Ha die Mormel, leuk je weer te lezen. ❤️

Ik ken iemand, die kadavers van wilde dieren meeneemt en conserveert, sommige laat ze opzetten. Dat zal ook wel niet mogen, toch vind ze regelmatig kadavers op haar stoep van mensen die weten wat ze ermee doet. Lastig om te handhaven niet waar?

Ik begin het weer een beetje moe te geraken om uitvoerders aan te spreken. Het heeft totaal geen zin, zolang ze zelf niet geconfronteerd zijn met dierenleed. Dat asiel waar ik die 4 katten ging halen is en blijft failliet. En het roddelen is weer begonnen in de negatieve zin.

Wel leuk om te weten, 3 van de 4 hebben alweer een gouden mandje gevonden. De 4de is helaas gestorven aan nierfalen. Oude en blinde kat in mijn ogen heeft deze geen kans gekregen. Want haar dood wordt behoorlijk verzwegen. En die 3 anderen zijn ook niet deftig gezien door een dierenarts, dus ja ik overweeg weer om te vertrekken op dit asiel. Omdat het beetje lijkt nu ze tegen hun pensioen aan het lopen zijn, ze niet echt veel meer geven om de dieren die nieuw bij ze komen. Dat ze alleen nog oog hebben voor hun lieverdjes, en de rest de rug toekeren. Ik hoorde vandaag een nieuwe regel, dat je de uitbaters niet meer mag aanspreken over zieke dieren, dat je daarvoor de vaste medewerkers moet aanspreken. Maar als je dat doet, dan mogen zij ook niets doen, totdat ze akkoord krijgen van de uitbater. Ze gaan al niet zo deftig om met hun vaste medewerkers, de reden dat ik niet allang opgestapt ben, is dat ik hun positieve praatpaal ben, zodat zij het langer vol kunnen houden om wel goed te zorgen voor de dieren. Maar daar hoort dus ook bij, nare dingen te zien en niet mogen ingrijpen. Ik heb vandaag een stervende kat gezien, gezegd tegen de medewerker en deze moest ook bijna huilen. Die kon heel veel doen, maar werd weerhouden door de regel dat ze akkoord moest hebben van de uitbater.

Ik ben daar ook vaste medewerker geweest, ik heb nooit willen leren hoe het inslapen daar moest. Vanwege Mick wilde ik dat niet kunnen. Maar ik had mijn medische kennis vanwege mijn opleiding wel bij me en heel veel middelen tot mijn beschikking om dieren te helpen. Dus ja, als ik zag of hoorde dat direct handelen nodig had, dan dook ik gewoon in die kast en hielp dat dier. Dan ging ik niet wachten op een akkoord van mijn bazen zeg maar. Dat kon ik gewoon niet aanzien met mijn dierenhart. En dan hoorde ze het achteraf wel en konden het daarmee doen.

Nu is het dus veel anders, de vaste werknemers zitten echt onder een juk. Er wordt heel veel van ze verwacht, maar ze mogen vrijwel niks. Want voor alles moeten ze toestemming vragen. Dus ook een dier langer laten lijden omdat de uitbaters het niet meer willen horen of zien. Ik zou daar eigenlijk gewoon moeten vertrekken. Maar ik kan het niet, gewoon om 1 eigenwijze vaste medewerker, waarin ik mezelf herken. Elke storm wel weer overleven en hopen op beter, tot je batterij echt helemaal leeg is. Omdat ze net zoveel om de dieren geeft als ik toen en nu nog doe, maar via haar.

Toch zal het me niet verbazen als zij ook gaat opgeven en dan ben ik ook weg. Dit is voor mensen met een oprecht dierenhart niet meer te doen.

Heel erg jammer, want dat hele niet kooien beleid en los laten lopen is wel echt heel tof voor dieren.

Lieverd zie dat je jezelf niet te veel belast door steeds die collega in acht te nemen.
Naar wat je beschrijft lijkt het mij geen gezonde werkplek voor mensen die echt om dieren geven. En dan is het heel lief dat jij naar die collega kijkt waarin je misschien jezelf herkent, maar dan is het toch ook belangrijk om je eigen grenzen in de gaten te houden.
Wens je het beste.

@Mormelje hebt helemaal gelijk, maar toch kan ik er niet definitief een punt achter zetten. Ik weet alleen niet waardoor dit helemaal komt. Daar ben ik nog zoekende in.

Mijn ego is inmiddels gestreeld, in die zin dat de vaste medewerkers van nu tijdens hun functioneringsgesprek te horen kregen hoe graag ze me zien. Leuk om te horen, maar voor mij voelt het nog steeds anders.

Ik heb de dieren gezien, die ik al die tijd gemist heb en een doel van mij was om ze nog 1x te zien.

