Alle activiteit

Het gaat mij niet zozeer om het pact, maar ik vind dit draadje vooral geinig omdat er naast de kwebbeldraad nu weer een plek is waar iets duurzamer over het onderwerp verslaving wordt geschreven.

En de alcohol, is dat nadat je naar de winkel bent geweest of wanneer begint dat? Brutale vraag, weet ik, maar op dit forum mag je het gewoon vragen 🤪

Hoezo zitten er gevulde koeken in een automaat bij jou in de buurt? Die wil ik ook! Maar inderdaad die suiker-trek kreeg ik ook na het stoppen en heb ik nog steeds (waarschijnlijk omdat ik er regelmatig aan toegeef 🫤)

Mr. Mercedes al gezien.

Herkenbaar @Mormel. Ik heb de maatschappij eigenlijk nooit zo heel geweldig gevonden, maar als je erin leeft moet je er toch iets mee denk ik dan. En bijvoorbeeld mijn moeder en dierenloslaten vond ik lastig in mijn behoefte hier niet willen zijn en hier niet bij willen horen. Dus in plaats van, richting mijn eind te werken, ben ik in therapie gegaan en heb tips en tricks opgedaan oqm mezelf wat makkelijker in deze wereld te kunnen bewegen. Want aan mijn oer gevoel dat ik hier niet echt hoor en ergens bij mijn geboorte de verkeerde afslag genomen heb, blijft bij mij hangen. Nou, die therapie gaf me uitdagingen in de zin van anders dingen leren te bekijken en zo. En dat vond ik wel interessant en boeiend omdat ik gewoon heel erg nieuwsgierig ben. Maar de wetenschap dat ik er altijd mee mag en kan stoppen als ik het niet meer leuk of zinvol vind, heeft me nooit losgelaten. En omdat ik dat zo aangepakt heb, heb ik wel leuke dingen meegemaakt en ook enorm veel dingen geleerd van andere dierbaren die me voorgingen die de stekker er wel voortijdig uittrokken. Er wordt altijd zo geheimzinnig gedaan over doodgaan en sterven dus toen mijn neef stierf op 18 jarige leeftijd in zijn slaap en het voor mij als 7 jarige heel eng leek om dood te gaan in je slaap ben ik gefascineerd geraakt naar wat doodgaan eigenlijk is? Want het was blijkbaar veel verdriet, maar degene die dood was, mijn neef waar ik bij ben gaan kijken leek daar niet zoveel last van te hebben. Dus ik begreep het gewoon niet. En toen stuitte ik op mijn eerste taboe over dood, daar praten mensen niet over omdat ze zelf ook niet weten hoe dat gaat ofzo? Gelukkig was mijn moeder daar heel open in maar kon me daar ook niet altijd bevredigende antwoorden op geven. Dus naast de therapie ben ik gewoon gaan nieuwsgierigen in het leven, en vanwege die therapie kwam ik ook mensen tegen die wel dood wilde. Mijn beste vriend, waar ik een soort van partner in crime was, daar heb ik die opmerking van oer gevoel ook van. Niet leuk om je beste vriend te verliezen, maar dat is misschien wel dat egoïstische gevoel wat de maatschappij je opdringt? Omdat ze het niet willen dat het gebeurt. Het was niet altijd even makkelijk, want zo gunde ik het hem niet, maar het was zijn eigen keuze en hij durfde me in alles mee te nemen. Dus heel veel spijt heb ik er niet van en ben zelfs plaatsvervangend blij voor hem dat het uiteindelijk gelukt is. Tsja ik weet niet, als iemand bij me komt en tegen mij zegt dat deze dood wil, schrik ik niet, ik wil het leren begrijpen en horen wat je ervan denkt te verwachten. En ik zorg voor mezelf, door te zeggen prima dat je dit van plan bent, en dankjewel dat je het even zegt, maar ik wil nog wel wat mooie herinneringen met je maken als dat nog kan? Dus we zijn nog naar de Efteling gegaan en hebben een wensballon opgelaten. Hij heeft het gewoon netjes afgerond en zijn nabestaanden ook met een gerustgesteld gevoel achtergelaten, ook met een beetje meedenken van mij. Ik merkte op, dat het misschien handig zou zijn dat hij ook wat zou uitleggen naar zijn broers en zussen. Hij had namelijk nogal wat eisen voor zijn uitvaart en ik moest uit de wind blijven. Dus zag mezelf niet zo goed, doen alsof het ook nieuw voor mij is, maar toch heel veel wensen nog van hem doorgeven. En dat heeft hij ook gedaan, wel met veel pijn en moeite en Harry Jekkers op de achtergrond. Ik mis hem wel, maar ergens is het ook oké. Wat hem betreft zal ik hem nooit meer zien, want hij wilde ook niks meer na de dood. Dat als ik dood ga, hoef ik hem in ieder geval niet te verwachten om me wegwijs te maken in dood zijn. Een vriendin nog die tegen een trein is aangesprongen en ons mam met haar euthanasie. Ik weet nu in ieder geval wat het beste is wat ik kan doen als ik besluit hier niet meer te willen zijn. En wat niet. En dat voelt geruststellend. Ik heb een escape als ik het helemaal niet meer zie zitten in deze maatschappij. Maar voor nu, ook als de auto tegenvalt, zie ik het helemaal niet zitten om dit pand te verlaten, want ik heb nog 7 katten te overleven, die ik absoluut niet wil overlaten aan de zorgen van een asiel. Dus ik heb nog even, om mijn tijd uit te zitten, want de jongste is van 2019.

Zo, veel werk verzet vandaag. Morgen nog een dag en dan voel ik me in het weekend niet bezwaard, kan ik andere dingen gaan doen. Kijktip : Mr Mercedes op Netflix. Ik ga vanavond naar Vie Privée, Jodie Foster en français. Van de week The chronology of water gezien. Wauw.

