Spud

Onrecht, ik kan daar niet tegen. Dus vind het best lastig om me nog in de maatschappij te begeven. Vrienden zijn je vrienden niet meer, en familieleden blijk je niet mee te matchen. Maar gelukkig heb ik mezelf nog.

Ik haat mensen, uitzonderingen daargelaten. Maar nu zin ik wel op wraak. Hoe is het in godsnaam mogelijk, dat een melding van seksuele intimidatie op de dag voor de vrouw niet serieus genomen wordt? De dochter van een vriendin van mij werkt in een bakkerij. Ze deed het eigenlijk heel goed en zou bedrijfsleider kunnen worden. En dan op een dag, na al knepen in haar billen te verduren gehad maar zich eroverheen zetten. Legde die baas een bevroren stuk op de dozen die ze zou verslepen met een briefje eraan sinterklaas grapje. Die dame kreeg dus tijdens het verplaatsen van een pallet een stuk ijs op haar hoofd en dat deed pijn. En werd ook echt duizelig en misselijk en had het gevoel dat ze flauw zou vallen. Dus de hulpdiensten worden ingeschakeld, en wat zegt die baas tegen haar, ik ga je eerst nog verkrachten. Verder zijn er geen hulpdiensten geroepen, dit meisje heeft haar moeder gebeld in paniek. Ze heeft met wederzijdse deelneming ontslag gekregen. Die meid, mag ik gewoon heel graag, ze heeft zuurstof tekort gehad en geen makkelijke jeugd gehad. En jep ze is de dochter van een vriendin van mij maar soms ook de weg kwijt is. Ik vind het bewonderenswaardig dat ze weer aan het solliciteren is. Maar ik heb wel wraak gevoelens naar die bakker die weg kwam met een melding. Ik ga hem nog wel aanpakken. Met zoete broodjes kom je hier niet weg.

Mormel, waar maak je je nu echt druk over? Ik gebruik geen FB maar kan me wel voorstellen dat iemand van de buurt een post appt om dat niet te doen. Je hebt namelijk via facebook ook heel veel buurt apps. Ja mijn aanloop zwerfkat die ik uiteindelijk gechipt heb en laten castreren dus degene ben die zijn aanspreekpunt is als hij zich in de nesten werkt, wordt ook maar dikker. Maar dat komt omdat ik inmiddels weet dat hij in een straal van 2 km nog wel meer vrienden heeft zoals ik. En daar ben ik blij mee. Jep ik raak wel behoorlijk over mijn toeren als hij mij spot en enthousiast achter me aan komt rennen. Hij vertrouwd me gewoon echt! En dat waardeer ik, maar ik heb niet zoveel vertrouwen in de automobilisten die dan vaart moeten minderen. Maar zo een gast blijkt wel wat respect in zijn donder te hebben als die door krijgt dat je ook aan het proberen bent om die kat veilig te stellen. Ik zeg dus, doet je kat het er goed op? Dan gewoon zo blijven doen. En hoe gaat het met je oude hond?

Ik heb gewoon veel respect voor mensen die in therapie en opname willen gaan. Niet leuk dat wel. Maar eigenlijk heb ik mijn beste tijd gehad in de kliniek, ik mocht fouten maken die niet echt desastreus waren, ik heb mogen proeven van het leven zonder consequenties. En ja we hebben domme dingen gedaan! Maar kwamen ermee weg omdat we in therapie zaten. Als je altijd volgens de regels hebt moeten leven is dat overweldigend! Naast dat je super mooie en interessante mensen ontmoet, die jou vrienden worden en iets met je delen. Ik zeg dus focus je daar meer op, en ben niet meer zo bezig met hoe wij ons op het forum gedragen. Tijd voor jou nu, en zal best wennen zijn.

Die schaterlach heb je van mij, je gaat voor jezelf nu in therapie je bent niet voor niks opgenomen niet waar? Ik denk niet dat je er voor zweetvoeten zit, dus maakt er gewoon het beste van.

Die grote mensen, als je ze beter leert kennen kan je ze ook naar je hand zetten Quinn. Pak eruit wat voor jou werkt. En mocht je je zorgen maken, wat mij betreft heb ik geen problemen met Karin.

En verder gebruik ik mijn plekje voor waar deze eigenlijk bedoeld is. Mij lange teksten laten schrijven zodat ik het niet meer op het forum doe. Van het idee om meer te kunnen verdienen ben ik alweer af. Het is gewoon zinloos. Zolang mensen in RL kolonisten of Risk willen spelen. Dus ik kijk weer naar de dieren om mij heen. De katten weer een belletje om en een deur beleid. Die katten van mij hebben een mega grote kattenren maar het is daarbuiten toch altijd groener. Dus de vogelvanger heeft nu een halsbandje om met 3 belletjes en is in de avond weer binnen. Maar aan mijn zwerfkat kan ik niet zoveel doen, hij laat zich immers binnen en buiten en wanneer hij buiten gaat laat hij zijn halsbandje met belletje netjes achter op de tafel. Voor mij is het de tijd nu, dat er heel veel kittens komen van zwerfkatten, maar aangezien ik dat niet meer doe, ligt mijn focus op uit het nest gevallen vogeltjes die zorg nodig hebben, en egeljongen die in de steek gelaten zijn. En mag ik me opnieuw gaan frustreren over het feit dat dieren hulpverleners zichzelf de beste zien en dus geen kennis willen delen. Maar wel een opvangstop hanteren omdat ze het zo druk hebben. Ik weet nu inmiddels wel weer wat meer, maar dat is ook niet zo leuk om een dier te moeten verliezen doordat iemand niet zijn kennis wilde delen. Daar kan ik me enorm aan storen! Maar heeft geen zin, dus aldoende bouw je je kennis op, helaas wel door heel veel dieren dood te zien gaan. Maar ja, in tegenstelling tot ooit, blijf ik het bij alles wat ik leer wel hopen dat het me lukt. Of dat ik de juiste specialist vind die haar of zijn kennis wel wil delen met mij. Dat is voor mij de lente.

