Geplaatst 13 oktober 201313 jr. comment_70564 en dan als laatste, slauerhof... slaap lekker allemaal De eenzamen (original) Stil sta ik in de steppe, De doffe zon gaat onder, De schrale maan verschijnt. Het gras dampt, klam en vochtig, De grond blijft stijf bevroren In heete korte zomer: ’t blijft winter in de zomer. De klokjes zijn nog hoorbaar, Het rulle spoor nog zichtbaar, De kar is al verdwenen. Ja, alles gaat, verdwenen... Wat over is gebleven Is lief maar onvoldoende Om op te leven. en voor de friese vrienden. DE IENSUMEN Yn einleaze greiden stean ik yn stilte. In sinne sûnder glâns rôlet fan ´e ierde. Moanneljocht, skruten falt it del út ´e himel. It gers dampt, it gers dript, swier fan ´e dize En ûnferbidlik bliuwt de grûn beferzen. De simmer wie hyt, sy joech al har krêften: Te koart har azem, Jûkelburd ferlit har nea. Te hearren binn´ noch de klokjes yn ´e wyn, It sânich spoar troch it lân noch te sjen, Mar de karre is allang ferdwûn. Alles giet foarby en giet foar ivich En alles wat oerbliuwt Is leaf, mar om op te libjen Net genôch. Rapport
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen