Mai

Vie, fijn!

Corylus tak Viburnum sneeuwbal Gerbera Anemoon Kangaroepootje tulp crème Ranunculus Ornithogalum Arabicum Eucalyptus Aspidistra Monstera "Omdat... Je zo'n prachtig mens bent.. Ik al veel van je had kunnen leren.. Je heel wat met me hebt gehad.. Gewoon... Ik van je hou!" Daarna zijn we elkaar in de armen gevallen, en hebben we gehuild. Gewoon. Zo moest het! Pip, dat was het beste advies wat je me kon geven! Ze was er erg blij mee... Klaas wist van niets. En ik vond het juist wel leuk! Het gaf wel een relaxte draai aan de dag. Liefs, Marjo

Tnx! (voor de feliess, is niet nodig hoor...)

Nou.. ik weet nog niet of Klaas het wel weet... Kijk wel uit naar mam! Dus ik móet zo wel even stofzuigen (ojee).. Ze is nogal allergisch voor het één en ander! Kom de keuze bloemen nog wel even melden, kijken wat je er van vind....

..Of als het dan toch moet, gooi alle frustraties er al-stofzuigende uit, Helpt!

Wat doe jij eigenlijk veel, Pippi! Misschien het móeten eens loslaten. Het lijf wil een beetje rust, net als de pan. Wees een beetje mild, je hersteld. Het komt wel weer. Doe als ik, nutteloze dingen zoals wandelen... En laat es 1 dag in de week de boel, de boel. Een Pippi-dag!!! Je gaat goed, volgens mij! Een en wat Mijn ouders komen vanmiddag langs. Mijn moeder belde vanochtend om te feliciteren dat we (Klaas en ik) elkaar 21 jaar kennnen, vandaag. Nooit meer aan gedacht... Zó lief van ze. Dus ik spurt zo eerst even naar de bloemist (voor mam)

Juist! Goedemorgen.... Heavy hoor, het kost me veel meer energie dan een paar avonden doorzakken! Maar ik voel dat het voor de goede zaak is. Weet nu ook waar die stap terug voor is, hij is nodig, zodat je niet té snel gaat... De laat-even-bezinken-stap...

Da's een goeie... alleen ik kan niet stikken... Ik merk zo nu en dan, dat ik makkelijker liefde geef. Het hoeft niet allemaal zo krampachtig. En heel soms, ben ik boos. En haal ik daarna m'n schouders op, ook dat gaat wel weer over... Hier laat ik het bij, doen jullie het licht wel uit? ...Trusten!

Trees. Gaat het weer een beetje?

Altijd maar weer die ene nog.... Mr. Soothe!

Mijn man doet alles, want ik doe immers niks!

Hahaha!!!!

nou Spud, van welke feministische golf ben jij? Protte wurk noch te dwaan! Hjir...

Vind bamboe wel mooi. Het stormt hier nog wel, maar de maan en de sterren zijn mooi, met van die flarden wolken er doorheen.. En ja, kijken naar jezelf, naar je diepste binnen.. maakt wel sterker, ooit. Dat is dus een reuzenstap verder, als je zó eerlijk durft te zijn. Maar ik buig nog even mee, telkens een stapje verder. En dan zwíeper ik straks zo weer mee, andersom! Ik zeg niks over mannen... durf niet

Terwijl wij denken te kwetsen , is de ander het allang weer vergeten. En loopt ergens in de zon, terwijl wij in de schaduw blijven zitten, mokken...

JIIIIIPPPPPPIIIIIEEEEE!!!!!!!!!!!!!!!! WE DRINKEN NIET MEER EN ALLES IS BETER GEWORDEN!!!!!!!! ZOMAAR, PATSBOEM! en toen moesten we nog aan het werk..... Sorry pip, een grapje moest kunnen dacht ik. Maar het is geen reden om het dan toch maar weer te doen!

Corinne je bent een goed mens! Ben blij dat je het nu ook voor jezelf wilt zijn! Dani, heel erg bedankt! ik worstel er ontzettend mee, maar ik wíl en zál het onder de knie krijgen. Oh ja, het is eigenlijk héél grappig, want het slaat natuurlijk nergens op, duhuu!!

Die was raak! mr. S. bedankt!

Geef het tijd Pip, en geniet ondertussen maar heel erg van die bloemen. Ze zijn je zeer gegund!!! Mijn moeder is ook van ver gekomen. Maar heeft altijd weer dingen opgepakt, die ik niet eens durf! Ik had al heel veel van haar kunnen leren..

Soothe. Zo is het! De domper voorbij! We're on a mission! Mooi hè, dat het toch blijkt te kunnen!

morgen meteen, verd@#$$!!!

