Kohtje

Catootje, Misschien moet je, ondanks wat je omgeving ervan zal zeggen, toch voor jezelf vaststellen dat deze opleiding niet dé opleiding voor jou is. Voor wie doe je het nu nog allemaal? Is het niet zo, dat als je deze opleiding voltooid hebt met hangen en wurgen, dat je dan zo'n aversie tegen het vak hebt gekregen dat je daarna de rest van je leven het gevoel blijft houden dat je je in de min of meer opgelegde zelfgekozen lijn moet blijven voortbewegen. En dat je dus de rest van je leven elke ochtend met ontzettende tegenzin je bed uit moet komen om je weer te gaan bewijzen.. voor wie??

Frannie, Misschien een idee om voorlopig even niet te gaan zwemmem en met de vaste grond van het strand onder je voeten eerst eens wat preventieve reddingslijnen vooruit in zee te gooien. Zodat je in geval van in te diep water terecht komen een hulplijn kunt grijpen. Gelukkig heb je het in je droom dit keer gered. Jij ook het allerbeste, en voorzichtig alsjeblieft.

Ik ga ook effe op de bank, fillempie kijken. Tot straks misschien...

Mooi Sabine. En het mooie is dat je zelfs dát nog weet, de volgende dag. Cato, sorry, mevrouw 39, bankse...

Knuffeke, nog even de tandjes op elkaar. Werkse en tot morgen weer.

Noem je dat opslomen, Bammetje?

Jos, waarom zo gepikeerd? Er is toch niks verkeerds tegen je gezegd?

Is al goed, Bammie. Rustig maar. Misschien even tussentijds opslomen??

Jos, je kunt op de beginpagina zien wie er ingelogd staan. Daar staat Sabine nu ook bij en die schrijft hier sinds een tijdje ook mee.

niet verkeerd.

Hoi mevrouw 39, Wordt u maar lekker een oud wijf. Ik hoop het t.z.t. mee te mogen maken.

Visje, zwemse met je guppies.. Ga je buiten je kommetje? Dag lieve mensen allemaal. Ik wil ook nog wel even wat kwijt over je goed gaan voelen als je gestopt bent met drinken. Ik sta nu ruim negen maanden droog maar heb nog steeds wel eens m'n twijfels of ik me lichamelijk zoveel beter voel als toen ik nog dronk. Buiten de vele afkickperiodes direkt na het stoppen uiteraard, want dan voel je letterlijk het gevecht van je lichaam om al die gifstoffen kwijt te raken. Ik heb nog steeds dagen, soms vele achter elkaar, dat ik niet vooruit te branden ben, zowel fysiek als ook in m'n bovenkamer. Dan verval ik in een loomheid die niet te overwinnen lijkt. Ik ga dan wel dingen doen omdat ze gedaan moeten worden maar beleef die dingen of ik buiten mezelf sta. Maar een heel groot winstpunt is er voor mij wel. Dat werd gisteren tijdens het etentje nog weer eens duidelijk. De zelfhulpgroep waarmee ik was bestaat niet enkel uit mensen met een alcoholprobleem maar ook zitten er mensen met een drugsprobleem. Die hebben met alcohol geen enkel probleem. Op de menukaart stonden gerechten die bereid waren in wijn of werden geserveerd met wijnsausjes e.d. Er kwam een kleine discussie op gang of je nou wel of niet zulke gerechten zou kunnen kiezen als je een alcoprobleem hebt. De mensen met een drugsprobleem waren heel stellig: dat kon makkelijk want tijdens het koken verdween de alcohol toch. Maar voor de mensen met alcoprobleem lag het wat gevoeliger. Smaak en het idee dat... was reden tot twijfel. Voor mij was het winstpunt dat deze discussie voor mij onnodig was. Ik heb mezelf wat betreft alcohol op nul gezet en heb me daar volledig mee verzoend. En daarom kan ik zonder enig gevoel van spijt de gerechten met dit ingrediënt gewoon overslaan. Helemaal niet moeilijk en er was verder nog keus genoeg. Die rust in jezelf is heerlijk. Niet dat ik daar elk moment van de dag of zelfs van de week bij stilstaat, gelukkig niet, dan zou ik nog elk moment met alco bezig zijn. En ik heb dus destijds mezelf op nul gezet maar daar nog nooit spijt van gehad. In tegenstelling tot bovenstaand verhaal heb ik ook recentelijk nog een andere ervaring gehad waar ik jullie toch ook wel van op de hoogte wil stellen want het gaf een raar onbestemd paniekerig gevoel waar ik gelukkig ook wel om kan lachen. Ik schreef hier een tijdje geleden dat de slijter die hier het dichtst bij is opheffingsuitverkoop hield. Ik schreef toen nog gekscherend dat ik de ondergang van die slijter bewerkstelligd had door te stoppen met drinken. Van de week liep ik weer langs dat pand en het staat nu leeg. En toen kwam ineens in een flits de gedachte: Tjee, stel dat ik ze nog weer eens nodig heb. Da's balen want dan moet ik nu een stuk verder weg... En meteen daarop kwam de toch weer geruststellende gedachte dat ik ze helemaal niet meer nodig heb. Het is een beetje vergelijkbaar met de fietsenmaker die al sinds mensenheugenis hier achter ons gevestigd was. Kort nadat we hier kwamen wonen ging die fietsenmaker met pensioen en doekte zijn zaak op. Toen dacht ik ook: waar moet ik nou helemaal heen als ik wat met m'n fiets heb. Maar ook toen de geruststellende gedachte dat ik met mijn fiets, die ik ondertussen al ruim 25 jaar heb, hooguit twee keer bij een fietsenmaker ben geweest. Het meeste kan ik zelf wel repareren. Bovendien gebruik ik m'n fiets, sinds we in de binnenstad wonen bijna nooit meer. Doe alles lopend.. Dus dat zijn onpraktische onrustgevoelens die gebaseerd zijn op waar verzekeringsmaatschappijen van bestaan: Stel je voor dat..... Nou ja, wilde deze gedachten even met jullie delen. Maak er allemaal weer een zo fijn mogelijke dag van.

