Mai

Ik raak nog niet de kern van de zaak, nog lange niet. Maar ik ben op weg, dat voel ik! Vanaf mijn 16de loop ik richting ravijn, van al keuvelend in het zonnetje met vrienden die op mijn weg kwamen, dan eens een weg inslaand naar links, dan weer naar rechts. Het leven lonkte naar mij. ik wist toen nog niet dat ik mij op dat pad richting ravijn begaf. En zo liep ik maar door het leven, niets aan de hand. Zo nu een dan een milde regen.. Zwaar onweer heb ik ook te verduren gehad. Maar na al die buien leek toch altijd weer het zonnetje door te breken... Tot ik op een dag nietsvermoedend wel heel erg dicht het ravijn naderde. Nietsvermoedend.. ach ik overschreeuwde mijn instinct dat me voor gevaar waarschuwde, en ondertussen liep ik luid lachend en zo nu en dan al behoorlijk zwalkend door... Zelfs toen ik het levensgevaarlijke pad naast het ravijn bewandelde, zeg maar gerust met forse stappen banjerde, iedereen uitlachend die al reddingslijnen bevestigde, was ik blind. Ik heb hoogtevrees. ik keek gewoon niet naar links (in mijn verbeelding ligt het ravijn links van me, ik volg dus het pad naar rechts). Tot de dag dat ik een groep mensen tegenkwam die (sommigen ernstig verzwakt) mij de goede weg wezen, zij hadden ook de hele tijd het slechte pad vlak naast het ravijn gevolgd en lieten me zien dat als ik nu koos voor de eindeloze vlakte rechts van mij, uiteindelijk een weg zou zijn die beter was. Niet altijd even makkelijk begaanbaar, maar anders..beter. en ik heb ze niet uitgelachen, ik zag dat het menens was, dat ze hetzelfde pad als ik waren gegaan, ook niet hadden gekeken. Tot ze op zeker moment wel moesten, het pad liep dood. Er was maar één weg terug, of je moest het ravijn in springen. Het leven likte een aantal weken geleden aan mijn tenen. Ik durf te stellen dat het nu halverwege mijn knieën is. Lijken onneembare bergen, maar het leven weet dat het verder naar boven moet. De reddingslijnen zijn vanuit het brein al bevestigd, er bungelen al een paar naar beneden. dat maakt het makkelijker om er te komen. Voorbij de heupen en de billen wordt het ploeteren al een stuk makkelijker, het went. Die bolle buik kunnen we ook al aan! We kunnen nog een uitstapje naar de armen nemen, om bij de uiteinden even het fingerspitzengefühl op te doen. Nooit weg! Terug naar boven staat de grijze massa (saai) al te juichen, we gaan het redden, de innerlijke bevrijding van de gedachte! Slaap zacht na deze zachte dag. ik loop nog even met jullie mee!

