Alle activiteit

Het is heel erg pittig. Zo jammer dat verleden week die drank er ook weer bij kwam kijken. Ook het hele proces weer mee heb moeten maken, de angst die ik had. Het huis maakt mij zeer depressief. Ook in zo'n dorp is niets te doen. 1 campingwinkeltje, meer niet. Als meid uit de grote stad ben ik dit niet gewend. Een koeltoren bijna in de achtertuin. Een verwaarloosd buitemstulpjje. Niets is op orde. Niets maakt hij af. Gisteren tijdens de repetitie gooide die er ook met de pet naar. Zat me kapot te ergeren. Toen maakte die vrouw nog die opmerking waar het hele koor bij was. Ik was niet anders bezig dan schelden op mijn vriend.. Nu is het afgelopen zei ze. Ze vinden dat namelijk zo zielig voor hem, dat ik tegen hem uitschoot. Nou hij had het verdiend. Na die opmerking schoot ik vol en ben huilende uit het koor gelopen. Helemaal overstuur. Het hele koor was er getuigen van. In het combo speelt hij de stoere bink en hij weet het zo te brengen dat iedereen hem mag. Ik stop nu. Voel weer tranen branden.

Fijn! En je hebt de juiste instelling nu.

dank je elke dag gaat het een beetje beter

Je gaat goed @stroumfke🍀

Automatische spelling staat aan. Het moet idd bedriegt zijn. Het schijnt dat er bij de Aldi wel verpakkingen van 4 stuks te koop zijn en ik geloof hem. Toch ga ik het nog even bekijken of dit werkelijk zo is.

Hertog Jan doet vast aan sixpacks inderdaad.

@Kohtje Naar die tekenfilms keek ik ook graag.

