Geen alcohol sinds 2 februari. Maar nu is het weer zaterdag, weekend, weet ik wat voor redenen er ook maar zijn. Er zijn zoveel redenen om te drinken. De enige echt goede om niet te drinken, is omdat ik het niet wil, maar daar ben ik nog (?) niet. Alles maalt en draait en cirkelt weer terug naar het beginpunt. Dat stemmetje dat zegt, ach, één glas, één nacht... Het worden er altijd meer, dat weer iedereen. Maar toch...
En het gaat niet eens om de drank, natuurlijk niet, het gaat om de klap op je hoofd, diep donker zwart en uit. Rust. Stilte.
Misschien een serieuze vechtpartij uitlokken?