"Er is een lang leven voor nodig om de gevolgen van je opvoeding geheel te boven te komen.." Dit is heel lang de lijfspreuk van mijn man geweest. Hij heeft niet altijd een fijne jeugd gehad, maar is nooit verslaafd geweest. Wel heeft hij altijd geprobeerd de dingen op zijn manier op te lossen en goed te doen. Hij is altijd dicht bij zichzelf gebleven. Heeft daardoor bijv. al menige baan gehad, en is daar elke keer weer sterker uitgekomen. Hij heeft zich ooit op een punt gesteld alles er uit te halen en te leren van elke ervaring die hij tegenkomt vanuit het zichzelf leven. Hiervoor heeft hij niet altijd begrip gekregen vanuit zijn omgeving (familie). Maar hij heeft altijd vertrouwd op zijn eigen gevoel. Deze ervaring heeft hij altijd met mij willen delen, en hij heeft mij altijd aangemoedigd de dingen te doen die ik zou willen, te doen. Alleen ik was het kleine, bange en onzekere vogeltje die wel heel graag zou willen maar niet wist hoe dat moest, voor jezelf gaan. Wij hebben natuurlijk niet dezelfde achtergrond, dus in het diepst van onze ziel kunnen wij gewoon niet van elkaar weten hoe we in onze jeugd zijn gevormd en hoe we daaruit voortvloeiend de rest van ons leven naar leven. Wat ik hier een beetje mee wil aangeven is de weg die ik momenteel verken (ik durf helaas nog niet te zeggen dat ik hem definitief ben ingeslagen, als angsthaas zijnde..). Ik ben op zoek naar de manier waarop alles uit het verleden een niet meer zo'n verstikkende uitwerking op mij heeft. ik noem als voorbeeld de angsten van mijn moeder. natuurlijk heeft zij die (onbewust) op mij overgedragen en daardoor heb ik in mijn leven geprobeerd om dingen die angst opriepen uit de weg te gaan... Maar laten we eerlijk zijn, daar kan ik natuurlijk niets meer mee. Filteren door alles in een roes te leven kan niet meer, die keuze is gemaakt. Dus een andere weg inslaan, die overbekend natuurlijk angsten oproept (want onbekend is eng). Maar als ik nu voor mijzelf -als bina 40-jarige- eens besluit, gewoon eens aanneem dat het helemaal niet eng is, zeg maar een beetje stoer doen, de uitdaging aan gaan.... Dan ben ik toch al een stukje op de goede weg, dat ik dat zomaar durf te denken? Na een zeer intensief judo-toernooi vanochtend was mijn zoon na een half uurtje computeren niet meer moe. En toog vol goede moed op skeelers ri. half pipe aan de andere kant van het dorp... Kom je zo nog even kijken, mam, want ik kan dit en dat. Gekeken. Met mezelf van te voren (!!!) afgesproken niet te zullen mekkeren over de onuitstaanbare en misschien logische, moederlijke angst. Hij haalde een behoorlijke stunt uit, die hem nogal wat bewondering opleverde uit de groep... Het ging bij lange na niet perfect. Toch dat stralende hoofd hè..ach zo machtig mooi! Wat knap dat je dat durft, zoon. Super goed van je! Voor mij was dit voorheen een heel moeilijk moment geweest, nu meende ik echt wat ik zei en was natuurlijk supertrots! Wat ik eigenlijk wil zeggen is; ik ondervind dagelijks in mijn leven dit soort gedachten en situaties dat ik aan het "loslaten" ben. Men zegt het al jaren tegen me, en nu begin ik opeens hele kleine stukjes te begrijpen. Het heeft te maken met een innerlijk loslaten, maar ook met moed en lef om de angst opzij te zetten... Gosh.. ik hoop dat het een beetje overkomt wat ik wil zeggen. Sorry, ik kan het niet op een andere manier die kort en bondiger is.. Het is een klein stukje van wat ik missen kan, ook voor de nieuwe mensen op het forum; hou vol, het is zo de moeite waard. Als je echt wilt en durft; laat het los! Het hóeft niet meer! En dit zeg ik ook pas na 3 maanden, en ik ben ook nog maar net op weg. Maar stoppen met drinken en de wíl om je leven te veranderen maken dat je in een soort andere dimensie komt. Of zanussi Hou vol allemaal! liefs, Marjo.

poeh, wat kun je soms veel leren in een avond. Actie was altijd reactie.. nu eerst mezelf weer in het gelid gezet en zonet eerlijk aan man verteld hoe het voelde en wat het met me deed. Goed gesprekje gehad! Knuf, wat fijn dat je er weer bent. een chronische ziekte, niet leuk, maar hopelijk beter dan levensbedreigend! Sterkte knuffie! Welterusten. (bakje bambu gehad, volgens mij verdraag ik geen melk meer )

Zelfvertrouwen veínzen, da's een goeie RV! Ga je er vanzelf in geloven... Het ga je goed!

Ja Pip, gefixt! Zo voelt het, nu nog goed afhandelen, maar dit was bijna een genot, er dóórheen.... Achteraf dan hè, een ietsiepietsie genot, nou ja een beetje trots...

Safi bedankt! De lap tekst is weer gekopieerd en geplakt, ik zal hem zo nu en dan herlezen. want it's me! Cacou, ja blijk ikverdorie zelf te kunnen zwemmen, dat had ik lang niet gedaan. Andersom denken. Het hielp. Begrijp opeens een beetje meer van "helpende gedachten". Karinneke, kom op! Niemand is tegen jou. Verkeerd gelezen? Sterkte meid, je hebt het niet gemakkelijk!

