...Deur open doen dus!

Dus rest ons vreugde?

vreugde is afhankelijk van hoe je zelf besluit met dingen om te gaan.

Gaan is geen moeten, maar zijn

Zijn of niet zijn, dat is de vraag...

vraag nooit naar de bekende weg.

Weg met de gremlins!(behalve die van Spud)

Gremlins zijn de avatars voor trek.

Trek is maar half zo gevaarlijk, als je erop vertrouwt dat het weer vanzelf verdwijnt

Verdwijnt soms als sneeuw voor de zon, en blijkft soms wat kanger hangen! Maar verdwijnen doet hij altijd!

Altijd blijven geloven in je kracht!

Geloven in je kracht, maar ook je zwakte erkennen en accepteren.

Accepteren is de eerste en belangrijkste stap.

Stap voor stap, en soms een stapje terug, zijn we op de goede weg.

de weg is lang maar we blijven hem lopen, als je maar wel op de goede weg zit!

Zit je verkeerd? Maak pas op de plaats, kijk diep in je hart; Het antwoord is altijd in jezelf te vinden.

Vinden jullie, ondanks al die bovenstaande wijsheden, het een enkele keer tóch ook wel eens heel moeilijk als het zondagavond zes uur is, buiten donker en regen, je verdrietig voelt en je stik alleen bent?
Het is geen drama hoor, ik ga niet drinken en dit gaat ook weer voorbij maar soms vind ik het nog lastig.
Bijvoorbeeld nu.

Mathilde

Nu Mathilde? Nee nu ga ik niet drinken. Ik kijk wel uit!

Uit het ziekenhuis zien te blijven ook nog!

nog is alles niet verloren, wat de zeeen stuwt

Stuwt gij wat verdwijnen moet, in de zee der vergetelheid

vergetelheid tot in de oneindigheid, maar door het zijn verschil gemaakt tot in de eeuwigheid

Eeuwigheid duurt zo lang...

lang kan de weg lijken, maar zeker niet onbegaanbaar

Onbegaanbaar gedachten verdwijnen als nevel in de
morgenstond.