Reacher

Sjips ik moeten rennen naar t werk! Tot later!

Ik denk dat ze beter bij jou kunnen logeren. Wat is je adres ook weer?

Dolfijntje, jij cat whisperer! Ik begrijp ze meteen mijn kittens!

De wifirouter heeft besloten of the grid te gaan en nu heb ik alleen internet via mijn telefoon. Waarom hou ik ook alweer van dieren? .

Logeerkittens hebben een ontzettende ruzie met mijn wifirouter.

Dagpact Antoinnette Reacher hoop dat je je snel beter voelt miss A.

Mr. Green is weer terug naar zijn huis, ik verwacht dat hij binnenkort daar een mrs. krijgt. Eh, of een mr. Ik heb niet gedronken, maar ik kan niet zeggen dat dat makkelijk is geweest. Op sommige momenten was het gewoon goed dat de winkels dicht waren, vooral het niet kunnen slapen hakt erin. Het rationeel denken is dan weg en dan wordt het toch puur op wilskracht niet drinken. Of dus op het feit dat de winkels dicht zijn. Blij dat je weer terug bent hartje

Wat lief van jullie! En Cleo, naar jou kan ik nog wel een uurtje luisteren Ik heb heel diep gezeten, waarbij ik blij ben om op te merken dat ik op het dieptepunt hier om hulp heb kunnen vragen op het forum. Ik heb ook wel dat ik me helemaal terugtrek, maar dit keer niet. Het heeft wel geduurd voordat ik opkrabbelde. Ik heb die nacht bijvoorbeeld maar drie uur geslapen en nog ben ik shaky. Dat liefde voelen is een pijnlijk iets. Het heeft van alles met afhankelijkheid en geen controle hebben te maken. Niet dat ik verder geen liefde voel natuurlijk, liefde voor kinderen is echter van een ander kaliber (voor mij). Maar alles lijkt goed te gaan met mijn kleine grote leenkind. Iets heel anders; ik krijg vanaf vandaag twee kittens te logeren. Ik weet zeker dat Socrates daar wel iets over te filosoferen heeft en ook Plato zal er een invalshoek op hebben. Dus.. ik hoop dat de kittens het eens worden met mijn mannen. Mijn Socrates moet namelijk niets van Sartre of Camus hebben. Dus dan zit je al.

WEEKPACT 10-9-2018 Bol. Reacher.

Dat spijt me voor je vriendin en ook voor jou @Jannigje Machteloosheid en verdriet vind ik moeilijke emoties om te voelen. Tegelijkertijd: verdriet om het verlies van een geliefde is ook een blijk van je liefde voor degene. De machteloosheid voel je naar je vriendin toe? Je zou haar willen helpen omdat je om haar geeft? Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat je verdriet en machteloosheid voortkomen uit liefde voor je vader en voor je vriendin. Je voelt liefde.

Jannigje heeft eerste keuze

Te laat voor hightea, dan maar barbecue. maar wel een vegetarische, moohahaha.

Doe ik.

Ik ga nu proberen te slapen, bedankt dat ik even tegen jullie aan mocht huilen Lars en Lika. Morgen de zoveelste dag met plofogen op het werk, pfff.

Dat helpt wel Lika, dat beschrijft wat er nu gebeurt. Alle systemen staan op rood en ik vertel mezelf dat ik moet zorgen dat ik veilig ben, terwijl ik niets zie om bang voor te zijn. Een heel oud mechanisme is getriggerd.

Dat ze zich moet verstoppen en moet wachten tot het weer veilig is. Maar er is niet iets om bang voor te zijn. Dus dat zou raar advies zijn.

@Lars, insgelijks dat helpt al enorm. Lika, ja.

Ik vraag me soms echt af waarom wij logica hebben als je daar toch niets mee kunt op het moment dat je volledig aan emoties lijkt te zijn overgeleverd. De werkelijkheid en het verhaal dat ik mezelf over die werkelijkheid vertel zijn zo ontzettend verschillend. En ik weet dat dit zo is, maar toch geloof ik dat dramatische verdrietige verhaal dat zich alleen maar afspeelt in mijn eigen hoofd. Ik moet veel huilen en ik weet niet zo goed wat ik daarmee aan moet. Gewoon maar huilen dan.

Mijn karakter zorgt ervoor dat de zorgen voorlopig nog blijven, zijn karakter zorgt ervoor dat die zorgen nergens voor nodig zijn En nu zwiep! Supervrouw mantel om en naar het werk.

Ik ga naar het werk! Fijne dag

En deze is voor jou, voor bij je koffie of thee, Yvonneke.

Ik heb nauwelijks geslapen Yvonne. Deze week een grote verandering in het leven van mijn dierbaarste persoontje. En ik maak me vreselijke zorgen. Maar het gaat goed. Dat soort liefde dat vóór gaat op alles, ook op jezelf, Dat is toch een wonder op zich. Wat ouders moeten voelen, steeds als zich een mijlpaal voltrekt in het leven van hun kinderen... Ik heb er ontzag voor, voor dat gevoel. Wat is dat groot zeg.

Lieve Jannigje, natuurlijk ben je verdrietig en somber als je de hele tijd pijn hebt! Dat vreet aan je Mag en wil je pijnbestrijding?

Goedemorgen Yvonne Dagpact Reacher

Wel zelf, niet alleen.