit niet een gevaar is maar een feit. Maar hier spreek ik dus voor mezelf maar ik ben ook wel geschrokken van het feit dat anderen na tijden droogstaan weer eens drinken, varierend van een glaasje tot helemaal door het lint gaan, en dat dan toch geen terugval noemen, maar een experiment. Tijdens de behandeling werd je geacht een terugvalformulier in te vullen als je zelfs maar een slokje van 't één of ander had genomen, en dat vind ik, als je vecht tegen alcohol, een goed standpunt. Ben benieuwd.

Dag allemaal. Ik vind het erg moeilijk om van de mensen op dit forum een beeld te krijgen, wat wel makkelijk is om je een beetje in te kunnen leven in anderen. Elke keer als ik een berichtje lees ga ik weer terug naar "wie is wie" en uiteindelijk zal zich dat beeld wel gaan vormen, maar wat jammer is is dat veel van de namen die ik tegenkom niet op "wie is wie" terug te vinden zijn. Klopt dat, of doe ik iets niet wat ik wel zou moeten doen om die namen te vinden? Verder, Tapas, vind ik het ook uitzonderlijk zoals jij met het gebruik van alcohol omgaat. Dat je goed voor jezelf moet zorgen is een belangrijk ding, lijkt me. Het lichaam heeft toch al zo veel te lijden van al dat gif dat wij er in stoppen, dus een beetje zorg en onderhoud kan het leed misschien wat verzachten. Zelf heb ik geluk gehad dat door m'n jarenlange alcoholmisbruik m'n lichaam en geest niet zo beschadigd zijn dat ik niet meer normaal kan functioneren. Ik at namelijk altijd goed, behalve op de dagen dat ik aan het afkicken was, en dat kwam geregeld voor, zo eens in de drie, vier weken. M'n drinkpatroon was namelijk door de bank genomen zo dat ik een week, soms anderhalve week dagelijks een liter wodka naar binnen werkte, vaak nog aangevuld met een fles port of martini of wijn of wat er maar voorhanden was om de tijd op te vullen voordat de slijter weer openging, na die week was ik dan zo beroerd dat ik twee à drie dagen in bed lag af te kicken met alle verschijnselen van dien en dan was ik weer voor een week of twee, drie "genezen". Maar dan begon de hele reutemeteut weer opnieuw, vaak doordat ik me zo goed voelde zonder alcohol dat ik vond dat ik dat wel kon vieren met één glaasje, okee, twee mag ook wel, nou ja, die derde kan dan ook nog wel. Zo, dat voelde lekker. Maar ja, om dat zo te houden moest er wel bijgetankt worden, dus.........etc. etc. Maar, zoals ik al zei, ik heb wel altijd goed gegeten en ook altijd de honden uitgelaten (we hebben er twee) zelfs als ik zwaar onder invloed was en me niet lekker voelde. En ik denk dat dat goed is geweest. Anna, goedemóóóóórgen ook. Je bent er al vroeg bij. Je schreef over aanleg. Ze zijn nog bezig te onderzoeken of er genetisch bepaalde aanleg is voor bepaalde mensen, en de resultaten van dat onderzoek wijzen wel in de richting dat kinderen van één of twee alcoholische ouders grotere kans hebben ook alcoholist te worden. Mijn vader was ook alcoholist, maar toch zijn mijn broers en zus geen alcoholisten, het is gewoon ongelijk verdeeld in de wereld, maar dat is met vele andere dingen ook zo. We moeten het gewoon doen met wat we allemaal meekrijgen en er dan het best mogelijke van zien te maken, en gezien de vele persoonlijke gevechten op dit forum is menigeen daar ook mee bezig. En dan Petra, ook goeiemorgen. Dat je een tijdlang slecht slaapt na te zijn gestopt met drinken is vrij algemeen, bij de één wat erger dan bij de ander, en ook bij de één wat langer dan bij de ander, maar als stoppen met drinken de enige oorzaak is is het denk ik wel verstandig om ook die pilletjes langzaam af te bouwen voordat je er een andere verslaving aan hebt overgehouden. Ik zeg dit omdat ik zelf als de dood ben voor pilletjes. Zelfs een aspirientje bij hoofdpijn probeer ik zo lang mogelijk uit te stellen, vaak zolang dat de hoofdpijn al weg is voor ik besluit een aspirientje te nemen, en dan hoeft het dus niet meer. Tsja, als er wel wat met je aan de hand is wordt het natuurlijk een ander verhaal, maar wees voorzichtig alsjeblieft.... Groetjes, Kohtje.