Hoi Mieke, sorry. Was ook even weg. Ja, we hebben lekker gegeten met 11 mensen. Erg gezellig en dat terwijl we elkaar donderdagavond ook al hadden gezien. Maar in een restaurant is toch wel leuker. Ik ben de eerste tijd dat ik weer thuis was bezig geweest met bijlezen. Gatsiedarrie allemaal hoor. Maar ik blijf bij m'n standpunt van vanmiddag: ze is nu toch weg... Doorgaan. (nee, niet met de banaan). Dit soort gebeurtenissen steken eens in de zoveel weken de kop op en zorgen dan voor veel commotie, op zich heel begrijpelijk, maar na een tijdje gaat alles weer gewoon verder. En ik zei ook: laat niet de verliezer hier als winnaar over de streep gaan, dwz laat degeen die dit allemaal veroorzaakt heeft niet het plezier beleven dat hier alles in duigen valt. Nou ja, meer wil ik hier niet over zeggen. Ik denk dat ik zo ook maar weer eens m'n bedje op ga zoeken. Morgen wil het hondje weer op tijd naar buiten dus echt uitslapen gaat nou eenmaal niet. Hoeft ook niet, is goed voor de regelmaat, de structuur... Welterusten allemaal, slaap rustig en probeer boven dit soort narigheid te staan. Geldt speciaal voor jou, Houtje.

@Mieke: klapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapkkkkkkkkkkkkkkkklllllllllllllllllllllllaaaaaaaaaaaaapppppppppppklapklapklapklapklapklapklapklapklap.........

Ondanks alles gaan wij nu lekker uit eten. Hopelijk allemaal tot later weer.

Ze is toch weg nu? En Houtje, je kunt je mail toch ongeopend weggooien? En de moderator zal toch ook wel over enige empathische eigenschappen beschikken? Gaat de verliezer hier dan toch als winnaar over de streep? Nee toch?

Wordt dat ook geëxposeerd Mieke? Was jij nou ook degeen die laatst twee maanden over zes kastdeurtjes in de keuken had gedaan? Hoe groot is je hal? Waar begin je aan?

Hoi Mieke, Eerlijk gezegd had ik je nog niet eens echt gemist..Dat klinkt onaardig maar is niet zo bedoeld. Ik wil hiermee eigenlijk zeggen dat ik nooit gedacht zou hebben dat je verwijderd zou zijn omdat ik dat van jou helemaal niet verwacht. Je hebt misschien wat verkeerds gezegd maar dan was ik het waarschijnlijk zo met je eens dat het me niet opgevallen is. Of ik heb niet goed meegelezen. En ik zou nu nog niet weten wat de aanleiding tot de stap van de moderator is geweest. Hoef ik ook helemaal niet te weten, als je maar weet dat je wat mij betreft weer welkom terug van even (onopgemerkt) weggeweest bent. Ben je overigens weer een beetje over je schrik heen of zit je nog erg na te beven? En heb je je drinken weer onder controle? Succes weer. En ik denk er over om eens naar je kunstwerk te gaan kijken. Neem ik nog wel contact met je over op als je dat goed vindt.

