renaldo61

@Lieke7777 Ik ga hier zeker nog verschillende weken op deze afdeling blijven, “Ter linden 2” is de naam, het is een afdeling voor oudere mensen, in December word ik 60, de reden waarom ze me op “Ter Dennen” (verslavingsafdeling voor volwassenen) niet meer wilden was wegens geheugen problemen. Ik was verleden jaar toen ik in Ter Dennen was teveel afgeleid. Ik deed wel alle opdrachten en zo. Maar ik was teveel bezig met andere mensen te praten en misschien trok ik me teveel van hun problemen ook aan. Het heeft hier allemaal al gestaan, ik werd daar ook verliefd op die afdeling. Die jonge vrouw is nu ook weer opgenomen in Ter Dennen, op zijn minst haar derde opname al op die afdeling. Ze blijft tot eind November. Ik praat dus er ook weer mee, buiten haar afdeling, waar ze gaat roken. Korte gesprekken. Ik heb tijdens deze opname al veel nagedacht. Ik weet zeker dat ik niet drink tijdens een opname, heb ik de vorige keren ook niet gedaan. Maar eenmaal hier weer buiten? Hoeveel weken, maanden gaat het dan duren? Ik vrees dat ik hier nooit geen antwoord ga op krijgen. Mijn andere problemen onder andere depressie liggen veel moeilijker. Het lukt me maar niet om sommige mensen los te laten in mijn hoofd.

Goeiemorgen Zbb

Goeiemorgen Dagpact Claudius

Ik ben weer bijna een hele dag aan 't hoesten geweest. Terug bij de internist geweest, die een echo nam van onder andere mijn lever. Hij laat ook diverse andere onderzoeken doen, onder andere morgen weer een bloedafname om naar mijn leverwaarden te kijken.

@knakker@Lieke7777 De visie van de verslavingsspecialist, verslavingsafdeling is volgens mij het volgende, de onderliggende problemen zijn niet altijd goed aanduidbaar en kunnen ook veelvuldig zijn. Dus ze proberen de verslaving(en) weg te nemen. Mensen kunnen ook verschillende verslavingen tegelijk hebben. Als deze eenmaal weg zijn, denken ze dat de onderliggende problemen duidelijk zichtbaar worden en wel zullen verdwijnen. Of toch zoiets.

Volgens mij heeft het totaal geen nut om de verslaving alleen proberen te behandelen. Er moet ook naar de onderliggende problemen gekeken worden. Als ze niet samen aangepakt worden sta je nog nergens. Dit is ook de mening van de psychiater die me nu behandeld. De belangrijkste psychiater van de gespecialiseerde verslavingsafdeling denkt daar natuurlijk anders over.

Spijtig genoeg verdoofd het maar tijdelijk. En dan komt alles terug als een boomerang.

Gisteren een gesprek gehad met de psychiater in opleiding, moest ik weer eens heel mijn verhaal aan haar doen. Het was mijn eerste gesprek met haar. Praten helpt? Ik weet het zo niet meer hoor. Proberen op zij te zetten en te vergeten is misschien de enigste oplossing. Toch ben ik er weer maar eens een verhaaltje over aan t schrijven.

Dagpact: zbb Claudius

Dat kan ook goed zijn. Ga je daarna nog proberen te slapen?

Ik heb juist hetzelfde. Ik ga zo nog wat proberen te slapen . Of het lukt? Anders is de fut er weer uit rond de middag .

Mensen zijn nu eenmaal sociale wezens, ik ondervind dat iedere dag tegenwoordig. Jij verdiend zeker aandacht.

Wat gaat er fout?

Goeiemorgen

Weer wakker pffff

Ik mag weer niet meedoen

@Bob Zet mij er maar weer op. Startdatum 8 September

34 Dagen droog, nog steeds zwaar verkouden. Dagpact Claudius

Praat je hierover met je huisarts of nog andere hulpverleners? Lijkt me zeer zwaar om alleen te dragen.

Vatten is het moeilijk, wat er soms allemaal in een mens zijn hoofd omgaat, steeds maar weer het niet bereikbare willen nastreven.

Goeiemorgen

Nee de site bestaat al meer als 10 jaar niet meer. En nee dat had ik niet eerder vermeld. Ik heb er een paar andere geprobeerd, maar ik kreeg daar nooit zo'n thuisgevoel.

Ik weet niet of mij opnieuw aanmelden voor het jaarpact een goed idee is. 7 September heb ik nog gedronken.

Jezelf leren kennen is een belangrijke reis.

Ik had vooral wielervrienden tot 2004, ik fiets niet meer door lichamelijke problemen. Ik dacht dat minstens een van die vriendschappen eeuwig zou blijven duren. 2004 was een echt kanteljaar voor mij. Ik ga niet alles hier daarover plaatsen, maar ik was daarvoor steeds erg verlegen en erg mensenschuw. Ik denk trouwens dat ik hier op mijn vorig account al wat daarover geplaatst had. Ik kon maar niet begrijpen waarom een persoon me op mijn werk me kwam opzoeken. Ik kende ze wel van op mijn werk, maar ik dacht haar nooit meer weer te zien nadat haar contract voorbij was. Ik probeerde verklaringen te zoeken en zocht op het internet op haar naam. Zo kwam ik op een schrijverssite waar ik mijn schrijfsels begon te plaatsen. Veel email adressen waren daar zichtbaar en vandaar mijn nieuwe contacten in dat jaar. Mijn ex vrouw nam daar ook in 2004 contact met mij op via die schrijverssite, met haar zoon praat ik nog. De persoon waar ik ooit het meest mee gepraat heb was ook van die site en is van beroep schrijfster geworden. Maar ook zij haakte af.