Kohtje

Goedevandaag allemaal, Ik heb maar eens in het woordenboek opgezocht wat er achter ziekte staat. Een heleboel maar dus ook: abnormale gesteldheid of neiging. Nou, in dat geval is het voor mij simpel. Ik had dus een ziekte. Nu is die ziekte over maar ik blijf er wel vatbaar voor. Het gaat me er nu om hoe ik me nu voel. En ik voel me goed, niet ziek. Over kort door de bocht gesproken.... Het is ongeveer net zo als bij mijn vrouw. Die is al vanaf haar 11e jaar diabete. Men spreekt in het nederlands vaak van Suiker'ziekte'. Mijn vrouw heeft een grote hekel aan die benaming. Overal ter wereld noemt men deze aandoening diabetes. Ze zegt: ik heb een aandoening maar ik ben niet ziek. Ik voel me prima, mits ik de regels in acht neem die voor diabeten gelden. Als ze haar insuline spuit leidt ze een normaal bestaan en als ze ziek is komt dat niet doordat ze diabete is maar doordat ze net als iedereen wel eens wat oploopt. Het spuiten van insuline is doodnormaal geworden, verder is ze er nauwelijks mee bezig. Ook bloedsuikercontrole doet ze maar heel af en toe, ze heeft nooit slaaf van haar aandoening willen zijn. Nu zijn de internisten verbaasd over haar goede conditie voor een diabete van haar leeftijd.. Als ik de regels voor niet-drinkende alcoholisten in acht neem, dus niet drink, kan ik ook een normaal leven leiden. Ik ben dan wel alcoholist maar voel me niet ziek. En dat is belangrijk, dat je uiteindelijk niet leeft vanúit het idee dat je een aandoening hebt maar dat je leeft mét je aandoening. Dat het bewust zijn van de aandoening niet steeds als afzetpunt voor je daden fungeert maar dat het met je daden verweven raakt. Niet bij elk drankje dat je ziet denken: dat mag ik niet want anders...... maar het gewoon niet meer zien als iets drinkbaars. Net zoals ik ook geen neiging heb een slok benzine te nemen als ik de auto voltank.

Ik ga nu slapen. Morgen weer vroeg op.. Welterusten allemaal.

Hallo Sall, Ik ben blij dat je je hier voorstelt en ook blijk geeft van je ongelukkig gekozen naam. Dat je dit (nog) niet hebt kunnen veranderen heb je momenteel niet in de hand maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik wel even m'n adem inhield toen ik je hier op het forum voor het eerst ingelogd zag staan. Goed, dit gezegd hebbende en je niks kwalijk nemend wil ik je dan ook hartelijk welkom heten op dit forum. Ik hoop dat je veel baat zult hebben bij de behandeling. Je berichtje is op de goede plaats terecht gekomen, op de draad waar de meeste deelnemers aan dit forum zich voorstellen. Je kunt verder aan de discussies en soms ook het gewone gebabbel deelnemen op het draadje Ditjes en Datjes. Ben je eigenlijk al gestopt of ben je aan het minderen of moet je daar nog mee beginnen? Hoe dan ook, veel succes...

Franneke, eerlijk gezegd weet ik dat niet meer. Ik kan me niet herinneren dat ze het een ziekte hebben genoemd, maar wat ik me niet kan herinneren kan wel degelijk genoemd zijn hoor. We waren ook niet bezig met genezen omdat dat niet mogelijk is. We waren voornamelijk bezig om irreële gedachten om te buigen naar reëele gedachten en met het aftasten en bepalen van persoonlijke emotionele grenzen. En vooral ook met het aanbrengen van een zekere vorm van structuur in het dagelijks leven. Mogelijkheden leren zien voor een zo normaal mogelijk zelfstandig leven. Het bouwen aan een eigen identiteit die er zijn mag.

Zo zie je maar Anna, dat bergen aan de horizon vaak makkelijker te nemen blijken dan je van verre zou vermoeden.

Marieke, jouw tijd komt ook nog wel.. als je zo doorgaat zoals nu.