Goedevandaag, Anjo, gaat het wel goed met je?? Knuf, welterusten en laat je werk weer los alsjeblieft. Betrokkenheid is mooi en goed in geval van je werk maar thuis ben je weer thuis en gewoon jezelf met man en kinderen. Houtje, niet weggaan alsjeblieft. Juist nu kun je het forum zo nodig hebben. Dat blijkt al uit het feit dat je melding maakt van je situatie. Je weet dat je hier vele vrienden/vriendinnen hebt die je op alle mogelijke manieren willen steunen. Gooi ze niet zomaar weg doordat er iemand kopspijkertjes op je pad blijft strooien. Ook op de velgen kun je fietsen en vooruitkomen. Hier lekker fris en zonnig weer tot nu toe. Net weer de boodschappen gedaan en de rest van de dag geen verplichtingen. Lekker aanrommelen dus, tot vanavond. Dan heb ik een etentje met de zelfhulpgroep. Elke week doneert iedere aanwezige een euro in de spaarpot met de bedoeling dat we eens in de zoveel tijd wat gaan doen van dat geld. Een klein jaar geleden hebben we met z'n allen zo onder leiding van een gids een stadswandeling gemaakt, hier door de oude binnenstad. We hebben een keer een gezellige boottocht gemaakt en dan nu een etentje. Mijn vrouw mag ook mee want er is genoeg gespaard. Ík ben in de groep zo'n beetje de enige met een partner (triest eigenlijk, voor die anderen dan, niet voor mij uiteraard) en ze is ook een heel enkele keer meegeweest in de tijd dat ik nog met de deeltijdbehandeling bezig was om bij de groepsgenoten ook eens het licht te laten schijnen over de problematiek die partners van (alcohol)verslaafden treft. Dat heeft zoveel indruk gemaakt, die betrokkenheid van een partner bij een verslaving dat ze sindsdien altijd heel welkom is geweest. Maar meestal gaat ze niet meer mee omdat de gesprekken op zo'n avond toch meestal betrekking hebben op de verslaafden en hún problemen en overwinningen. Nou ja, genoeg wel weer even. Iedereen een goed begin van het weekend gewenst en laat je niet meteen helemaal uit het veld slaan door wat dan ook... oplossingen zijn er altijd wel, soms moeten ze alleen even gezocht en gevonden worden.

Welterusten lieve mensen. Dit wordt een mooi draadeinde zo te zien. Zelf zit ik ook nog weer eens bij mezelf naar binnen te kijken en ben eigenlijk blij dat ik niet meer zo jong ben. Dat ik nu verantwoordelijkheid voor mezelf kan en durf te nemen. Dat ik niet meer het gevoel hoef te hebben dat ik me moet verantwoorden voor de dingen die m'n zus in de ogen van m'n ouders niet goed deed en daarom de voorbeeldige oudere broer die alles wél goed en netjes en beleefd en beheerst deed probeerde te zijn. En toen ik dat niet meer volhield zich daar zo schuldig over voelde dat ie met niets en niemand meer wat te maken wilde hebben. Die 'in het geniep' dwars tegen alles wat goed, netjes, beleefd en beheerst was inging. Ondergronds, als slachtoffer. Nu ben ik weer bovengronds en weet wat ik doe. Ik doe wat ik doe omdat ik daar zelf voor gekozen heb. Maar heb nog steeds een allergie voor allerlei ge- en verboden.

Ja, lekker...

Hoi Catootje, dag 48 of 49, goed ga je in elk geval. En goed dat je op het moment van goede motivatie, 's morgens dus, die pillen blijft slikken. Wel oppassen voor vallende takken in het Woeste Buien Bos. En denk maar zo: als jij over drie maanden die 'kleuterschool' achter je kan laten dan begint ook het voorjaar...

Lieve Fran, Ik was vandaag al wat stil op het forum, thuis ook, ik heb een beetje een stille dag met veel overdenkinkjes, beetje wattig in m'n hoofd maar niet door koorts dit keer. En nu dat stukje van jou dat zo precies in deze dag past voor mij. Hier word ik nog stiller van. Dank je dat je de moed hebt kunnen opbrengen om het een tweede keer te plaatsen. De eerste keer had ik gemist maar ik ben blij met deze herkansing. Liefs, Koh.

Nee, nee, ik doe niet mee vanavond. Ik ga koken en daarna naar de tekenclub. Veel plezier jullie.

Ja, dat (!) zou je wel willen, hè?