Rober Mawson - Lazaruskind Een roman, over keuzes maken, als je dierbare in coma ligt en jij moet besluiten of je door gaat met de behandeling of niet.

Ja, het is ook een drug...

Een gevulde koek is inderdaad beter, maar kijk uit want suiker eten wekt ook het verlangen naar nog meer suiker op.

Vandaag een dagje voor mezelf ingelast. Heb het ook wel even nodig, want er komt veel op mijn bordje momenteel. Ook leuke, verrassende dingen. Door de dood van mijn nicht, mij gaan verdiepen in de neven en nichten van vaders kant. Zo heb ik contact met een nicht die zo'n beetje een lookalike van mij is. Vroeger wel eens gelogeerd toen we in de puberteit waren . Ze vroeg of ze toen aardig tegen me was. Ik zeg: Nee, niet echt . Al met al druk druk druk met van alles. Straks maar even wat spelen. Een kort ommetje met de hond. Dat soort dingen.

Gek genoeg voel ik nu ineens trek in suiker sinds een dag of 2, na 3 weken stoppen. Zou dat zoveel tijd nodig gehad hebben voordat het uit het systeem was? En ga ik erop in? Zal ik een gevulde koek uit de automaat trekken, dat is nog enigszins gezond, beter dan een zak M&M's in 5 seconden naar binnen gieten.

ik wil jullie gewoon laten weten hoe een typische dag er voor mij uit ziet in de voormiddag ga ik naar mijn ontmoetingscentrum of als ik een afspraak heb daarna bv naar de winkel in de namiddag en avond ben ik het liefste rustig thuis ik ben hooggevoelig en heb in de namiddag en avond tijd nodig om te ontprikkelen ik kiijk dan wa tv ga op de computer of lees ik in een boek binnenkort gaat daar ook vrijwiligerswerk bijkomen ook in de voormiddag ik ga op bezoek gaan bij mensen die niemand hebben en eenzaam zijn zo ziet mijn dag er uit en daar ben ik tevreden mee

ik kijk elke dag naar mijn lievelingsserie the vampire diaries en daar zie je elke 5 minuten iemand met een glas bourbon vroer lette ik daar ni op nu wel

Mag ik vragen waar je dit op baseert?? Dat hij mijn pb-maatje is?

ik ben gisteren naar een praatgroep geweest voor mensen met een verslaving geleid door een psychologe gespecialiseerd in verslaving alhoewel ik daar naartoe ga ivm met mijn koopverslaving leg ik ook de link naar mijn alcohol en eetverslaving het feit dat de groep geleid wordt door een psychologe en een ervaringsdeskundige vind ik een meerwaarde ik ga vragen aan de psychologe om mij door te verwijzen naar een andere psychologe gespecialiseerd in verslaving ik kan niet terecht bij de psychologe van de praatgroep want ik heb maar recht op 4 sessies omdat dat een eerstelijnspsychologe is er waren hoofdzakelijk mannen aanwezig met een alcohol en koopverslaving ik voelde dus vooral herkenning volgende week heb ik terug een gesprek met de psychologe en dan ga ik meer weten ik ga al 20 jaar naar mijn psychiater en ik heb vandaag voor het eerst durven praten over mijn koopverslaving ik schaam mij daar heel erg over omdat ik zoveel geld heb uitgegeven

Teert een schrijver op het woord "we" dan word ik bij voorbaat al opstandig.

Ik maak die afvinklijstjes voor thuis vooral omdat die taken anders maar door mijn hoofd blijven spoken. Zo van "oh ja, ik moet nog een afspraak bij de tandarts maken". Nadeel is soms wel dat ik zo'n half afgestreept lijstje kwijt raak en ik weer opnieuw een lijstje moet maken. Ik ben begonnen aan het boek "Getting things done". Daarin zou het antwoord moeten staan op de vraag hoe je een goede planning maakt, overzicht houdt en je taken uitvoert zonder stress.

Goed zeg, gefeliciteerd met je 3 maanden.

Het gaat alle grenzen van fatsoen en respect over. Het gaat niet om de reactie van de aangesprokene, maar ook of forumleden en moderators dergelijke agressieve taal toelaten. Gelukkig is de tekst inmiddels verwijderd.

de relatie met mijn mama verloopt beter ik probeer mij meer in haar plaats te zetten dinsdag gaan we samen naar de stad ze moet enkele boodschappen doen en ze heeft mij gevraagd of ik wil mee komen ze durft nog niet goed alleen te stappen ik vind het heel fijn dat ze mij gebeld heeft

Flavieke gebruikt weinig woorden @Mariposa, maar reken maar dat ze erg kwetsbaar is omtrent haar drinken. En als wij al geshockeerd reageren door die afgrijselijke uitingen, dan zou het vreemd zijn als zij dat niet was. En ik snap best dat je wel partij trekt voor je pb-maatje hoor, jij kent vast meer kanten van hem. Maar dat doet niets af aan de feiten hier. En gelukkig mogen wij allen hier reageren zoals we willen en nodig vinden.

Ja precies 😁 eerst de januaribeer schieten

Ik wil nog niet echt nadenken over februari, want weet uit het verleden maar al te goed dat dingen in een split second anders kunnen zijn. Januari voelt heel goed haalbaar momenteel en daarna ga ik - zeker zoals ik me nu voel - verder. Dat dan weer wel.

Exactement

Helemaal goed hoor! Is ook meteen een mooie oefening voor renaldo61, om meer in het nu te leven! Ik had dat wel eens aan hem voorgesteld maar daar wilde hij toen niks van weten, toch @renaldo61?