Nou, dan had ik het nog redelijk goed uitgelegd vanochtend. Lieve mensen, ik heb zeer met jullie meegeleefd, dat is het niet. Ik heb op het randje van de afgrond gestaan vanavond. Heb het niet gedaan, maar was zo dichtbij dat ik écht dacht; dit komt nooit meer goed... Aanleiding was een opmerking van mijn man die nogal hard aankwam, en sindsdien draaien we rondjes om elkaar heen. Woestheid over waar die het lef vandaan haalde, schuldgevoel, angst en mezelf waardeloos voelen. Het was even weer zo sterk aanwezig. Voorheen kon ik maar één ding. Maar ik ben gaan lopen en heb aan hier gedacht. Ik wil het niet, ik doe het niet! Gelukkig was ik sterker, maar ik heb weer even gevoeld hoe dichtbij het is! Ben weer rustig nu. Fijn dat het zo goed met je gaat RV, en dat je plannen hebt en ze ook gaat dóen! Mooi hoor.

Oh :$ sorry hoor, ben al weg!

Wou je wat breken dan? Kom maar even langs!

Kan nooit zo erg als hier zijn. kan niet eens meer zien waar die ramen zitten!

Nou, kom net uit een halve siësta. Ben me toch een stuk ch..... Dus ik dacht, ik kom jullie even vervelen. Hee, Corientje, maar even rustig aan dan. Oh, dat heb je al gedaan... Gem, succes bij de dokter, en straks heb je het alweer gehad. Roger Waters in Landgraaf? Keek net even wat die kaartjes kosten.. laat maar! Hiehaa Trees, je bent er weer. dit was wel een loeierd hè. Blij dat je hier even kwam zeg. Orleando, dat klinkt eigenlijk wel heel erg super hè! Straks een kopje thee, en vroeg naar bed! Nou, dat was het wel weer, zal es kijken of die zon nog wat te lachen heeft

Morning! Allemachtig mensen, wat zijn er vanochtend al weer veel rake en ware dingen geschreven! Mooi! Ik begon de dag ook weer eens met een forse dip (ja, het begint nu echt vervelend te worden). Eerst maar eens een uurtje zitten kniezen, en bedacht hoe zielig ik wel niet was... Lekker hmmm... Nee dus. Mezelf maar eens streng toegesproken, aangekleed en naar buiten... Lekker...hmmm. Ja dus. Een uur met de hond gewandeld in de zon, bijna lente! Tralalalala.... Ik kom er wel. Denk ik dan maar even heel eigenwijs... De zin maken, en het lef hebben om de verandering in te zetten hebben ook een kleine aanlooptijd nodig, ook niet te lang wachten, want dan verval ik weer in hevig niets doen en alles bij het oude te laten. Njet! En oh, Gem, wat heb ik een hekel om naar de dokter te gaan, maar heb nu toch een dubbele afspraak gemaakt, dus ga maar heel brutaal een flinke waslijst opstellen met allerhande vage klachten, Serieuze check-up vragen en bloed laten prikken op de voor mij belangrijke waarden, lever, maag, nieren,darmen etc..... Nou en tijdens het wandelen dacht ik aan waar rudy toevallig over schreef... WWWHHHAAAA... ANGST! Wil er nu echt voor gaan, dingen oppakken die ik voorgaande jaren uit de weg ben gegaan, er doorheen dus! Het begint een beetje te dagen in het oosten, dus vasthouden nu! Oude ingesleten gewoonten en gedachten bij de wortel eruit trekken, de grond goed los maken, beetje mest erbij, en dan kan er weer een mooi nieuw leventje groeien! Wel goed verzorgen, op tijd snoeien en reglmatig even praten in het zonnetje over hoe mooi het leven is geworden, sinds mijn nieuwe ik en ik samen zijn... Ben blij dat het besef dat ik het écht helemaal zelf moet doen (hoho, met de hulp die ik inmiddels bereid ben te accepteren!) stukje bij beetje aankomt. Nu niet verzanden, beetje meedeinen op de vlaagjes energie die er zo nu en dan even zijn. Trees, hoe ist? Ik hoop dat je lekker hebt geslapen en braaf je refusalletje hebt geslikt. Zie je wel hoe mooi de zon schijnt? Goed geregeld hè Vie, blij dat je lekker thuis bent, geniet van de natuur om je heen en laat je maar lekker verwennen! An, dat mocht ook wel eens gezegd: petje af, hoe je de carnaval hebt doorstaan en hoe je nu bezig bent! Houtje, ik vind het ongelooflijk knap hoe jij je leven weer op de rit hebt gekregen, en dat je zo eerlijk bent dat het nu ook nog niet altijd meevalt! Soothe, wat klink jij heerlijk positief man. Super! Ik ga ook stoppen, eerst hardlopen, dan wil ik wel... Corinne, Wat ga je goed hè! En je blijft maar analyseren. Ik denk dat je vandaag of morgen beseft dat je al heel lang zonder zijwieltjes fietste maar je in gedachten er nog steeds op vertrouwde. Hoe jij het allemaal hier zo nu en dan weer binnen brengt, krijg ik heel veel zin in het nieuwe leven.. Tapas, dat heb jij ook, jullie beloven mooie dingen als we volhouden. Ik verlang naar alle cadeautjes die ik mezelf ga geven.. En laten we nu beginnen met de mooiste van allemaal; door vandaag niet te drinken, doen jullie mee?! RAF; gefeliciteerd! Mede door u houden we moed!