Okee, ja sorry Anna. Had je wel al aangegeven, maar realiseerde me dat van de 7e niet en was zo aan de maandag gewend geraakt. En Ferry hoef ik ook niet meer te feliciteren, vindt het ook al minder belangrijk worden. En Rufus weet ik het niet van. Maar vijf maanden is al met al toch mooi, nietwaar? Had je dat ooit kunnen denken?

Ferry en Anna, ik hou het dan wel niet meer zo goed bij wat het aantal weken betreft, maar was bij jullie niet de maandag de jubileumdag? Rufus liep op jullie een dagje voor meen ik me te herinneren. Maar het kan natuurlijk ook gewoon zijn dat het tellen voor jullie ook minder belangrijk begint te worden.... in dat geval sluit ik me bij de felicitaties aan. Maar niet morgen nog een keer hoor.

Knap Freek. Ik hoop dat je het vol kan houden. Zelf zit ik nog steeds op de wip om te stoppen met roken. 15 jaar geleden ben ik ook gestopt met roken en doordat ik toen nog veel collega's had die stug rookten en mij met hoongelach tegemoet traden toen ik zei dat ik gestopt was hield ik het vol. Alleen al om ze te laten merken dat ik geen grap maakte. Drie jaar ben ik er toen vanaf geweest en na een gezellige barbeque met onze toenmalige buren weer begonnen. Met één sigaretje voor de gezelligheid. Daarna is het me niet meer gelukt om langer dan twee weken van die rotstokjes af te blijven. Deze ervaring is voor mij nu bewijs genoeg dat ik niet meer met één borreltje moet beginnen omdat ik weet hoe moeilijk het zou worden om dan weer te stoppen met drinken. Ik kan deze manier van denken echter nog steeds niet toepassen op het weer stoppen met roken. Ik weet wel dat het neer komt op die ene eerste sigaret niet nemen, maar ik maak mezelf steeds weer wijs dat die ene eerste sigaret pas na de nu eerstvolgende komt.... Pure angst om al die trekmomenten weer te lijf te moeten gaan. Want zo eigenwijs ben ik dan ook nog... ik wil geen hulpmiddelen, ik wil de Cold Turkey methode net zoals ik ook met de drank gestopt ben. Nou ja...

Hoi Freek, Bedoel je met niet meer roken het niet meer roken van jointjes of niet meer roken in het algemeen?

Karin en Anjo, natuurlijk gewoon weer doorgaan... actie, actie, harrrrrde actie!! Niet stil blijven staan, dan zink je weg in de modder. Rust roest, stilstand is achteruitgang. Zonder toekomst om in verder te gaan geen geschiedenis.

Meggie de Jong. Okee. Ga ik toch nog maar eens kijken. Maar gatsie zeg, Stien... discussie op de meeting?? Niet te zware kost hoor.. En ja, ja, ik kom wel naar die meeting.

Ben benieuwd Fran wat voor waslijst er tevoorschijn komt. Ik wilde eerst uit een soort nieuwsgierigheid ook dat boek 'Help ik verzuip' kopen, toen het net uit was. Maar ik las toen in de krant een interview met de schrijfster (ben haar naam alweer kwijt) en kreeg toen een gevoel van antipathie voor haar. Gunde haar ineens niet meer dat ze aan mij geld zou verdienen. (Kinderachtig hè, maar kan er niets aan doen.) Ze vertelde in dat interview dat ze gekozen had voor een (dure) privé kliniek en beslist niet in een kliniek van de reguliere verslavingszorg terecht wilde komen. Zelf kwam ik daar net uit en voelde me misschien toch wel wat persoonlijk aangesproken toen ze vertelde dat ze daar niet gezien wilde worden tussen alle loosers van de maatschappij. Zelf heb ik daar heel fijne mensen ontmoet die alles kwijt waren geraakt maar ondanks al hun materiele ellende toch wilden knokken om hun leven weer op poten te krijgen zonder drugs en alcohol. Ik vond dat dus een erg kortzichtige uitspraak.

