Alle activiteit

Ik weet het niet. Spontaan zou ik zeggen dat geen enkele liefde onvoorwaardelijk is. Ik ken niet anders dan ik houd van je, tenzij... Of, ook een mooie variant ik houd van je, mits... Kan liefde ooit op raken? Of blijft er altijd zo'n stug vezeltje verbonden, altijd hopend op een kleine trilling van leven? Als mijn kinderen zouden bellen, vlieg ik er binnen een minuut heen, dat zeker. Is dat onvoorwaardelijk? Het komt in de buurt. Als ik iets kon doen of laten, waardoor mijn pa of ma (of doe gek, beide!) zou zeggen ik houd van je, zou ik dat dan doen? Ik denk het wel, want ik zou dat zo graag willen, dat ze trots zouden zijn op me, van me zouden houden misschien zelfs. Proberen een beter mens te zijn.

Hmmm... dieren hebben de keuze niet... kinderen wel, die lopen op een gegeven moment weg als je ze te slecht behandelt. Mijn vrouw heeft haar biologische moeder ("zij die mij gescheten heeft" - sic) ook afgezworen, die wil ze van dr lang zal ze leven nooit meer zien. Dat laatste zal ook wel binnenkort afgelopen zijn.

Opvoeden is gewoon moeilijk. Zeker als je alcoholist bent, maar goed daar kiezen we niet bewust voor. Je moet gewoon wel je best doen. En bovendien, de liefde van je kinderen (en dieren ook trouwens!) is onvoorwaardelijk. Een keertje een fout maken das echt niet zo erg, als je er maar van leert.

Goed. Houd het vooral op iets dat je ook echt lekker vindt, geen gezeik over gezond ofzo.

Heel wat keren kwamen er momenten dat ik vreselijke spijt had van dat weggieten en dat ik een paar dagen of weken later zo ongeveer naar de slijter moest kruipen om alsnog in mijn behoefte te voorzien. Maar éénmaal kwam toch die dag dat ik een fles jenever leeggoot en ik vervolgens nooit meer op zoek hoefde naar vervanging. Dat is nu alweer meer dan 12 jaar geleden.

Ik moet dat echt gaan plannen als ik wil stoppen. Fruit heb ik nooit, dat verwarde ik met franse kaas na een paar weken in de koelkast. Maar ik moet, als mijn stoppoging wil lukken, toch echt proberen normaal te gaan eten. Ik kijk morgen of ik iets eetbaars vind bij AH.

Ja, die zijn bagger. Iets zoets? Hartigs? Fruit desnoods?

Nou, eigenlijk niet veel soeps. Het waren mijn gebruikelijke boodschappen. Dus grotendeels ... raad maar. Wel 2 van die kant-en-klaar maaltijden, die ik soms bestel met goede voornemens, en die ik eigenlijk altijd maar half door de strot krijg omdat je beter gras kunt eten omdat dat meer smaakt heeft.

Tijd om te douchen. Later.

@hub02 het staat een eind weg, uit het zicht en niet voor het grijpen. Balen dat het niet gejat is. Voor de zielig, wat voor lekkers zat er tussen je boodschappen? Dat wat nu boven is dus?

@garfield076 Zonde hè? Maar ja, in dit stadium zou opdrinken zonderder zijn geweest.

Ik zit me weer eens zo heerlijk zielig te voelen. Tot nu toe gaat het goed. Heb de drank nu beneden in de garage gezet. En eerlijk, ik heb werkelijk geen idee of ik dit volhoud. Ik had het eerst buiten voor de garagepoort gezet. Ik ben toen naar boven gegaan om de rest van de boodschappen weg te ruimen. Maar je kunt ook werkelijk niks meer ergens zetten. Het werd helaas niet eens gestolen. Je kunt ook niks meer ergens neerzetten. Dus nu staat het in de garagebox, en ik voel me zielig.

Heb vorige week: 3 flessen champagne, 1 fles gin, 1 fles hele mooie Talisker whisky en 3 jaargangen Hertog Jan Grand Prestige leeggegoten. De spoelbak was er blij mee.....

Twijfel ik niet aan @Musashi dat je een geweldige moeder bent. En ik gun je van harte dat de kleine dat altijd blijft vinden.