Zo zouden we het eigenlijk allemaal altijd moeten doen, Blacky! Uit het hart, Har! Strijken laat ik liever aan Hout over, maar het ruikt geweldig gezellig... Floortje, welkom! 78, Soothe? !! Tot morgen, welterusten!

Got, man staat hier achter me te strijken... heerlijk! vinden jullie dat ook zo lekker ruiken, pas gestreken was? Misschien moet ik dat wel gaan doen! Strijken!

Deal Trees! Eet smakelijk. Tot morgen :heart:

Ik geloof dat er heel veel waarheid zit in het zinnetje van Soothe, "Geen verzet". Door er tegen te vechten verkramp je, kun je maar aan één ding denken... laat het los, Trees. Het is mooi geweest! Neem een hete douche, helpt mij altijd goed! Natuurlijk stop je niet met de refusal, nonsens! Niks is het waard om jezelf kapot te drinken. Trees zet 'm op!

Stoppen met roken, vind ik nóg moeilijker... kan men de brain niet laseren, alles in één keer resetten... klaar!

Trees! Trek op termijn? Ben ik soms ook bang voor! Maar helpt het ons? Nee! Bekijk het per dag, en gun jezelf de tijd om aan je nieuwe leven te wennen. Bij de één duurt het langer dan bij de ander! Sterkte Trees, laat je niet kisten meid!

Hée Orleando, wat jammer joh! Ik vond het zo mooi om te lezen over hoe je over je weekend vertelde. En dan toch weer naar de supermarkt... Vandaag maar even niet naar toe dan! Opstaan en weer doorgaan meid! Ik drink niet vandaag! Doe het per dag, dat valt te overzien.

Maar desalniettemin, heb je het maar mooi van je afgeschreven!

Écht waar Cacou? Nou bedankt voor de tip. Met mate dus! (wat is dat?)

Zo, afspraak is gemaakt. meteen maar een dubbel consult geboekt, kan ik eens een lijstje opstellen met vage klachten... Vandaag met mezelf afgesproken, er een rustig dagje van te maken, en niet altijd te denken, te moeten. Dáár word je pas moe van! De zon schijnt, het hondje moet nog uit. Eerst maar eens van het mooie weer genieten..

goedemorgen, Waar een ADB forum al niet goed voor is; sinds gisteravond zijn de darmen weer wat rustiger Wat vervelend Pip, goed dat je even hebt gebeld, kon je broer er de humor van in zien? Safi, heel veel sterkte bij de dokter! Ik had Vie gisteren ook al gemist. Het zal wel een hele zware behandeling zijn, waar ze al haar krachten voor nodig heeft. Vie heel veel sterkte meid! Hier ook al de eerste opvoedkundige blunder gemaakt, niet ernstig, maar zet me wel aan het nadenken over mijn nieuwe ik. Moet nog leren veel dingen overboord te gooien, om het mezelf wat makkelijker te maken... Heb een beetje de neiging om overal in te blijven hangen.. moet niet hè. Stilstand...Juist! Maar hé, de zon schijnt, het lijkt potdorie wel lente! Tijd voor aktie!

Vréselijk, dat somme ver-ending... brrrr

Jee, ja bedankt hoor. Ik had het zelf ook al bedacht natuurlijk... morgen maar een afspraak maken.. Safi, sterkte met je aambeien, ook erg pijnlijk! Water drinken doe ik, vooral veel kamillethee momenteel. Met mijn extreme vermoeidheid erbij maak ik me toch wel een beetje zorgen.