Yvonne

hahaha, ja hoor Niks, ik ben over het algemeen gewoon gelukkig / tevreden..

Goeie genade, wat een 'feest' der herkenning... Ik heb het altijd heerlijk gevonden alleen te zijn... Maar ja.... je wordt verliefd... trouwt met hét lot uit de loterij en krijgt kindertjes.... Afijn, overdag waren de kinders naar school en Kees naar zijn werk en ik genoot van de vrije uurtjes. Ik genoot overigens ook van de vakanties en vrije dagen, dat wel. Toen de kinderen groter werden ging ik 'werken' en werden de momenten van alleen thuis zijn schaarser. Dat miste ik. Nog meer toen Kees helemaal thuis kwam te zitten... In die periode kwam ook het manisch depressieve in hem tot uiting met alle gevolgen van dien. Toen heb ik wel op het punt gestaan bij hem weg te gaan, maar ik wist ook dat hij het niet zou redden alleen. Ik ben gebleven en heb kunnen loslaten, gelukkig. Inmiddels zijn de kinderen al jaren het huis uit en Kees en ik hebben toch een vorm van balans gevonden. De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat we een ruim huis hebben en ik gewoon mijn eigen gang kan gaan. De ergernisjes die veroorzaakt worden door het 'claimen' kan ik steeds beter de baas, zelfs ik ben milder geworden... En de ochtenden zijn voor mijzelf: Kees heeft een slaapprobleem waardoor hij altijd pas begin van de middag opstaat. Geen denken aan dat ik daar verandering in probeer te brengen

Even deze draad weer omhoog halen om verwarring te voorkomen. En nu als een speer even aan de slag....ik kom straks tijdens koffietijd wel even echt bijlezen...

Ach @bumperjim, ik heb in het verleden ook vaak gedacht te zien dat het gras bij de buren groener was... Maar overal is wel wát hoor ben ik in de loop van de jaren achter gekomen. Ieder huisje heeft zijn kruisje, bij sommigen staat een klein kruisje groots en pontificaal boven het huis uit te torenen, bij anderen ligt een joekel van een kruis verstopt in de kelder... Afgelopen week had ik naar aanleiding van een eerdere opmerking van jou al een heel verhaal hier getypt over het bankhangen en niets ondernemen van Kees en hoe ik dat ervaar en ervaren heb.... maar had het geloof ik weer weg gehaald.... Wat dat bankhangen betreft zou de Stier een zusje van hem kunnen zijn, met dat verschil dat de Stier op de tablet leest en Kees de krant.... Om een heel lang verhaal zo kort mogelijk te houden: ga leren los te laten Jim. Ga dingen doen die jij wilt doen. Al zou je het alleen doen. Huur zo'n huisje als jou dat heerlijk lijkt. Vergeet alleen de romantiek dan als jij alleen gaat. Maar misschien wil ze toch wel mee als puntje bij paaltje komt, en kunnen jullie het tóch gezellig hebben... En dat facebook? .... gewoon het zoutvaatje naast zetten...

Goedemorgen frummers, Ik moest even nadenken wat voor dag het vandaag is... Zaterdag dus! Het wordt tijd dat alles weer het (voor nu) 'gewone' ritme gaat krijgen dus. Bakje om de dag te beginnen maar.

Nou inderdaad Jim, er komen bij mij dan ook heel nare ideeën naar boven... Renaldo, ik wens jou ook een goed nieuwjaar toe....

tsja te gek voor woorden.... ik zie nu dat het dit jaar 'in' was om auto's in brand te steken... Stelletje randdebielen.... Zelfs hier in het dorp 300 meter verderop zie ik... niks van meegekregen . Wat is daar nou voor lol aan om de spullen van een ander te vernielen....

Wij hebben jarenlang de brievenbus afgeplakt...

Ik had al zo het gevoel dat je wel van een relletje houdt

Oei Jim, dat lijkt me echt zo verschrikkelijk balen dat lekrijden... Aan de andere kant: je hebt zo 2020 wel verschrikkelijk sportief uitgeluid toch? Ik ben wél wakker gebleven gelukkig. Heb genoten van de try-out van Youp.. Zo'n gek idee dat hij ermee stopt, ik ga hem missen met oudjaar.... Maar na twaalven, na het slaatje en na het even bellen met de kinderen ben ik ook wel gaar dan hoor. Kees wacht altijd tot het laatste geknal klaar is om de hond nog even uit te laten, vaak pas een uur of vier, maar dat red ik absoluut niet. Dit jaar had hij een makkie: om twee uur lag hij ook in bed....

in september 2010 werd dit op internet gezet: .......weer opgevallen: de laatste jaren wordt in bepaalde kringen het woord 'reuring' weer gebruikt. In zinnen als: “.......

Het staat al sinds 1984 in de dikke van Dale hoor Jim... dan is het de jaren daarvoor al een poos een modewoord geweest voordat het het woordenboek in mag....

