Alle activiteit

@Yvonne en @Bob Ik had er wel over nagedacht afgelopen donderdag om alchohol gaan te kopen. Ik zou bovendien dat gevoel van steeds in de steek gelaten te worden al lang moeten gewoon zijn, maar ik ben het niet. Mensen kunnen er blijkbaar ook niets aan doen maar vroeg of laat laten ze me alle in de steek.

Ik zie je gelukkig weer op het forum Renaldo!! Kom op kerel, je moet zelf de slingers ophangen!🥳

Wat fijn! Want die kun je veranderen

Goedemorgen. Aparte gewaarwording met dat kopje koffie @Etty. Decafe misschien vergelijkbaar met alcoholvrije wijn.

Bob, is me niet gelukt

Nu ik erover nadenk rotgedachten

Wauw @Smaragdiewat een veranderingen! Weet je al wanneer je zal vertrekken, duurt nog wel even waarschijnlijk? Lijkt mij ook wel wat, zeker met paarden erbij. Ik zou niet weten hoe zoiets aan te pakken. Waar leef je dan bijvoorbeeld van? En ga je met een partner/vriend/vriendin? Heel veel respect voor mensen die zo'n stap durven zetten.

Nee Mormel, dat heeft niets te maken met 'rond de duim hebben'. Die reacties zijn naar jou gericht, getver.

Dan is het misschien wel goed je af te vragen hoe dat komt (maar dat heb je meen ik op je eigen draad al aangegeven toen je die herinnering aanhaalde dat je moeder je niet kwam helpen toen je als vijfjarige met een gebroken enkel bij een beekje lag te krimpen van de pijn), en hoe je met zulke gevoelens om wilt gaan, nu maar vooral ook in de verdere toekomst. Ga er maar vanuit dat iets dergelijks nog wel vaker voorkomt. De gevoelens wegdrinken is geen optie meer, dat heb je je gekukkig gerealiseerd en dat verdient echt een groot compliment. Hier langdurig komen klagen is nog een mogelijkheid, maar je hebt al gemerkt dat mensen op den duur toch wat kriegel gaan reageren als je dat maar blijft doen. Misschien een goed moment om jezelf wat vragen te stellen, zoals: Zijn er nog andere opties? Wat kan ik zelf doen om dat patroon te doorbreken? Wil ik dat patroon eigenlijk wel doorbreken. Of vind ik het stieken wel fijn om me zielig te blijven voelen? Zo ja, hoe kom dat dan eigenlijk en moet ik daar niet eens vanaf zien te geraken? Dat zijn natuurlijk ook dingen die je dan verder kunt bespreken met je psychiater als je die weer ziet.

Jeetje @Smaragdie, wat een enorme stap ga jij maken, maar als jouw hart daar ligt: DOEN!!! Ik ben opgegroeid vlakbij de stad waar jij woont, heb er zelfs een paar jaar daadwerkelijk gewoond, uiteindelijk zijn wij in Oost Groningen terecht gekomen, dat vinden velen al een halve wereldreis, hahaha. En ik moet zeggen: het is ook totaal anders dan hartje randstad... heerlijk de ruimte nog, rust ook.. Wel af en toe hier even binnenwippen hoor....

Vervelend dat je dat rotgevoel blijft houden @renaldo61. Maar misschien helpt het om te kijken naar de dingen die wél goed gaan bij jou? Bijvoorbeeld dat je toch niet bent gaan bier halen en dat je daar best trots op mag zijn. Misschien kan het ook helpen als je jezelf wat meer in de andere persoon probeert te verplaatsen? Ziek zijn is gewoon naar. En realiseer je je dat mensen in de hulpverlening extra vatbaar zijn omdat ze omgaan met zoveel anderen die van alles aan hen kunnen overdragen? En daarbij: natuurlijk ben jij niet de enige die dit soort dingen overkomt, dit overkomt heel heel veel mensen, en als je even nadenkt dan weet je dat zelf ook. Maar gewoon even proberen jezelf niet als lijdend voorwerp te zien kan jou al aardig wat stappen vooruit helpen hoor.

Goedemorgen frummers.. Heerlijk geslapen, klaar voor een nieuwe dag. Maar eerst een bakje natuurlijk

Goedemorgen, fijne dag!

amai da jij dit op het forum durft te zetten

ok

ja ik heb al sinds begin borderline en ben nu 52

en ik die dacht da je oprecht bezorgd bent

Goed dat je het herkent en de verleiding weet te pareren. Klasse @kers!

Zijn het rotgevoelens of rotgedachten?

Ik was van de week koffie drinken met een vriendin. Ik drink al een jaar decaf en bestelde dit. Toen het op was merkte ik direct een sterke behoefte op aan nog een kop koffie. Zo heb ik dat nooit. Ik vroeg aan de medewerker bij wie ik nog een bestelling deed of ik misschien gewone koffie had gekregen, en hij keek even, en ja, zijn collega had geen decaf ingevoerd. Ik had verder niks gemerkt, geen kick of zo, wellicht omdat het al erg gezellig was, ik had alleen dat hele sterke: nog één, nog één! Dat vond ik wel een leerzame ervaring, zo zal ik me ook voelen na één glas wijn dacht ik, maak jezelf maar niks wijs.

Dat rot gevoel dat ik van vorige donderdagnamiddag heb, heb ik nog steeds.

Goedemorgen, Als je hart er niet sneller van gaat kloppen als je langs een kans of mogelijkheid loopt, dan kun je deze met een gerust hart laten liggen, dan is het misschien leuk voor een ander.

Van die keren dat ik in zo'n geval gezwicht ben, weet ik nog dat je lichaam niet eens blij wordt van zo'n blik bier. Het levert niks op. Het is maar een gedachte dat het iets zou opleveren. Je giet het weg en de enige reactie die je voelt is dan "nog eentje". Zinloos.