Originally posted by: Jen
De wil om iets om te buigen moet er zijn.quote>

Die wil heeft hier denk ik iedereen wel Jen. Het BESLUIT om iets af/door te breken moet er zijn.
En nu ga ik echt slapen.

Ik weet niet of ik er om màg lachen Smikkie. Het is gezonder als ik me er voor schaam.

Dat vind ik nog redelijk rationeel te noemen.

Ik stond daar samen met een drinkmaat, en heb hem gevraagd om mijn raam in te slaan. Hij deed dat.

ik hoop dat ik niemand trigger met het volgende,

ik heb vanavond voor het eerst in twee jaar weer gesneden, de spanning van de opleiding die niet doorging was zo hoog dat ik geen andere manier zag. Ja, drinken, maar dat is ook niet wat. Maar goed, dit is ook niet wat, maar nee, das niet waar: het verlicht de spanning, het geeft ruimte. Dat klinkt mss gek maar is echt waar, er valt een deel van de spanning van je af. Ik heb mij ook nooit geschaamd voor mijn arm vol littekens, nou das niet waar, ik draag altijd lange mouwen en das niet voor niks natuurlijk. maar goed, het is gebeurd en het is er..morgen maar weer zien.

Daar trigger je me absoluut niet mee nee.

Ik weet ook echt niet wat ik moet zeggen nu.

Zoals ik het lees, heb je niet echt spijt van dat snijden?

Als je je niet schaamt omwille van je arm vol littekens, is dat dan omdat je denkt dat het mensen niet opvalt? Of ben je er trots op?

Was bang om mensen te triggeren, Smik.

Ik moet een paar dagen time out nemen, mijn toekomst hangt niet af van morgen tenslotte

nee, Jen, ik schaam mij niet omdat het mij ooit heeft geholpen, ooit was het nodig. Toch vind ik t wel lastig as mensen t zien, t is lastig uit te leggen

Ik zag het ooit bij een meisje, en had ontzettend medelijden met haar. Wellicht wil je dergelijk medelijden niet.

Het is voor nu goed, Smik, de spanning is er af.

Ik heb begeleiding van een psychiater en een psycholoog.

Het is klaar nu: ik ga naar bed en morgen is een nieuwe dag met nieuwe kansen, ik kom er wel!

Bedankt Smik!

Dank Smik!

Welterusten Smik en Jen, tot morgen!

Dank Smik!

Welterusten Smik en Jen, tot morgen!

Ja 't is morgen weer zover. Lukt wel hoor. Mijn collega is er niet dus ik kan slapen, oeps, doorwerken.

Ik kan wel een dagje op weinig slaap, heb vorige nacht heel lang geslapen.

't Is wel mijn ambitie om mijn ritme wat meer gezond te krijgen, maar alles op zijn tijd. Die lange wandeling van vandaag vertelde me ook iets belangrijks: ik werd niet duizelig, had geen paniekaanvallen, werd niet vreemd licht in mijn hoofd... kortom het gaat goed met me. Als ik zaterdag had gezopen, dan was dat niet gelukt.

Ik heb nog veel last van angst voor de angst, dat wel. Maar ik veronderstel dat dat veel tijd nodig heeft.

Hm, misschien moet ik het er eens met mijn psychiater over hebben, ik wil er ook wel hulp bij.

Wat ik afgelopen week ook had: zou ik soep nemen, ja of nee? Ken je dat, soepangst?

Goed voor je Smikkie. Sloppel.