Kohtje

En Rosie, die L was niet voor jou. Die is voor Sneeuwwitje, voor als ze me zat is.... Als jij me zat bent moet je gewoon zeggen dat je me zat bent. Okee??

Rosie, niet zo drammen hè?

Weet je wat, Marion, misschien is het nú wel tijd om die L maar eens mee te typen in m'n naam..

Marion, had jij m'n onaangepaste berichtje gelezen? Zo ja, dan snap ik dat je beledigd bent maar het was echt ongewild, maar wel idioot toevallig in dit berichtje, een typefoutje. Terwijl ik altijd zo zorgvuldig ben. Ik las het pas nadat ik het twee keer teruggelezen had. Ik zag dat er iets niet klopte en toen ik het zag moest ik eerst even bijkomen van de slappe lach.... Sorry. Maar ja, misschien (en dat hoop ik echt) heb je mijn ontzettend verkeerde typefoutje wel helemaal niet gezien en dan ga ik je echt niet uitleggen wat ik fout had gedaan. Ik schaam me dood.

Ja, dat zie ik nou eens net hè? Als je me nou echt zat bent dan kun je dat door zo'n 'typefoutje' aan me laten weten..

Ben ook benieuwd, Lucas. Hoop voor jullie dat je daar een 'way of life' vindt. Life ohne alcohol, hè?

Hey, Mickey, van harte zeg. Goed bezig zo. En wat die muziek betreft, ik ben het helemaal met je eens. Goed dat je Cale en Clapton nog weer even noemt. Ik hoor zo vaak wat en denk dan: dat wil ik ook wel hebben, maar vergeet het ook net zo snel weer:o Maar ja, zo groeit de verzameling CD's ook weer niet zo heel snel. Dan weet ik ook niet meer wat ik moet draaien als er teveel tegelijk komt...

Goedevandaag hoop ik voor allemaal, Gisteravond zat ik nog even wat mee te lezen op een rustig forum en ik kon op een gegeven moment m'n ogen bijna niet meer openhouden. Vlak voordat Jos begon over een beetje zeuren om wakker te blijven was ik al afgehaakt en om half tien lag ik al te ronken. Heerlijk geslapen en vanmorgen om zes uur nog moeite om wakker te worden. Maar nu, na twee bakkies koffie, kom ik langzaam op gang. Gisteren middag zijn we naar de verjaardag van een broer van me geweest. Hij wordt vandaag 40 en er zaten vooral veel leeftijdgenoten van hem in de kamer. Ze hadden het erover dat ze nu toch wel oud werden, hoor. 40 jaar... poeh hé, een hele leeftijd... Mijn vrouw en ik zaten daarbij en keken elkaar eens aan en moesten er wel een beetje om glimlachen. Bij elk tiental dat je haalt heb je het idee dat er ineens een heleboel gaat veranderen, terwijl we weten dat alles gewoon doorgaat. Maar we voelden ons toch ineens wel een beetje ouwetjes. Gek hoor, terwijl we maar zo'n tien jaar ouder zijn. Misschien verandert er dan toch wel wat in de loop van de jaren, namelijk dat het niet zoveel meer uitmaakt hoe oud je bent. Ik heb voor mezelf het gevoel dat ik nu net begonnen ben met leven en niet dat er al zoveel jaar achter me ligt. Mijn vrouw heeft gisteren een CD-tje voor me gebrand van Xavier Rudd die ik zaterdagavond laat in bed op de wekkerradio hoorde vlak voor ik insliep. Ik was daar helemaal weg van en met moeite de naam onthouden. Net zat ik even te schilderen met die muziek erbij en nog steeds vind ik het erg mooie muziek. Die helpt mij wel met echt wakker worden. Dus ga ik nu weer verder met schilderen om nóg wakkerder te worden. Tot later.

Auwww, wat een herrie..

Ssssstt...

Marion, mooi gezegd. Ik heb voor mezelf echter dat laatste andersom ervaren. Door weer van kleine dingen te kunnen en durven genieten kwam er vanzelf weer meer balans in m'n leven. Genieten geeft vanzelf rust.

