Alle activiteit

Het is een verslaving natuurlijk. Mijn doel was het niet om black-outs te krijgen, dat vond ik verschrikkelijk. Wel om de roes te ervaren. Tja en dat je steeds meer nodig hebt en dat dan ook nog de rem kapot is, dat is ronduit kut. Maar ik heb nooit het doel gehad om niets meer te voelen. Daarom ben ik nu ook zo blij dat het goed gaat met niet drinken.

Hiervoor ben ik nog niet lang genoeg lid. Sorry, de humor in je vorige bericht was me ontgaan.

Inderdaad, eerste woorden en vervolgens conclusie getrokken ipv heel de zin te lezen.

Weekpact 11 april Reacher Mariposa

Voor mij is dit verband heel duidelijk, maar ik merk dat anderen het zo niet zien. Alcohol is initieel plezierig maar als je doordrinkt (wat ik veronderstel dat iedereen hier doet of gedaan heeft) eindig je steeds met avonden waarvan je niets herinnert, dus voor mij grenst dit zeer nauw aan het wegvegen van je eigen bewustzijn. Daarnaast zal iedereen hier wel duidelijk zijn dat alcohol vergif is en dat het drinken daarvan jezelf beschadigen is dus daarom kan ik mij moeilijk voorstellen dat personen die graag leven ook stevige drinkers kunnen worden. Corrigeer me in dit laatste alsjeblieft want dat was mijn vraag. Dat laatste is trouwens ook de reden dat ik absoluut niet kan begrijpen dat mensen met mentale problemen bewust voor kinderen kiezen, je ervaart het leven als moeilijk en dan toch kies je er voor om een nieuw wezen te creëren, de gedachtengang daarachter is voor mij een raadsel. @Lonster1: "Ja precies, dramatisch redeneren onder invloed. Ik vind het een soort kinderlijke fantasie om te wensen dat je niet meer wakker wordt, om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen. " Is net die hele gedachte van verantwoordelijkheid geen kinderlijke fantasie die mensen hebben? De gedachte dat we door regels, wetten en handelingen ons leven kunnen bepalen terwijl iedereen beseft hoezeer toeval een rol speelt in het leven? Waarmee ik niet wil zeggen dat we ons leven niet kunnen sturen, maar als ik terugkijk op mijn eigen leven heeft toeval toch meer dan eens een rol gespeeld. Voor mij is dit ook niet dramatisch redeneren maar een constante manier van zijn. Ik heb geen doelen of verlangens meer en eigenlijk zijn er maar twee redenen waarom ik 's morgens uit bed kom: mijn nieuwsgierigheid om te zien hoe de wereld evolueert en daarnaast de belofte aan mezelf dat ik de rit uitzit en geen poging meer onderneem om er vroeger uit te stappen. Misschien moet ik hierbij wel vermelden dat ik al vele jaren AD slik dus misschien is dit weer een opstoot van een depressieve periode, eigenlijk voel ik dat verschil niet langer. Sommige speculeerden over wat er na de dood komt. Volgens mij niets. Heb ooit drie dagen in coma gelegen (nog altijd geen idee hoe ik daaruit ontwaakt ben) en ik herinner mij niets van die tijd, het was als een droomloze nacht. Het was trouwens niet mijn bedoeling om mensen te triggeren, maar is het niet absurd dat we over zoiets absoluut waarmee iedereen te maken krijgt amper spreken? Maar misschien is dit forum niet zo geschikt voor zulke topics.

Mijn vader kreeg de diagnose Alzheimer maar kon op dat moment al niet meer kiezen voor euthanasie. Dat had hij moeten doen voordat hij gediagnosticeerd werd. Helaas.

Ik denk dat Reacher dat ook eigenlijk doet en dat haar partner af en toe ook welkom is.

Ik liet het gewoon thuisbezorgen. Je krijgt toch nooit dezelfde bezorger.

Knap hoor inderdaad. Iets om trots op te zijn!

Was de " sociale " middag goed gelukt voor C en jou? Ik hoop het zo. Moest best aan je denken. ( had veel denktijd vandaag. ...)

Van harte gefeliciteerd Kaatje... prachtige mijlpaal.

@Sanity Jij is!

Ik dacht eigenlijk altijd dat je alleen woonde met je katten @Reacher. Hoe kom ik daar dan weer bij.

zelfs dan nog. Ken je die (waargebeurde) film Alive (vliegtuigcrash in de Andes). Wel de originele versie uit 1993 https://nl.wikipedia.org/wiki/Alive_(1993) Gaan op een gegeven moment een paar mensen op pad om de bewoonde wereld te bereiken. Nadat ze in 'hun ogen' maar weer eens een hoge laatste bergtop bereikt hebben, zien ze alleen maar nog meer bergtoppen. Uitzichtloos toch hebben ze het gered!

Je bedoelt, je had het slecht gelezen😁

Brr. Moet er niet aan denken. Nu we het toch over Patrick Steward hebben, die Hugh Jackman in X-men zag er toch echt super uit. Zeg ja hub, dan zijn we het ook een keer met elkaar eens.

@Onsnessie wat ook al anderen hier schrijven, wegwezen daar. Dat kan natuurlijk niet zomaar en begrijp ik ook. Ik vind echt dat jouw partner veel te ver over jouw grenzen gaat!! Het filmen van jou, en dit zonder toestemming van jou doorsturen is overigens ronduit strafbaar (getuigen heb je). Dus dat kan je hem dan voor zijn voeten gooien als hij weer eens acties uithaalt om jou zwart of belachelijk te maken aan de grote keukentafel. Omdat jullie samen een kindje hebben is het natuurlijk niet zo simpel om je spullen te pakken en te zeggen: doei daag en zoek het uit. Echte tips en oplossing heb ik natuurlijk niet. Maar je moet je gewoon niet als een voetveeg laten gebruiken en al helemaal niet acccepteren dat hij filmpjes van jou maakt (terwijl jij slaapt) en dit ongevraagd doorstuurt. Anyway sterkte!💪 .

Slechtvalk Had vorig antwoord niet gelezen.

Net zoiets als een donkerharige Vivienne Leigh. Moet er niet aan denken.

Nee, hij zou er echt idioot uitzien zonder haren.

Neeee niet Picard zonder haren! Ik smeek je!

Als je dat nog eens doet stuur ik jou een foto van Patrick Steward, maar dan zonder haren.

@Reacher 💜

Nog even app contact met zoon gehad. Behalve een onvermijdelijke jetlag gaat het ze naar omstandigheden goed. Zoon heeft zijn verlof laten staan. Dus nog de volgende week samen bijkomen. Onderzoeken schoondochter staan nu on hold. Dus hier een blije moeder. We zien elkaar door omstandigheden weinig, maar dit contact is dan GOUD. Zoon weet niet van mijn gezondheid nu. Dat laat ik ook even zo. Eerst " hullie" bijkomen... Toch een beetje blij weer. Want er gebeurt gewoon wel erg veel. Vanmiddag telefoon van buurman. Tijdens een fietsritje is zijn vrouw geschept. Beide oogkassen gebroken, hoofdwond, ellebogen gebroken ... nu na academisch ziekenhuis gister door naar een zorghotel. Er gebeurt zoveel...enzo...en hoe belangrijk is gezondheid.....zowel fysiek als mentaal ( dat ene draadje ga ik even achter mij laten).