Anna en Petra, Allebei bedankt voor jullie reaktie. Petra, ik ben het met je eens dat er een heleboel mensen zijn die met mate en gecontroleerd kunnen drinken. Maar ik geloof niet dat dat verslaafden zijn. En de mensen die op dit forum schrijven zijn dat bijna zonder uitzondering wel allemaal. Daarom zoeken zoeken ze ook hulp en steun, zowel bij hulpverleners als bij elkaar. En die mensen bedoelde ik ook toen ik het had over dat een ex-verslaafde niet bestaat. In dat stukje waar je het hebt over mensen die in een bepaalde fase teveel en/of te vaak drinken en in een volgende fase de zaak weer onder contrôle hebben ben ik geneigd te zeggen dat als die mensen dat zo gemakkelijk kunnen, dat ze dan (nog) niet verslaafd waren. Tsja, misschien heb ik wel een verkeerd beeld van wat verslaving is, maar volgens mij is dat afhankelijk zijn (geestelijk en/of lichamelijk) van iets. Als je die verslaving overwonnen hebt blijven de rest van je leven bepaalde stoffen in je lichaam toch ook na vele jaren nog direkt reageren als de verslavende stof weer eens toegediend wordt, ook in kleine hoeveelheden, het lichaam herkent direkt en vraagt meteen om meer. (die stoffen worden tiq's genoemd en zitten in de hersenen, en worden daar gevormd door jarenlang excessief alcoholgebruik). Dus in dat licht moet mijn stelling "een ex-verslaafde bestaat niet" gezien worden. En Anna, in bovenstaand stukje zit dus ook het antwoord op jouw vraag waarom wij (mensen op dit forum) niet tot de categorie mensen behoren die wel gecontroleerd kunnen drinken. Dan wil ik dit stukje afsluiten met het volgende. Ik las mijn eerste stukje nog eens terug, en eigenlijk vind ik het voor een beginneling op dit forum wel wat betweterig. Het is allerminst mijn bedoeling om betweterig te zijn, integendeel, ik weet een heleboel ook niet, maar ik heb tijdens m'n behandeling een heleboel inzichten verworven waardoor ik op een rare manier m'n hele verslaving interessant ben gaan vinden. Ik heb ook mezelf daar erg leren kennen en ook hoe veel mensen inclusief ikzelf omgaan met gedachten, gevoelens, oordelen, vooroordelen etc. Ik vind het interessant om te zien dat andere mensen net zo worstelen met hun verslaving als ik dat deed. En nu schrijf ik deed, maar eigenlijk doe ik dat nog steeds, want ondanks het feit dat ik nu al een tijd geen enkele trek ervaar heb ik me toch maar mooi opgegeven voor dit forum, want als ik niet met deze problematiek bezig blijf ben ik bang dat alles wegzakt en dat ik op een gegeven moment "vergeet" dat ik verslaafd ben. Vriendelijke groetjes, Kohtje. P.S. Natuurlijk wens ik ook iedereen heel veel sterkte, succes en wijsheid met zijn of haar strijd!!

Hallo allemaal. Ik moet nog even een tijdje alle namen op me in laten werken, daar ben ik langzaam in, maar toch wil ik wel even wat zeggen. Het is me opgevallen dat in veel berichten gesproken wordt over het graag sociaal willen drinken. Dat zou natuurlijk heel fijn zijn, maar we zijn allemaal verslaafd aan de alcohol. Ik ben er achter (voor mezelf in elk geval, maar ik denk dat dit voor iedere verslaafde geldt) dat een ex-verslaafde niet bestaat, ja okee, als een verslaafde is overleden is het een ex-verslaafde. Daarom heb ik alcohol bestempeld als: LEVENSGEVAARLIJK. Ik heb gemerkt dat ik geen reden meer heb om naar de fles te grijpen, je nuchtere verstand gebruiken is niet alleen veel beter maar ook veel leuker dan al die zogenaamde alcolol. En om nou te gaan drinken omdat het zo lekker is? Er zijn veel andere drankjes ook lekker en dan zonder alco. Ook alcoholgebruik om problemen te vergeten of minder erg te maken hoef ik niet meer zo nodig. Hoe vaak ben ik niet met m'n neus op het feit gedrukt dat de probemen echt niet minder erg worden en dat ze zich alleen maar vermeerderen door steeds weer te gebruiken. Dus ga ik nu problemen en nare gevoelens nuchter bekijken, en met relativeren en jezelf niet overal de schuld van geven en met iets minder hoge eisen aan jezelf en je omgeving stellen vallen veel van die problemen reuze mee en dan kun je er tenminste nuchter wat aan doen. Ik wil met dit verhaaltje eigenlijk alleen maar zeggen dat het goed is om de reden van willen drinken goed te analyseren, dan is het veel gemakkelijker om zelfs dat ene eerste glas of glaasje te laten staan.... Groetjes, Kohtje.

Goeiemiddag. Laat ik beginnen te zeggen dat ik erg onhandig ben in het werken met een computer, dus als ik er hier een zooitje van maak, dan moet de oorzaak daarvan in deze onhandigheid gezocht worden. En dan zal ik me verder ook even voorstellen. Ik ben een man van 49 jaar, getrouwd, kinderloos en al jaren aan de drank. Begin dit jaar ben ik begonnen met een deeltijdbehandeling in de Henriëtte Hartsenkliniek in Zutphen, en na zo'n tien weken overgestapt naar de klinische behandeling. Eind juli heb ik daar afscheid genomen van de groep waar ik achttien weken lang lief en leed mee gedeeld had. Tijdens deze behandeling werd een dagboek bijgehouden waaruit dagelijks voorgelezen werd in de groep. De feedback die je dan kreeg was belangrijk voor me, daardoor wist ik dat ik met en voor mezelf aan het werk was. Dagboek schrijven doe ik nog steeds, maar door het wegvallen van de feedback en ook het gemis van de verhalen van anderen verflauwt de boel een beetje. Sinds vier en een halve maand sta ik nu compleet "droog" en echt veel moeite kost me dat (momenteel) niet, maar om trots op mezelf te kunnen blijven heb ik het nodig om zo nu en dan met anderen te kunnen praten over gevoel, en met anderen bedoel ik dan mensen die weten wat het is om alcoholverslaafd te zijn (geweest). Zo voor een eerste berichtje laat ik het hier even bij. Hopelijk leren we elkaar in de loop van de tijd beter kennen. Groetjes, Kohtje.