Meer als waarschijnlijk was ze nu overleden. Ik hoorde haar de laatste maanden van haar leven nooit klagen. Ik had pijnmedicatie, maar zichtbaar had ze geen pijn. En alhoewel ze achteraan verlamd was sleepte ze zichzelf nog naar waar ze wilde zijn. Dit zouden de meeste mensen als onnodig lijden bestempelen. Ik had dan ook de dierenarts gecontacteerd. Toen ging ik het allemaal snel. Te snel eigenlijk voor mij. Ik had misschien langer afscheid willen nemen.