Alle activiteit

De osteopaat is een vreselijk leuk mens, daar heb ik geen sterkte bij nodig 🤣 De vorige noemde zichzelf de heks en was ook niet echt aardig, op het laatst had bumperhond er genoeg van. Toen heb ik een ander gezocht en de nieuwe is haar grote vriendin. De winter is gewoon niet haar seizoen, met kou en vochtigheid en haar arthrose. Het zal straks wel weer beter gaan.

Goedenmiddag Ik drink al jaren te veel wijn elke dag in de afgelopen 2 jaar al paar keer gestopt helaas toch weer begonnen. Me partner drinkt sterke drank elke dag. dit alles tot zo’n 1,5 maand geleden. het ging helemaal mis met me partner opgenomen in het ziekenhuis. nu is hij daar afgekickt en daarna gelijk naar een afkickkliniek gegaan. het gaat super goed. merk alleen dat ik soms heel achterdochtig ben en hem wil controleren. O bang dat hij weer drinkt. als hij moe is denk ik zie je wel het is weer zover. als ik hem confronter dan wordt hij boos en zegt hij lekker veel vertrouwen. heeft er iemand ervaring en tips ?

Ik krijg nog steeds huishoudhulp van Familiehulp, mijn hulp is nog een jonge vrouw. Vandaag begon ze plots in de winkel te wenen. Na een tijdje zei ze toch wat er scheelde, haar moeder had bericht van de dierenarts gekregen dat het nodig was om het familiehondje laten in te slapen. Ik weet dan nooit hoe te reageren. 11 Maart is het een jaar geleden dat ik Femke liet inslapen.

ja craving naar alcohol of craving naar voedsel komt op hetzelfde neer

Ik herken wel craving maar dan is het naar een ijsje of voedsel. Ik probeer zeer soms wel iets alcoholvrij, maar buiten kidibul viel dat telkens fel tegen.

Raar, ik heb met momenten zeer veel gezopen, maar mijn dromen gaan daar toch nooit over? Ook niet over mijn eetverslaving.

dank je BJ ik voel mij al een beetje beter vanmorgen wist ik niet hoe ik mijn dag nuchter zou door komen maar cava momenteel geen craving

Vandaag wat knopen doorgehakt. Voelt goed!

Ach, wat zielig. Beesten kunnen niet praten. Sterkte morgen

Sterkte!!

ik heb het zo moeilijk ik ben moegestreden en voel mij opgebrand alweer een opname maar het is nodig ik ga nog naar mijn ontmoetingscentrum maar een uurtje en dan weer naar huis en thuis veel rusten vandaag ga ik niet drinken maar heb wel veel craving

ja da zou iets voor mij zijn

De bumperhond gaat niet lekker. Eet slecht, weinig puf, ligt maar te liggen. Last van de rug weer, denk ik. Morgen naar de osteopaat, alles weer netjes in elkaar zetten.

Yana, ik wou dat ik iets kon zeggen waar je wat aan had. Ik zeg nu niet “sterkte” of zoiets. Heb je al vaak genoeg gehoord. Op het moment dat iemand zoiets zegt, denk je bij jezelf “ruil dan maar even met mij”. Maar tijd gaat voorbij. De mogelijkheid “ik kan en zal genezen en weer voluit leven” is er gewoon!! Later zeg je, “man, wat had ik het moeilijk toen. Zo lang, zoveel pijn. Ik ben blij dat ik toen de hoop niet heb opgegeven”. Dat uurtje van blijdschap dat je gisteren had, is een voorbode, een kaars in de verder volledige duisternis. Je geeft nu daarvan iets aan mij. Dat is lief.