O jee, nou lijkt het misschien of ik Francesca wil dwarsbomen. Dat is niet het geval. Vraag me gewoon af wat men uit dit soort literatuur haalt of denkt te halen.

Stien, met alle respect hoor, maar had je daar een boek, een verhaal van een ander voor nodig om te zien dat alcohol je in een neerwaartse spiraal brengt. Of was dit boek nodig om je uit de ontkenningsfase te trekken..? Dan nog vraag ik me af waarom je zo'n boek zou gaan lezen. Want als je ontkent voel je je denk ik niet aangetrokken door dit soort verhalen.

Hai Maya. Stoppen met drinken vóelt niet alleen als een grote stap, het ís ook een grote stap. En dat je je daar wat onzeker door voelt is niet abnormaal hoor. Je laat een gewoonte achter je waar je tot nu toe altijd op hebt kunnen 'vertrouwen'. Als je doorzet en volhoudt zul je vanzelf gaan merken dat dat vertrouwen allemaal nep was en je beter gaan voelen door die dwangbuis van alcoholroes achter je te laten. Dat kan wel even duren, maar je moet het wel een tijd volhouden wil je dat voordeel gaan bemerken. Met het aanmelden voor de internetbehandeling kan ik je niet van dienst zijn. Heb deze behandeling nooit gevolgd. Maar misschien dat Visje je hiermee kan helpen. Die heeft zich immers net aangemeld. Succes met het volhouden van je voornemen. En schrijf hier mee, dan kun je verwachten dat je steun krijgt op momenten dat je het moeilijk hebt. Groetjes, Kohtje.

Gefeliciteerd Visje. En nu al vast veel succes.

Goedevandaag allemaal, Ben ook weer van de partij. Ik merk dat ik de laatste dagen weer wat minder schrijverig ben. Jullie houden elkaar goed bezig en ik heb daar niet veel aan toe te voegen. Dus hou ik het momenteel maar weer even bij voornamelijk meelezen. Af en toe hoop ik nog wel m'n typevaardigheid te kunnen blijven oefenen. Die is sinds eind augustus met sprongen vooruitgegaan. Ik moet nog ergens zo'n test hebben liggen waarmee je je typesnelheid kan bepalen. Zal hem weer eens opzoeken. Ik heb ergens rond 1973 ooit een type-examen gedaan en haalde toen 210 aanslagen per minuut. Dat was nog op een gewone typemachine uiteraard. Toen ik overging op typen op een computertoetsenbord zakte die snelheid drastisch, ten eerste doordat zo'n toetsenbord veel vlakker is, ten tweede doordat de gevoeligheid veel groter is en ten derde doordat veel tekentjes op een andere plaats zitten. En ook nog doordat ik niet zoveel meer typte (tiepte, teep, weet ik veel...). Maar goed, afdwalen kan ik nog steeds even goed als vroeger. Dit heeft niets, maar dan ook niets meer te maken met alcohol de baas zijn en of blijven. En daar gaat het hier uiteindelijk om. Wat ik nog wel even kwijt wil is dat ik met een plezierige spanning uitkijk naar een meeting en heb nu al de grootste lol als ik zie hoe zenuwachtig anderen worden bij het vooruitzicht. Wat dat betreft zijn we inderdaad net allemaal kindertjes die zich op een schoolreisje zitten te verheugen. We hadden nog wat jeugd in te halen, toch?? Fijne dag allemaal en werkse wie werken moet... Liefs, Kohtje.

