Spud stelt zich nog een keer voor op advies van een medelid, wat ik apprecieer

Ha die Mormel, leuk je weer te lezen. ❤️

Ik ken iemand, die kadavers van wilde dieren meeneemt en conserveert, sommige laat ze opzetten. Dat zal ook wel niet mogen, toch vind ze regelmatig kadavers op haar stoep van mensen die weten wat ze ermee doet. Lastig om te handhaven niet waar?

Ik begin het weer een beetje moe te geraken om uitvoerders aan te spreken. Het heeft totaal geen zin, zolang ze zelf niet geconfronteerd zijn met dierenleed. Dat asiel waar ik die 4 katten ging halen is en blijft failliet. En het roddelen is weer begonnen in de negatieve zin.

Wel leuk om te weten, 3 van de 4 hebben alweer een gouden mandje gevonden. De 4de is helaas gestorven aan nierfalen. Oude en blinde kat in mijn ogen heeft deze geen kans gekregen. Want haar dood wordt behoorlijk verzwegen. En die 3 anderen zijn ook niet deftig gezien door een dierenarts, dus ja ik overweeg weer om te vertrekken op dit asiel. Omdat het beetje lijkt nu ze tegen hun pensioen aan het lopen zijn, ze niet echt veel meer geven om de dieren die nieuw bij ze komen. Dat ze alleen nog oog hebben voor hun lieverdjes, en de rest de rug toekeren. Ik hoorde vandaag een nieuwe regel, dat je de uitbaters niet meer mag aanspreken over zieke dieren, dat je daarvoor de vaste medewerkers moet aanspreken. Maar als je dat doet, dan mogen zij ook niets doen, totdat ze akkoord krijgen van de uitbater. Ze gaan al niet zo deftig om met hun vaste medewerkers, de reden dat ik niet allang opgestapt ben, is dat ik hun positieve praatpaal ben, zodat zij het langer vol kunnen houden om wel goed te zorgen voor de dieren. Maar daar hoort dus ook bij, nare dingen te zien en niet mogen ingrijpen. Ik heb vandaag een stervende kat gezien, gezegd tegen de medewerker en deze moest ook bijna huilen. Die kon heel veel doen, maar werd weerhouden door de regel dat ze akkoord moest hebben van de uitbater.

Ik ben daar ook vaste medewerker geweest, ik heb nooit willen leren hoe het inslapen daar moest. Vanwege Mick wilde ik dat niet kunnen. Maar ik had mijn medische kennis vanwege mijn opleiding wel bij me en heel veel middelen tot mijn beschikking om dieren te helpen. Dus ja, als ik zag of hoorde dat direct handelen nodig had, dan dook ik gewoon in die kast en hielp dat dier. Dan ging ik niet wachten op een akkoord van mijn bazen zeg maar. Dat kon ik gewoon niet aanzien met mijn dierenhart. En dan hoorde ze het achteraf wel en konden het daarmee doen.

Nu is het dus veel anders, de vaste werknemers zitten echt onder een juk. Er wordt heel veel van ze verwacht, maar ze mogen vrijwel niks. Want voor alles moeten ze toestemming vragen. Dus ook een dier langer laten lijden omdat de uitbaters het niet meer willen horen of zien. Ik zou daar eigenlijk gewoon moeten vertrekken. Maar ik kan het niet, gewoon om 1 eigenwijze vaste medewerker, waarin ik mezelf herken. Elke storm wel weer overleven en hopen op beter, tot je batterij echt helemaal leeg is. Omdat ze net zoveel om de dieren geeft als ik toen en nu nog doe, maar via haar.

Toch zal het me niet verbazen als zij ook gaat opgeven en dan ben ik ook weg. Dit is voor mensen met een oprecht dierenhart niet meer te doen.

Heel erg jammer, want dat hele niet kooien beleid en los laten lopen is wel echt heel tof voor dieren.