@Spirit dat had natuurlijk nog veel erger geweest. Dat we het gemist hadden doordat ik een kater zou gehad hebben. Dus dat was gelukkig ook al niet het geval. @Quinn zo is dat. Nu vindt ze me nog geweldig (meestal), dus mss/ wss al wel iets goeds gedaan de afgelopen jaren.

Het gaat in stappen denk ik @Musashi. Hoe ze over je denkt als ze 12 is, of 16 of 20, dat ben je nu aan het vormen.

@Etty ja net dat wegcijferen van mezelf moet ik veranderen. Niet alleen om de alcohol te kunnen laten, maar ook net als voorbeeld voor haar. Familiepatronen doorbreken en zo. Ik heb het zelf nooit zo geleerd, maar wil het wel voor haar voorleven. En dat betekent veel oefenen, vallen en opstaan. Ik was wel van plan om (op kinderniveau) eerlijk te zijn tegen haar, mocht ze het tijdig te weten zijn gekomen. Maar met terugwerkende kracht vond ik het dubbel sneu, dan zou ze ook geweten hebben dat ik het bewust voor haar had verborgen gehouden en dat vond ik dan ook weer geen goed idee. Tja, @Quinn jouw kinderen zijn ook al ouder en dan geloof ik ook dat al het idealisme als sneeuw voor de zon verdwenen is. Mijne is nu 8, ik kan nog voor even geloven dat alles allemaal wonderwel zal uitdraaien. Ook al weet ik wel dat dat niet kan en zal zijn. Ze heeft al een existentiële crisis sinds haar 3,5 jaar.

Balen @Musashi. Het geeft je een enorm schuldgevoel. Als ik even terugdenk aan de tijd dat mijn zoon nog die leeftijd had, had hij gelukkig zijn vader nog. Die ging dan op zaterdag mee naar de voetbal, terwijl ik mijn roes lag uit te slapen. Het hoort allemaal bij het alcoholisme helaas.

@hub02 en?

Ik heb goed kunnen slapen eindelijk. Dan ziet de wereld er toch net ff iets beter uit. Gisterenavond ben ik ook meteen maar naar boven gegaan. Het uitladen van de muziekspullen is altijd een heel gedoe. Eerst een grote volgeladen bolderkar en daarna nog eens een heel zwaar meubel, waar het keyboard op moet. Dat meubel is niet te tillen, maar nog even noodzakelijk helaas. Het is jammer dat hij zo eigenwijs is. Een keyboardstand zou al voldoende kunnen zijn. Ik heb er eentje waar ook zijn baspedalen onder passen. Maarja, wie ben ik . Tsja, een Duitser he?

Unsere Mütter, unsere Väter (Niet leuk, wel indrukwekkend.) En veel docu's op Arte.

Als we jou toch niet hadden

Mijn vriend is in Winterberg geboren. Is een Duitser. Ik vind Baantjer altijd wel een leuke serie en op ONS heb je ook Commesaris Rex. Maar dat is wel nederlamds ondertiteld. Ik kan me voorstellen dat je daar tegenop ziet. Duits is ook mijn favoriete taal niet. Alles komt zo snauwend over. Maar dat zal nog wel met de 2e wereldoorlog te maken hebben. Mijn vader moest in de oorlog naar Duitsland als 19 jarige jongen. Dwangarbeid. Ondanks dat, gingen wij regelmatig naar Duitsland op vakantie. Mijn vriend kan nog vloeiend Duits praten. Ik vraag hem wel eens om Scheveningen te zeggen

@Musashi je hebt nu dit gekozen, en kunt kijken of je het een volgende keer anders zou doen. Ik heb een grappige film gezien over een meisje van een jaar of twaalf dat na een klap in haar gezicht opeens ziet en hoort wat haar ouders doen en zeggen, ook als ze er niet bij is. Was Marielle weiss. Ik zou het op z'n @bumperjim's gedaan hebben, ik zou naar de disco gegaan zijn, no matter what. Zo heb ik het altijd gedaan. Desnoods mijn eigen plan droog te staan uitstellen. Maar ik zie achteraf ook dat ik mezelf veel te veel heb weggecijferd, en ik denk dat dit ook niet in het belang van mijn kinderen is geweest, integendeel.