En op het stukje foute beslissingen in je leven nog eens in te gaan. Het is niet de hoofdmoot waarom ik ervoor gekozen heb om naar België te emigreren en mijn Belgische nationaliteit aan te nemen, dat was gewoon mijn kleuterwens najagen maar mijn foute besluiten in Nederland gaven mij dat extra zetje wel. In Nederland ben ik zo dom geweest, om me uiteindelijk op te laten nemen in een kliniek en mezelf een diagnose aan te laten meten. En voor mij was dat heel fijn, om die diagnose te krijgen omdat het me een richting gaf om aan mezelf te werken. Het was dus niet alleen mijn eigenwijsheid waarom ik niet kon functioneren in de maatschappij maar het was ook gewoon dat ik door mijn onveilige leventje niet echt de doorsnee sociale manieren van de maatschappij geleerd had omdat ik uiteindelijk zelf maar uitgezocht had hoe ik me hier staande moest houden. Met die therapie en die opname heb ik mijn eigen handleiding leren kennen. En daar ben ik nog steeds heel blij mee. Maar wat ik toen zo dom aan mezelf vind, alhoewel ik er nog steeds niet zoveel spijt van heb. Dat ik open en eerlijk ben geweest over mijn diagnose puur omdat het toen voor mij goed nieuws was. Ik mankeerde namelijk iets en had richtlijn om mezelf te kunnen verbeteren. Borderline kenmerkend met vermijdende trekken was mijn diagnose toen. Ik heb er hard aan gewerkt om dat te kunnen veranderen en volgens mij is dat 20 jaar later ook wel anders geworden. Maar die diagnose loopt in mijn privé leven nog steeds op me uit, dus als ik een keer heftig reageer op iets, word ik altijd afgerekend op mijn diagnose en zien mensen niet dat ik tegenwoordig ook best heel anders kan reageren. Dat is nog steeds. Maar wat een bijkomstige leukheid was bij mijn verhuis naar België, is dat ik qua werk zoeken, onderhand eens de kans kreeg om mezelf te bewijzen zonder strafblad. In Nederland kwam ik altijd de twijfel tegen of ik het wel zou kunnen, omdat ik immers opgenomen was geweest. Per stom toeval is mijn medisch dossier hier niet aangekomen, omdat mijn huisartsen te lui waren om al die papieren door te lezen en in hun systeem te zetten. Zodoende dat ik hier wel werk kansen kreeg en ook nog voor de jobs die mij super gaaf leken. En ja, ik heb zelfs job aanbiedingen gehad, waarbij ik zelf gewoon echt eerlijk was dat dat te hoog gegrepen was voor mij. Maar gewoon dat vertrouwen en niet steeds de twijfel of ik het zou kunnen vanwege mijn diagnose, was super tof! Ik ben nu uiteindelijk huishoudhulp geworden, waar ik soms echt enorm van baal. Maar ik heb tenminste ook de ervaring mogen opdoen in voor mij droomjobs. Ik heb de kans gekregen om te kijken waar mijn grenzen liggen, zonder dat iemand van te voren al zei dat kan je niet vanwege je diagnose. Ik zou nog steeds wel een asiel willen runnen en ik weet dat ik het kan. Omdat ik het heb mogen doen. Maar daarmee heb ik ontdekt dat ik te gedreven ben in dieren helpen dus heel veel uren maak en uiteindelijk moe loop. En dan een lelijk mens word naar het personeel en mensen die afstand doen van een dier. Wel heb ik meer communicatie vaardigheden gekregen om leiding te kunnen geven aan mensen. Ik ben gewoon niet zo dat ik de baas ben en mensen maar gewoon moeten doen wat ik zeg. Ik ga graag in overleg en vraag wie wat wil doen? En als dat afgesproken is, verwacht ik ook dat ze doen wat ze gezegd hebben. Ik vind het gewoon niet prettig om mensen steeds achter hun vodden te zitten omdat ik dat zelf ook niet prettig vind. En dan is mijn neiging altijd, als ik het 3 keer gevraagd heb, het beter zelf kan doen. En dat is niet gezond, want dan maak je veel overuren en ben je er ook niet voor de dieren. In die tijd had ik zoiets van ik ben liever de dieren aan het verzorgen dan nog meer tijd aan overleg te besteden. Maar anders is waar, wel de tijd nemen en samen met iemand gaan zitten en te praten waarom het niet gaat, is uiteindelijk wel productiever. En maakt de werksfeer wel leuker. Dus ik kan het wel, maar ligt mij niet zo. Ik ben liever bezig als personeel die opdrachten krijgt. Maar dat had ik nooit geleerd als ik het nooit had mogen doen. En ja eigenlijk is de dierenbranche, gewoon te zwaar voor mij omdat ik mensen sowieso al minder leuk vind dan dieren. En het daar ontbreekt aan samen willen werken met elkaar. Het lijkt altijd een strijd te zijn wie het nu beter weet wat dieren helpen is, dus dan zitten ze de hele tijd ruzie te maken over wat beter is. Maken elkaar zakelijk gewoon kapot en de dieren zijn uiteindelijk de dupe. Want zijn niet verzorgd, of iemand gaat wel weer failliet. Behalve de nare mensen die je tegenkomt op je pad, vind ik dat nog wel het ergste om te moeten zien. Dat dierenhulpverleners elkaar af aan het maken zijn, terwijl we allemaal 1 doel voor ogen hebben en dat is dieren helpen. Ik snap niet dat ze dat zelf niet zien. Dus voor mij, betekend dat dat ik dat beter gewoon niet meer kan doen. Al mis ik het wel, valse katten vangen, kak ruimen en helpen waar je kan. Hihi verschilt eigenlijk weinig van huishoudhulp zijn. Dieren verzorgen is vaak ook vooral heel veel proper maken. Maar als ik dus in Nederland was blijven hangen, had ik dit allemaal nooit meegemaakt en was ik altijd onzeker gebleven. Want ja, je neemt jezelf overal mee naartoe en daar was ik me ook van bewust toen ik uit Nederland vertrok. Dus voor mij was het toen volle bak met alles wat ik geleerd had in therapie toe te passen in de praktijk. En daarmee ben ik behoorlijk zelfzeker geworden maar het mag altijd nog beter! Van dat daarom en omdat, kom ik nooit meer af. Maar dat vergelijk ik met stomme dingen die je in dronkenschap gedaan hebt, zoals dronken rijden. Wanneer stopt het bij boete doen, wanneer heb je je straf eigenlijk uitgezeten? Mijn straf van vrijwillig in opname gaan, mag ik nog steeds voor boeten en dat vind ik niet fair. De straf die ik begaan ben met teveel op achter het stuur, heb ik ondergaan qua straf, maar staat vastgespijkerd in mijn brein met een dik schuld gevoel. Goed maken en terug draaien kan ik het niet, ik kan er alleen maar van geleerd hebben en dat toepassen. En blij zijn dat ik niemand doodgereden heb en het alleen maar bij blikschade bleef. En ja, daarmee ben ik ook leuke jobs misgelopen maar dat kwam door mezelf en daar mocht ik ook mijn straf voor krijgen. Maar omdat ik vrijwillig in opname gegaan ben om me te leren gedragen zoals de maatschappij wil, blijf ik niet oké vinden. En daarom gedraag ik me niet altijd zoals de maatschappij wil.