Mmm... eh... ja.. Dank je wel! Nee, nog niet helemaal... :$ nou, een beetje dan. Maar weet nog net zo goed ermee om tegaan, als ik dat van een ander hoor. Oud gedrag hoor, komt wel goed. Denk ik, wel, ja.. Mijn moeder doet heel veel met bloemen, en tuinen en zo.. ik kom er steeds meer achter wat een mooi mens het is. En ik van haar hou! En wat een rot-mens ik was naar haar...

Ik had laatst een gesprek met iemand, waarin ik een beetje mijn gevoelens probeerde uit te leggen ivm mijn stoppen en daarmee gepaarde lusteloze en depri gevoelens... Ik probeerde te vertellen van mijn gevecht, tegen de drank, al jaren lang. Stoppen. Hervallen. Doorgaan. Stoppen. Etcetera. Inclusief de gevoelens die erbij hoorden. Toen heb ik tegen haar gezegd, dat het deze keer anders is (ja, natuurlijk heb ook ík dat vaker gezegd, maar de clou komt nog...) Omdat, als ik nu de drang voel er niet meer aan toe geef (totnutoe), het niet meer hoef, omdat ik niet de enige ben die er last van heeft. En dat ik vaak genoeg weer ben begonnen omdat ik "het" anders niet aankon. Ik. En hierbij verklaar ik aan jullie, dat ik nog nooit eerder zo duidelijk het gevoel had, als het nu even niet lukt voor jezelf, dan doe je het maar even voor hen. Al die jaren vol beloften en valse schuldgevoelens, dat ik wéér lag te janken, ik kán het niet, het lúkt me niet. Help! Ik ben mislukt. maar als mensen zó bewust voor mij kiezen, dan doen ze dat voor die andere kant die ook ik dus werkelijk bezit. En ondanks dat het hard werken is, doe ik het uiteindelijk met veel liefde, voor hen. dus uiteindelijk voor mezelf. want zo kunnen we met z'n allen weer verder. En niet als ik weer toegeef en dus in mijn schulp kruip. Dan is het klaar en zuip ik me maar te pletter. En dan heb ik niets meer te geven. En dat wil ik wel zodat als het beter wordt voor de mensen dicht bij mij, het uiteindelijk dat ook voor mijzelf zal zijn. I'm on a mission! dat gevoel... En die vriendin, aan wie ik het zei, antwoorde dat ze heel blij was met het inzicht dat ik had verkregen. Ze gaf me mee, dat ik een volwassen keus had gemaakt. En voor het eerst in mijn leven wil ik dan eindelijk, dolgraag volwassen zijn. En kon ik het ontvangen als een groot compliment. En dan nu het voorbeeld van dat alles tijd kost; zondagavond belde mijn vriendin of ik maandag op d'r hond wilde passen. Ik weet nog maar sinds kort dat ik de maandag voorlopig vrij moet houden, ivm uitrusten van het weekend, waarin ik veel geef... Heb dus nee gezegd. En voel me hier erg schuldig over. Ben iedere avond van plan haar te bellen om mijn excuses te maken... Waarom, ik heb het keurig gezegd, haar uitgelegd waarom het niet kon. En dan toch maar doorgaan in dat hoofd. Dan draai ik nu dat muntje om; en , zie, ik moet trots zijn op mezelf. Tja, en dat kost me dus nog even tijd, voordat ik dat durf te zeeggen. Tegen mezelf

Ja, daarom ga ik het nu ook andersom doen. lijkt me goed voor iedereen en mezelf. En andersom punt één is dat ik er de tijd voor neem. De tijd om andersom te denken en te doen... Ipv me weer van het één in het ander te storten, begin ik klein, hier thuis in de basis. met alles wat me lief is! Jaa, de kleikuur, ben ik afgelopen maandag mee begonnen, kan er nog niets over zeggen. Wordt vervolgd... Thanks Ziza! Een waarheid als een koe! nou ja, wat was ik toch een koe, ik had eigenlijk nooit zo goed door, hoe dicht die stap altijd naast me stond... Het grote andersom-denken zet zijn eerste wankele schreden...

Jaaa, dat denk ik ook. Ik zou het wel een tijdje volhouden... misschien, na nu wel een langere tijd zelfs.. tot die dag... Die ík niet meer hoef mee te maken! De bezem, is hier geloof ik niet de oplossing met al die wólken haar ! En die katten die natuuuurlijk overal mogen liggen.. tssss. Die ver#@#$ stfzgr............ Misschien de swffr? Maar de bank en de stoelen dan?