Bijkomen vandaag. Ik kijk nu naar eenkamerdebat. Het nieuwe kabinet. Zag ze allemaal wat ongemakkelijk binnenkomen. Ze kennen elkaar natuurlijk nog niet . Hond al uitgelaten. Klein rondje kinderboerderij. Niet koud vandaag, maar iets minder dan gisteren. De dag is nog niet om. Fiets maar klaarzetten. Er moeten boodschappen komen

Mooi werk @renaldo61 maar erg confronterend. Ik snap het. Wij spelen regelmatig in verpleeghuizen. Die mensen zijn soms erg ver heen. Omdat ik niet van noten lees, zie ik alles. Met mijn nieuwe bril nog eens extra goed zicht. Schrijnende gevallen. Gelukkig ben ik blij dat wij ook deze mensen nog kunnen "vermaken". De muziek dringt gelukkig wel nog door. Dat zie ik aan hun gezichtsuitdrukkingen. Soms een lach en soms een traan.

Ik heb geen drankdromen meer. Ik herken ze wel, die vreselijke dromen, dat je denkt dat je hebt gezopen en dan wakker worden. Dan weet je niet hoe je het hebt .

Alcohol is op dit moment geen probleem, ik drink niet. Bijna niets kunnen al vijf maanden, bijna permanent op bed, dat vind ik moeilijk. Ik balanceer tussen hoop (longcovid is neuroplastisch, er is niet echt iets kapot in mijn lichaam, ik kan en zal genezen en weer voluit leven en daar doe ik alles voor wat ik kan verzinnen) en wanhoop (zoveel mensen zijn al jaren ziek, ik word ook vast nooit meer beter). En ook: wat heeft het allemaal voor zin, dood ga ik toch, wat een gedoe het leven. Maar ook: Gisteren was ik een uurtje als vanouds zo blij, zingend, dansend, grote smile op mijn gezicht. Die vreugde borrelt gewoon op, dan maakt het me geen bal uit of het zin heeft maar vier ik gewoon het leven.

Dankjewel @Etty dat is helpend. Want dat moeten creëert idd een grote druk op mezelf en daar wil ik eigenlijk net vanaf.

Als tussenstap eerst voelen en jezelf toestemming geven om er nog niets mee te doen, scheelt veel energie, omdat je niet bezig hoeft met hoe de ander weer op jou reageert, of je eigen tegenzin als je vind dat je iets moet van jezelf omdat je anders je grenzen niet bewaakt.

@Musashi dat oefenen in grenzen kan energie vreten. En een katerig gevoel is misschien niet zo gek dan. Misschien een tip: ik vind het al heel wat als ik de grens volledig in mezelf kan ervaren. Ik hoef er dan nog niets mee. Dan ben ik bij iemand die zegt of doet iets en dan in plaats van te reageren ben ik me bewust van wat het met me doet, en voel in mijn lichaam wat er gebeurt. Ik voel: dit is helemaal niet oké. En die erkenning is me veel waard, zonder dat de ander daar direct iets mee hoeft. Ik ben gewend om of direct te reageren, eigenlijk vanuit defensie, of te slikken. In beide gevallen wals ik over mijn eigen gevoelens heen. Ik las ergens: een grens is geen verzoek, maar informatie. Als ik de juiste informatie heb, helemaal aan mezelf erken dat iets niet oké is voor mij, ook al begrijpt de ander daar misschien niets van, dan kan ik op een later tijdstip (ze gaan er echt nog wel een keer overheen) op een rustige manier mijn grens aangeven. Dan is het niet onderhandelbaar.

Ja, en ook jouw openheid heeft me wel geraakt. Hoe is het nu met je?

grappig

Ja, contact met normale mensen is soms zelfs voor mij nodig. Zonder dat red ik het drinken laten niet. Ik dank jou/jullie voor de hulp die ik hier gratis krijg. Ik zal dit nooit toegeven, maar ik heb er enorm veel steun aan.

Ik droom heel soms nog dat ik rook, maar denk daar eigenlijk verder nooit aan, wordt nooit getriggerd. Heb al 30 jaar niet gerookt. Maar @bumperjimhet lijkt me wel logisch dat je er mee bezig bent in de tweede maand, en super dat je in je dromen niet drinkt maar weggooit!