Kijk dit heb ik nog ff voor je uitgezocht. Ker Cadélac maakt ze, in Bretagne.

ja mooi cadeautje 🙂

Mooi hè? Kadootje van herstel.

ja da vind ik 1 van de goede dingen die ik daar al geleerd heb

ja dag per dag zoals ik in de AA geleerd heb

Ik ga zelf toch ook al een beetje die kant op... 😄. Toen er vroeger nog maar weinig tv-uren per dag waren, was het altijd een feest als er eens in de zoveel tijd een half uurtje tekenfilms werden uitgezonden. In de tijd dat er nog echte tekenfilms werden gemaakt, niet die latere japanse rommel. The Flintstones, Popeye, Huckleberry Hound, Tom & Jerry, Woody Woodpecker, Yogi Bear, dat soort werk. Later fanatiek verzamelaar van weekblad Donald Duck, en iets later de Pep die later overging in de Eppo. Toen ik eind jaren '70 ging samenwonen stopten die abonnementen, maar een jaar of 15 geleden heb ik me weer geabonneerd op de Donald Duck. Tot op heden. Ik heb nou eenmaal iets met strips/cartoons en eendjes..

Ik hoop dat je 'bedriegt' bedoelt. Anders is het helemaal zaak om asap weg te wezen daaro.

Popeye herinner ik mij zeker, maar Wimpy is toch een figuur dat ik vergeten was. Het zijn dan ook stripfiguren van bijna 100 jaar oud. @Spirit Er wordt hier veel wijze raad gegeven.

Spirit volgens mij ben je veel beter af met iemand die een beetje stabiel is en lekker niks drinkt of heel weinig. Wat moet je nou nog in die rotzooi joh. Zijn eindelijk je eigen problemen opgelost, zit je weer in de shit van een ander. Wanneer ga je gelukkig worden, als je 100 bent?

Maar wel gaan weer verder met alle gewoontes van al onze provincies

Dat lijkt me wel wat zo'n groep.Ik zit me nu alweer op te fokken voor als hij straks thuiskomt. Heb helemaal geen zin om hem te confronteren. Feit is dat hij weer liegt en bedreigd.

Sjeesus, Spirit... is Al-Anon niets voor jou? Je laat je momenteel leven door het alcoholgedoe van je vriend. Dat is toch geen relatie, op deze manier?

Door die Wimpy realiseer ik me opeens dat ik m'n allereerste hamburger pas at toen ik een jaar of 15, 16 was. Dat was ook in een Wimpy, in Londen, waar we met school een weekje waren. Ik heb het idee dat kinderen tegenwoordig al vrij snel na hun geboorte met hun ouder(s) naar een hamburgerrestaurant gaan om hamburgers te eten.

Nou, ik ga weer verder met ontspannen. Zennnn.

Dit verklaard ook zijn gedrag van gisterenavond. Het vuur stond in zijn ogen. Nu heb ik de buurvrouw in vertrouwen genomen. Die heeft hem meegemaakt in zijn drankperiode. Zij heeft mij het advies gegeven te zoeken naar sterke drank. Ik dacht ook alweer iets te ruiken.

Even een tussendoorvraagje voor de kenners. Een verpakking van Hertogjanblikjes, zitten toch per 6 verpakt? Ik zag dat er 2 uit waren.

Wat leuk. Ooit geweten, maar dit was ik even vergeten. Wimpy.