Ik kon nergens naartoe zonder vouwfietsen
dus eerst maar een lekzoeker gekocht.
niks gevonden. toen met wat spuug en later
met een bak sop. Niks gevonden, balen!
toen ik de bak sop omstootte in de bank, waar
al mijn achterstallige briefjes en administratie lag
besefte ik dat ik tegen mezelf aan het vechten was.
Dus maar wat huishoudelijke klusjes, bieb-leesuurtje,
een leuke linnen troostbroek en zijden topje gekocht
en de buurman ingeschakeld. Hij heeft er ten slotte voor
geleerd. Intussen beetje sociaal geweest met een stel dat
mijn kater een beetje bijvoerde als ik weg was. Blijkt dat hij
een dubbelleven leidt en daar net zo hard schooit en miauwt als hier.
Alleen krijgt hij daar 2 x zo veel en z x zo'n duur eten als bij mij.
De schobbejak.
geld mag ik niet geven, dus maar een gigamooie bos bloemen gekocht.
en ja hoor; borreltje? toen we wat uitgepraat raakten. Tjsja, nee doe maar niet, bedankt.
Maar nu weet ik dat zij mn kat(ten) komend weekend wel even in de gaten houden
als ik op volleyweekend ben. Zat er erg mee in mn maag, want dochter die het zou doen
heeft het er nu veel te druk voor (zegt ze) en om ze op te sluiten een heel weekend dat is ook zowat he.
Maar ik moet hier wel wat mee, want het is niet echt een oplossing.
Woonde ik maar wat dichter bij Spud of Bol