Remi1

@spirit Je gaat AA toch? Geef je maar over aan de HM. KMW

Wat bedoel je met rotgevoel? Wat voel je?

Dan wens ik je toe dat dit de eerste/ laatste keer voor je mag zijn waar je doorheen gaat en het de ommekeer mag brengen in je leven @spirit

Koudwatervrees, ja dat denk ik. Ik kan ook niet goed bevatten wat hier thuis allemaal gebeurt, alsof ik heen- en weer geslingerd wordt waardoor ik niet meer weet waar ik aan toe ben. En niemand kan het mij vertellen want niemand kan in die glazen bol kijken (om met de artsen hun woorden te spreken) Dat maakt onzeker, angstig.

Vanmiddag naar coach en ik heb er geen zin in. Weet niet goed wat ik heb de laatste tijd, of waar het van komt, maar ik wil het liefst alleen maar met rust gelaten worden.

Ik heb het geluid er altijd af, kun je nagaan, en "s nachts gaatie uit. Tenzij ik weet dat ik bereikbaar moet blijven natuurlijk, maar de meesten bellen daarom toch al eerst naar husband want die neemt wel altijd op. Bellen betekend voor mij een belangrijke boodschap doorgeven/ ontvangen en niet om zomaar te kletsen, daar pas ik voor.

@lady jane Waar zou je drank verstoppen? Daar ligt je laptop. achter de bank of een gordijn ofzo. In je kast achter een stapeltje kleren..zoiets denk ik. (Deze post zegt niets over mij)

Ja volgens mij is dat ook zo hoe dat werkt. Pijn in m'n buik ervan, spierpijn, maar toch rustiger gevoel in de kop.

Stress zet mijn keel en maag op slot. Ik verslik me dan vaak in m'n eigen speeksel, kan niet eten ook. Na het stressen is het overgeven, dat kan heel zeer doen omdat de maag dan meestal leeg is. Drinken op stress lukt wel goed, drank ook. Maar de drank komt er daarna van alle kanten weer uit, gelukkig heb ik niet gedronken op de stress.

Ik heb de hele nacht lopen kotsen Nu is het weer goed. Volgens mij heb ik, na gister mij voor het eerst sinds hele lange tijd weer eens echt te kunnen ontspannen, al mijn zorgen, piekers en stress eruit gekotst vannacht, letterlijk en figuurlijk. Wel interessant voer voor morgen bij Lifestyle coach denk ik.

Hahahaa! Dat zou ik ook zomaar geschreven kunnen hebben. Maar heb je hem inmiddels alweer gevonden Jane?

Eigenlijk was het dus gewoon een verjaardag waar gedronken werd maar dan op een boot. Als de kapitein nuchter aan het roer is gebleven is er feitelijk niks strafbaars hoor. Dit tafereel kun je ook in een in een woning treffen alleen gaat opstappen dan makkelijker Er wordt sowieso nogal gezopen op het water hoor door recreanten, tenminste dat vind ik.

Ik wilde niet meer met de boot weg zo omdat ik het te gevaarlijk vond worden en we moesten zien wat ervan zou komen, maar het gaat zo goed dat we vandaag uren zijn gaan varen. Deze quality time is ons blijkbaar toch nog gegund, dus dat dankbaar in gebruik nemen zolang het kan, denken wij maar. Het was heerlijk weer ervoor, en echt genieten. Veel jonge ganzen viel me op. Het kan aan mezelf liggen maar eenden met kuikens zie ik bijna niet meer(?). Wel thuis slapen nog want dat is nog even comfortabeler zo in herstel. Rustig aan.

Hoezo?

Heel erg bedankt voor jullie steun en medeleven van afgelopen week. Dit had ik niet verwacht en was soms zoveel dat ik niet op iedereen persoonlijk kon reageren maar ik heb alles en iedereen gelezen en in me opgenomen en mee genomen. Bedankt!

Wij gingen in onze verkeringstijd vaak naar Limburg op vakantie. Dat waren nog eens (zuip)vakantie"s. Leuke herinneringen aan. Daar weten ze wel wat goed eten, drinken en feest vieren is he. Duitsland idem.

Vanavond zou ik iemand op bed brengen maar ook dat hoeft blijkbaar niet meer. Ik was heel euforisch vanavond (dat kan risky zijn weet ik, dus ik heb me tegoed gedaan aan verse aardbeien met opgeklopte slagroom). Nu het donker is denk ik weer zo doem. Zo van misschien is dit een een "oplevinkje" van hem en is alles zo weer voorbij morgen. Ik weet gewoon niet meer welke droom ik moet geloven. Ik ben ervan in de war. @niks Zo lief dat ze zegt "biebie".

Nou @Adri02 iets liever zou hij niet willen. Hij heeft z'n lichaam kapot gewerkt in die rotbouw, periodes van overwerken over 6 dagen per week. Dat heb ik weleens halt geroepen en gezwaaid, vooral toen we nog thuis wonende kinderen hadden, zijn wij er ook nog of niet?! Z'n werk in de bouw was z'n lust en leven. Hij heeft onze oudste zoon ook wegwijs gemaakt in de bouw, onder z'n hoede genomen omdat het een doener is en geen leerder Husband kan het niet meer doen maar zoon heeft door gepakt en doet het nog steeds. Husband is niet afgekeurd door uwv. Dat gebeurt niet zomaar meer als vroeger maar heeft job coach om mee af te wachten hoe hij verloopt hierin..voor z'n psyche zou het goed zijn als hij een paar uren per week iets van dagbesteding zou krijgen. Ook al was het maar de geiten te vreten te geven op een kinderboerderij of sjoelen met ouderen in een verzorgingshuis oid. Dat hij zich maar nuttig blijft voelen.

Ja er is zo'n tube, of hoe heet dat, door de strot gegaan maar ze hebben de stembanden per ongeluk beschadigd. Daar kan misschien nog een operatie van achter weg komen maar ach.. Ik kan niet in woorden uitdrukken wat hier nu gebeurt met ons en hoe we ons voelen. Dit is zo groots.

Ja omdat ik geen rijbewijs heb deed hij altijd de grote en zware boodschappen en ik haalde op fiets vaak de kleine dingetjes tussendoor. De laatste tijd was hij mijn chauffeur daarvoor of ik fiets zelf. Autorijden heeft hij nog wel altijd gekunt gelukkig.

Ja

Ja he, goed he?! Ja hij is natuurlijk wel beschadigt en loopt en doet niet als een gezond persoon, het zwalkt en slingert, maar hij lóópt. Nu afwachten of hij ook weer wat meer gevoel in de vingers krijgt en de motoriek wat herstellen kan en z"n stem idd.

Hoe lang het duurt weten we niet want hij is inmiddels aan 3 plaatsen geholpen in de nek maar er zit er nog eentje En in de rug nog 2. Maar dit hebben we maar weer, niet verwacht omdat we het niet mochten verwachten maar tóch gekregen. Ik ben zo dankbaar, vanavond dank ik God op m"n blote knieën.

Er is een Godwonder gebeurt! Er loopt hier iemand los in de tuin en toen ik boodschappen wou gaan halen heeft hij dat voor mij gedaan, alléén. We weten allebei even niet wat ons overkomt, af en toe kijken we elkaar vragend aan om vervolgens proestend in lachen uit te barsten van ongeloof. Dit is boven verwachting mensen, wat gaan de artsen straks opkijken op de controle! Ik denk dat ik de chirurg ga kussen.