Kohtje

Krabben...

Truste, Vissie. Ik bijt niet, zelfs geen Frannen.

Wat durf ik niet Bammetje? En Fran, ik dacht dat je alleen even tussendoor hier kwam kijken. Dat je zo weer verder moest met je werk. Maar als je hier blijft zal ik je niet meer plagen. Kun je nog even genieten van je avond.

Alweer sorry Fran. Zal ik maar even weg gaan tot jij weer aan het werk gaat. Dan kan ik je ook niet zeer doen. Okee??

Als je daar te jong voor bent mag je ook nog helemaal niet op dit forum komen. En al helemaal niet om deze tijd. Dan had je al lang in je bedje moeten liggen.

Ach nee, Fran. Laat maar. Is van een overjarige tv-reclame met melkuniekoeien en zo..

Ik ben beter in blind typen dan in blind pianospelen. Niemand is perfect, toch? Bammie?

Nee, nee, nee. Je mag best nu even in bad. Maar Geen Bommetje!!

Sorry Fran. We houden je badje heus wel warm voor je.

Nou Bammie, ik stuntel niet hoor. Ik tiep ook met tyne vingers. En tegelijkertijd kan ik stukjes film kijken.

Nou, wegwezen dan, Fran. Des te eerder ben je d'r weer...

En dan af en toe stiekem even hier meepiepen. Typetypetypepiepetyp...

Wat voor werk moet je dan allemaal doen Fran, dat je er scheel van kijkt?

Waarom komt Kok niet even een mop vertellen. Of is ie 'm gepeerd met Rosie of zo? Want sinds Rosie weg is zien we Kok ook niet meer...

Ariel, van harte gefeliciteerd hoor. En geniet van je sapjes... Wanneer ga je je kleinzoon live bewonderen?

Anjo, wat is BO? Burn Out of zo?

Marion, je rekenmachientje moet misschien nog even gereset worden na de stroomstoring. Nog 66 dagen, dan is het een jaar. 15 april 2006 was m'n eerste droge dag. Die dag vergeet ik niet, maar het uitrekenen hoeveel dagen en weken wordt steeds moeilijker. Maanden gaat nog wel. Maar op het smiley-draadje heb ik het nog eens uitgerekend en hou ik het nu -voor zolang het duurt- per dag weer even bij. Ja, stroomafhankelijk zijn we wel. Neem alleen al dit forum. En we koken ook elektrisch hier. Gelukkig hebben we ook een houtkacheltje en een flinke voorraad hout en ook lampolie en kaarsen dus in geval van stroomuitval zullen we geen kou lijden. Maar toch moet ik er niet aan denken dat we langere tijd zonder stroom zouden zitten.

Nou Lucas en/of Maria, eerlijk gezegd kan ik me daar ook nog geen voorstelling van maken. Maar dat hoeft ook niet. En dag acht, zoals jullie, heb ik ook gehad hoor. Zolang je maar niet drinkt tel je er gewoon elke dag een dag bij en dan gaat het eigenlijk ongemerkt vrij snel. Dus gewoon doorsteggelen.

Hoi Lucas en/of Maria, Met deze ene mens hier is het goed. Vandaag is dag 299 begonnen en ik probeer de 300 te halen.

Welterusten allemaal.

Hoi, ik ben er weer. Niet dat ik nou tromgeroffel verwacht hoor, gewoon, ik ben er weer. Ben vanmiddag, toen ik zei dat ik weer aan het werk ging even op de bank gaan liggen, even m'n ogen dicht en werd pas tegen vijf uur weer wakker. Ik voel me niet echt ziek maar ben zo moe als een hond. En niet vooruit te branden. Wel vanavond weer naar de zelfhulpgroep geweest en dat heeft me weer even goed gedaan. Ondanks de sneeuw die hier nog lag (nu overigens niet meer zo) was de opkomst redelijk of zelfs wel goed. Er waren twee nieuwe mensen en vers bloed geeft ook altijd weer even een impuls om dingen die al meerdere keren gezegd zijn toch met enthousiasme nog een keer te vertellen. Zodat ook de mensen die al langere tijd droog staan (zoals ikzelf) bewust blijven van hun kwetsbaarheid wat betreft verslaving. En er was een jarige (gisteren 70 geworden) dus gebak. Ik vind het fijn om de draad van vanavond even bij te lezen. Ook ik zie in de verhalen omtrent moeders veel herkenning. Ook ik heb altijd het gevoel gehad verantwoordelijk te zijn voor de gemoedstoestand van m'n moeder maar dat heb ik nu los kunnen laten. En ondanks dat m'n moeder nog steeds pogingen doet om mij verantwoordelijk te laten voelen voor haar eenzaamheid, haar opofferingsgezindheid naar de kinderen toe, haar onmisbaarheid in de familie enzovoort, voel ik dat niet meer zo. Ik waardeer haar als moeder en haar goedbedoelende instelling maar heb me in de loop van de jaren, eerst door te vluchten in drank omdat ik niet zag wat er gebeurde en hoe het werkte, maar nu zelfstandig, van haar los kunnen weken. Ze heeft mij niet nodig en ik haar niet, maar we kunnen er wel voor elkaar zijn en zijn dat ook. Nu ze wat aan huis gebonden is door ziekte kom ik wat vaker bij haar langs en doe boodschappen voor haar op z'n tijd, maar wissel dat af met een broer van me die hier ook in de buurt woont. Het is nu geven en nemen maar niet meer omdat ik me verplicht voel maar omdat ik dat wil doen om een oudere vrouw te helpen en wat gezelschap te houden. Het is en blijft tenslotte toch m'n moeder maar niet meer mijn opvoedster en ik ben dan wel haar kind maar ik ben geen kind meer. Zij is daar nog niet helemaal van doordrongen en ik denk ook niet dat ze dat ooit nog wordt maar ik wel en het werkt want ik kan weer van haar houden want ik ben niet meer gebonden.

As the world burns? Is dat gewoon het journaal?

Doei Fran. Werk jezelf niet over de kop. Tot later...

Sorry Mieke dat ik nou pas antwoord. Maar ja, die drukte hè? Ik ga zo weer even aan het werk dus even wat rustiger.

Waar Mieke, bij jou thuis?