Dat kan zeer zeker gebeuren, Stien, en het gebeurt ook regelmatig. Dat is weer die beperking van alleen maar schrijven. Af en toe heb je het idee dat je hier een roman moet schrijven om duidelijk te maken wat je wilt zeggen. Maar tegen de tijd dat die af zou zijn heb je dikke kans dat er heel andere, nieuwe mensen op het forum zitten en je eigenlijke 'publiek' al lang gepensioneerd achter de geraniums zit...

Stientje, wat is er? Ben je nu boos of verdrietig?

Stien, heb je het nou over Zizazeep of zo?? Ken ik niet....

Jaaaah, Mieke. Eendjes vind ik geweldig. Mijn eerste echte eend was oranje. Die heb ik toen zelf helemaal opgetut met witte biesjes en de naam Frodo gegeven omdat ik daarmee ook stad en land afreisde net als Frodo in De ban van de Ring. Daarna een rode besteleend gehad. En toen ik mijn Anna net kende was onze eerste gezamelijke eend een ..... witte. Daarna nog een grijze, een beige besteleend en toen nog op de valreep een splinternieuwe zwarte gekocht. Die hebben we nu nog steeds, bijna zeventien jaar oud... Luna, wat lief van je. Jouw naam is ook lichtgevend, toch??

Dankjewel, Mieke.. Wat zit er in?? Ik hoop een auto'tje. Ik ben gek op auto'tjes...

Als het alleen maar om geldverdienen is, Jos, dan mis je wat... Liefde en daaraan gekoppeld plezier.

Nou, nu allemaal nóg een keer bedankt voor alle felicitaties en nu stoppen hoor. Twan, jij bij deze gefeliciteerd met je vier weken. En weer bedankt voor het weerbericht. Ariel, hier in Nederland is het momenteel niet zo heel moeilijk om het aantal droge dagen de temperatuur te laten overstijgen. Maar het is jou in dat warme Brazilië toch meer dan ruimschoots gelukt en daarmee ook gefeliciteerd.

Yeaahh Luna, grappig dat je dat verband gelegd had...

Maar om nou misverstanden te voorkomen, ik zie mezelf niet als berg van licht, hoor. M'n nickname Koh is weer afgeleid van een afgeleide van Koh-I-Noor, namelijk Koh-I-Noir, een samenraapsel van oud-Perzisch en Frans. Ons zwarte franse bestelauto'tje van een tijdje terug heette Koh-I-Noir, Berg van Zwart. Dat auto'tje noemden we kortweg altijd Kohtje. En die naam vond ik wel leuk om hier te gebruiken. Als een soort postuum eerbetoon aan dat auto'tje waar we veel plezier van hebben gehad.

Visje, Koh-I-Noor is de grootste diamant van de Engelse kroonjuwelen. Koh-I-Noor betekent in de oud-Perzische taal Berg van Licht.

Luna, met je Koh-I-Noor, is dat zomaar een gokje of heb je een berichtje van indertijd gelezen? Want Kohtje is inderdaad min of meer afgeleid van Koh-I-Noor...

Stien, Anna, allemaal, Die soms maar heel kleine momentjes van trots zijn toch de pareltjes aan het parelsnoer van het nuchtere en verantwoordelijke bestaan. En dat snoer wordt steeds langer en kostbaarder..

Ik ga nu even het hondje uitlaten. Tot strakkies..

Mijn 300 dagen hebben daar niks mee te maken. Je hoeft echt niet om vergeving te vragen, we zitten hier niet bij de rechters van goed en kwaad. Jullie kunnen elk moment weer stoppen met drinken. Je kunt dat uitstellen tot weet ik wanneer maar je kunt ook nu stoppen en alles wat je nog in huis hebt wegmikken. Dan heb je misschien wel spijt van dat je wat gedronken hebt maar dan kun je je ook weer sterken met het feit dat je zelf weer de rem hebt aangetrokken. Denk even aan jullie verantwoordelijkheid naar je kind, dat maakt het besluit te stoppen misschien makkelijker. Sla een arm om elkaars schouder, huil even uit en lach er dan weer om. En als jullie kindje het toelaat kruip dan lekker vroeg in bed en morgen gezond weer op.