Ik weet dat ik dit asiel toch maar niet in mijn testament ga zetten als verantwoordelijke voor mijn resterende katten. Ik ben van plan om mijn katten te overleven en zelf geen katten meer op te vangen. Dat ik nooit zonder katten zal zitten is gewoon een zekerheid. Ik zit nu eenmaal op een geweldige dumpplaats voor katten. Maar zoals het nu gaat met mijn zwerfkat, wel gewoon zijn eigen leven nog lijden in vrijheid, naast soms huiskat zijn bij mij. Geeft rust, niet zonder dieren hoeven te leven, maar ook rustig kunnen sterven want ze zoeken wel weer iemand anders.

Dus waarvoor ik daar eigenlijk weer kwam, is al afgesloten. En ik heb er ook niks meer te brengen. Voor mijn gevoel niet in ieder geval, want ik zeg heel vaak nee, ik reageer vrijwel nooit op noodoproepen via de app, tenzij ik het echt leuk vind om te doen.

En toch wil ik daar een vinger in de pap houden. Ik denk, omdat ik stiekem toch een beetje hoop dat de uitbaters wat meer vertrouwen krijgen in hun personeel en daarmee wat milder naar ze toe worden. Immers ik ben teruggekomen, de eerste die ze als vaste werknemer aangenomen hebben. En zelf de handdoek in de ring gooide toen er geen extra zicht was op nieuwe collega`s en ik met hun terugtrekkende beweging, niet het vertrouwen in mezelf had dat ik dat nog langer kon bolwerken en mijn eigen katten thuis ook nog voldoende zorg kon geven.

Ze hebben altijd een bepaalde handleiding gehad om mee om te gaan, maar zoals ze nu soms met hun personeel omgaan, had ik niet gepikt. Ik was best wel direct zeg maar, dus als ik een fout had gemaakt, dan konden ze ook boos zijn, maar dat kinderachtige negeren, wat ze nu vaak doen, gaf ik ze geen kans in want we moesten samenwerken.

Eigenlijk, zou ik nog een gesprek met ze aan willen gaan. In die zin, dat ik wil weten wat ze met alle dieren van het asiel van plan zijn, als zij doodgaan? Heel direct, of ze alles meenemen in hun graf en daarmee alle dieren aan hun lot overlaten? Want wat ze opgezet hebben vind ik nog steeds prachtig en zou je ergens verder moeten delen zodat andere dat ook zo gaan benaderen. Met die vraag loop ik al een tijdje.

En nu ik gehoord heb, wederom via die ene werknemer die een functioneringsgesprek zou krijgen, wat er niet van kwam omdat ze eerst even moest mededelen hoeveel ontslagen werknemers stiekem op hun terrein waren geweest tijdens hun afwezigheid, waaronder ik. Ik vond het leuk om al die mensen te ontmoeten, maar ik had meteen ook zoiets dat moet je wel aan de uitbaters vertellen want dit blijft geen geheim. Uiteindelijk heeft ze het ook verteld en ook mijn naam genoemd want dat mocht. En toen waren de uitbaters verbaasd dat ik daar niks over gezegd heb tegen hen, omdat ik recht door zee ben. En daarna die veren in mijn reet. Ik ben ook recht door zee, maar nu ben ik geen personeel meer, maar vrijwilliger en niets in mijn contract zegt dan dat ik asiel spion moet zijn. Dus die aannamen dat ik het hen wel zou vertellen hadden ze goed mis. 😜

Tot op heden zijn ze nog niet navraag bij mij komen doen. Dus dat ga ik nog maar een keer doen als ik ze in een select gezelschap spreek.

En dan gooi ik de rest wat ik nog wil vragen er ook meteen achteraan. En dan denk ik dat ze me liever ook niet meer zien.

En dan ga ik weer verder zoeken, want ik heb het nodig om met asielen bezig te zijn

Dit is enorm uit de losse pols maar is het voor jou geen idee om zelf iets op poten te stellen? Dat je bijvoorbeeld bij jouw thuis katten opvangt en workshops geeft aan mensen om beter met hun katten om te gaan? Op die manier zou je nog steeds dieren helpen, maar heb je zelf wel meer de touwtjes in handen. Ik zeg het, een losse gedachte, want ik weet natuurlijk niet of dit praktisch mogelijk zou zijn bij jou.

Edit: iets heel anders. Zelf begin ik weer stevig te overwegen om een asielhond in huis te halen. Niet alleen zorg ik goed voor zo'n beest, het biedt me ook structuur omdat ik dan dagelijks drie keer ga wandelen. Mijn belangrijkste obstakel is momenteel het financiële omdat ik weet hoeveel dierenartskosten we gehad hebben bij de vorige hond.

8 uur geleden8 u. bewerkt door Mormel