Dat ik me schuldig zou voelen om de slijter die met z'n zaak stopt is natuurlijk niet zo, maar dat gisternacht m'n nichtjes naar huis wilden zou ik eerder ook als een falen hebben kunnen beschouwen. Ik had me namelijk voorgenomen er een paar leuke dagen van te maken en nu wilden ze ineens weg. Had ik (wij, mijn vrouw ook uiteraard) ergens iets niet goed gedaan? Verveelden ze zich, vonden ze ons niet aardig, kregen ze wel genoeg aandacht, hadden ze zich er iets véééél leukers bij voorgesteld???? Eerder zou ik me er heel oncomfortabel onder hebben gevoeld want ik zou bijna van uur tot uur zo'n weekend van te voren gepland hebben en daar zou dus niks van terecht komen. Nu hadden we wel een paar ideetjes, maar helemaal onder voorbehoud en we zouden wel zien hoe een en ander zou gaan lopen. En nu ging het gewoon niet door door omstandigheden waar wij geen hand in hadden. Alles loopt nu anders maar niet fout omdat er niet echt iets gepland stond. We vinden het dus wel jammer maar zitten er niet mee. Geen teleurstelling, geen verwijtende gedachten naar onszelf en naar anderen. Een veel soepeler instelling en opstelling naar anderen toe doet wonderen. Want ook hierin geldt: de wereld draait niet om ons/mij. En draait gewoon door als het mij even niet voor de wind gaat.

Ai, ik ben slecht. Ik stort anderen in het ongeluk. De slijter hier vlakbij houdt opheffingsuitverkoop... Zal ie de Ferrari die hij dank zij mij kon onderhouden ook wel weg moeten doen.

Visje, gewoon op het hangslotje klikken rechtsbovenaan een berichtje van BamBam. Dan wijst het zich verder vanzelf...

Francesca, ik iemand in de maling nemen???? Nou ja, met m'n onderschrift zeg ik wel zoiets, hè? Maar in mijn muis zit echt een batterijtje en van die slaapstand weet ik nou wel weer, nu je het zo zegt, maar was me even ontschoten dat dat zo heet. Wat stomme apparaten betreft heb ik er ook een. Ik heb ooit een (goedkoop) transistorradiootje gekocht, kon hem thuis niet aan krijgen. Kon de aan/uit knop niet vinden... Terug naar de winkel, bleek er helemaal geen aan/uit knop op te zitten. Bleek later een hele serie te zijn waar ze in de fabriek die aan/uit knop vergeten waren aan te brengen.... Hoezo, jezelf dom vinden??? En Stien, ja we hebben gisteren een heel leuke dag gehad. We proberen het in een volgende vakantie nog wel eens een keer...

Hai Fran, Mijn optische muis deed eergisteren ook zo raar. Bleek gewoon een nieuw batterijtje in te moeten. En dat van die slaapstand daar kan ik me wel wat bij voorstellen voor mezelf maar niet voor een computer...

Hai Luna, Ik weet van mezelf dat ik een aantal weken na m'n laatste drankinname een keer wakker werd 's morgens en verchrikt opzij keek of mijn vrouw al wakker was omdat ik ervan overtuigd was dat ik nog een fles wodka open en bloot had laten staan en vergeten was te verstoppen. Ik had toen zo levensecht gedroomd dat ik stiekem een fles had genuttigd dat ik voor m'n gevoel ook stomdronken was. Pas met het wakker worden drong langzaam tot me door dat ik helemaal niet dronken was en niks had gehad. Uit de dagboeken van groepsgenoten tijdens de behandeling bleek dat dit soort dromen regelmatig voorkomen, niet alleen bij de drinkebroers en -zusters maar ook bij de drugsgebruikers. Dus ik zou me er in plaats van bezorgd maar opgelucht over voelen dat het maar een droom was. Hoewel het wel voelde als een terugval... En volhouden hoor Luna. 8 Weken is al een mooie tijd...

Catootje, dat stukje ging over jou.... ik had het vanmorgen vlak voor het boodschappen doen even gelezen, maar nu kan ik er niet meer op reageren want ik moet zo'n stukje dan wel paraat voor m'n snufferd hebben. (heeft met m'n toch niet zo geweldige geheugen te maken). Je schaamde jezelf toch hopelijk niet voor wat je schreef want ik weet nog wel dat ik het een mooi stukje van "op de hoogte houden hoe het gaat" vond. En dat je met jezelf bezig bent en daar resultaten mee behaalt is me wel duidelijk geworden... Ik hoop in elk geval wel dat je op deze weg doorgaat. En je mag dat best delen hier, hoor. Je hoeft toch niet in elke discussie te passen?