Goedemorgen frummers. En goede 1 januari 2021... De koffie staat door te lopen, de thee staat te trekken... Het wordt alweer licht. Ik heb het als een verademing ervaren dat er zo weinig geknald werd dit jaar. Geen katten en hond die niet wisten waar ze het moesten zoeken van ellende. Wel wordt er hier altijd veel carbid geschoten, dat geeft ook enorme knallen, maar die zijn dof en dat heeft toch veel en veel minder invloed op de dieren dan die kneiterscherpe explosies en gillende geluiden. Van mij mag het zo blijven in de toekomst. Redderen bestaat inderdaad al heel lang hoor Jim, veel langer dan 'dingetje' in ieder geval... Inmiddels staat er nu ook een bakje klaar en nog wat 'bollenresten' van gisteren.... Rapi, lekker werken straks.... Ik vind het ook altijd een heel lange 'zit' hoor zo'n avond

Als ik terug kijk op het afgelopen jaar.... dan is het voor mij eigenlijk helemaal geen naar jaar geweest. Het 'thuisblijven' was niet echt een opgaaf voor mij, ik vermaak me altijd wel. Corona is onze deur voorbij gegaan, mijn kinderen en kleinkinderen zijn er goed doorheen gerold. Kees is medisch gezien door het oog van de naald gekropen, maar eigenlijk zo 'geruisloos' dat het niet echt veel impact heeft gehad op ons. Mede dankzij internet, whatsapp, zoom en noem maar op kon ik genoeg contact houden met de mensen die er voor mij toe doen. Ik heb genoten van de natuur, van het groen en van de rust. Ik heb weer een beetje meer geleerd waar het echt om draait... Kortom, voor mijzelf was 2020 een mooi jaar. Voor vele anderen is het een moeizaam en triest jaar geweest, ik hoop dat 2021 hen meer licht zal brengen...

Reken maar van yes @bumperjim, wij zijn met zijn tweetjes vanavond... Tijdens de kerstdagen waren met zijn drietjes... Sinds maart zijn wij nergens meer op bezoek geweest en hebben we geen bezoek ontvangen. En ach, zo erg was en is dat echt niet. Ik vermaak me altijd wel, ben altijd wel ergens mee bezig en Kees... die vindt het ook allemaal prima. Jij had het een poosje geleden over 'samen overblijven' als de laatste het huis uit gaat, dat je daar tegenop ziet. Dat moment hebben wij al heel lang achter de rug. Ook Kees zit eigenlijk voornamelijk met zijn krantje op de bank, er komt niet veel uit zijn handen, geen initiatief. Toen ik nog hele dagen werkte wist ik dat wel, maar ach, ik was tóch weg overdag. Ik heb toen wel gezegd dat ik, eenmaal met pensioen, echt niet hele dagen thuis zou blijven en mijn eigen invulling aan de dagen zou gaan geven. Dat ben ik ook gaan doen, en weet je, het valt dan allemaal best mee. Een kwestie van loslaten en er niet te veel op letten...

Ik zit met tranen in mijn ogen jouw bericht te lezen Smaragd. Zo verdrietig allemaal. Maar ook zo fijn dat jullie toch weer samen konden eten, elkaar toch weer begrepen. Het 'houden van' was veranderd, maar nooit verdwenen. En dat zal ook niet verdwijnen... Nogmaals sterkte jongen. Wat mooi dat jij zijn wensen kunt en mag verwoorden nu.

Klopt Lonster, ik vond het de afgelopen dagen al een verademing, geen geknal... En vandaag tot nu toe ook niet. In de verte af en toe het geluid van carbid schieten, maar dat is doffer en daar zijn mijn dieren niet zo van onder de indruk...

Als je citeert val je buiten beeld Lieke DAGPACT ; (Wie durft !? ) Rapilos Niks Manou Lieke

Goedemorgen frummers. Al lekker gerommeld hier in huis. En een heel eind met de hond gelopen, heerlijk rustig zo zonder geknal.. Wat een verschil met andere jaren... Boodschappen had ik gisteren al binnen dus ik hoef er niet meer uit. Het is eindelijk gestopt met regenen, ook wel even fijn... Bakje dan maar.

DAGPACT ikkanhet Tatum Yvonne Rapilos

DAGPACT ikkanhet Tatum Yvonne

Goedemorgen frummers, Tijd voor een bakje nu, al druk bezig geweest met van alles en nog wat. De boodschappen voor de rest van de week in huis, het voordeel van heel vroeg naar het stadje rijden is dat het er dan nog zo heerlijk rustig is. En er ook al lekker op uit geweest met de hond.

@Smaragd, wat een verschrikkelijk verdrietig nieuws. Ik kan me voorstellen dat er heel veel verschillende gevoelens door jou heen razen nu. Heel veel sterkte wens ik jou.

Alles weer op een rijtje krijgen in 1 keer is een beetje veel zit ik me te bedenken... Stukje bij beetje, stap voor stap....

Het is dus echt even goed mis bij jullie en bij jou... Voor nu je bed in meis en slapen... en daarna proberen alles weer een beetje op een rijtje te zetten en te krijgen... Trusten @Marika