@karin123 je reactie is fair. En deftig ook om het hier te zeggen. Maar zoals ik al gezegd heb, ik heb respect voor je betrokkenheid. Het lijkt me alleen dat je iets te betrokken bent, dat ben ik ook eens geweest en verloor mezelf daarin. Dat gun ik Quinn en jou niet dus zei ik wat ik zei. En ben dat ook niet van plan om terug te nemen. Alhoewel het ook niet zo deftig was om meteen te stellen dat ik jullie verhaal in een moordpodcast zou terug horen. Maar dat was het meest nette wat ik dacht te kunnen schrijven. Omdat wat Quinn zei me raakte en die gast stond voor een nieuw startpunt. En jij karin123 die daar duidelijk ook intern bij betrokken was geraakt en met Quinn meeleefde. Maar misschien dingen zei vanwege je betrokkenheid bij Quinn wat jullie vriendschap later misschien nog zou kan laten stagneren. Ik zei dat gewoon, omdat toen ik opgenomen werd ook zulke vrienden had, die mijn plaaggeesten ook doodswensen, net zoals ik. Maar gedurende de therapie vond ik meer rust in dat het gebeurt was en was wraak niet meer zo nodig. Niet dat ik nog ooit iets met die mensen te maken wilde hebben. Maar voor mijn herstel was het gewoon goed om het los te kunnen laten en niet mijn gelijk te halen. Die vrienden hadden daar moeite mee en zodoende ben ik hen ook nog eens kwijt geraakt. Omdat zij verzopen in haat en ik gewoon wilde leren leven. Dus nee ik neem mijn woorden niet terug en wat ik tegen Quinn zei ook niet. Pas jij ook goed op jezelf?

Lieve Spirit, Betrek toch niet alles op jezelf als je hier wat leest. Zo praat je jezelf in de put en haal je nog meer problemen op je hals. Volgens mij draag jij al een groot genoegen rugzak met je mee en hoef je er niet meer in te stoppen. Het is nu eenmaal een feit, dat je als, als stevige drinker stopt met drinken met of zonder achterliggende psychische problemen ook heel veel fases doormaakt. Persoonlijk herken ik alles wel wat je omschrijft, je gaat ook door fases. Ten eerste de oude gewoonte laten voor wat het is en jezelf een heel nieuwe gewoonte aanmeten. Dat is al een fase op zich. Dan het integreren in je omgeving, waarbij je ook te maken krijgt met mensen die mogen wennen aan jouw nieuwe gedrag. En naast dat, helder kunnen denken. Ja, was voor mij ook wennen. Want normaal gingen mijn gedachtes wat slomer omdat ik een roes had. Ik mag zelf altijd oppassen dat ik niet te hyper en euforisch wordt in die fase. Want dan ga ik naast mijn schoenen lopen omdat ik het voor andere die nog wel drinken soms beter lijk te weten. En ook wel dat dat eigenlijk mijn doorpakpunt wordt of mijn breekpunt. En verder dat niet goed kunnen slapen. Dat is vrij normaal, dat slaapprobleem is ook niet meteen weg. Ten eerste mag je slaaphormoon zich ook herstellen na jaren drankmisbruik. Dus nee dat komt niet na maanden of jaren. Ik kan wel zeggen dat als je je verdiept in je slaapbehoefte. En dat in je hele stoppen met drinken ook meepakt het wel veel rapper beter gaat. Stoppen met drinken is niet enkel de oplossing van al je problemen om beter kunnen slapen ofzo. Dat vergt ook werk en met al die helderheid op je pad en de vele gedachtes die je daarmee krijgt, krijg je ook de mogelijkheid om daarmee aan de slag te gaan. Lief mens, laat je dus niet zo gek maken door dingen die je leest. Nu je helder bent en niet kan stoppen met nadenken, ga dan is even nadenken waarmee jij wel beter zou kunnen slapen? En dagboek schrijven helpt altijd want daarmee krijg je overzicht over je gedachten en kan je ook weer nieuwe doelen stellen. Ik denk namelijk niet dat je dissocieert, ik denk altijd wel dat je beïnvloedbaar bent.

@hub02 bedankt voor je open en eerlijkheid. Ik heb geen ervaring met aangezichtspijn, dus kan me enkel voorstellen dat dat knap lastig is om mee te moeten leven. En dan druk ik me zacht uit. De verdere discussie kan ik even niet volgen. Enfin, ik hoop weer berichten van je te lezen van jou waarin je je niet tegen iedereen zit te verantwoorden. Het is namelijk jouw wie is wie en naar mijn oprechte mening mag je daar alles delen wat je kwijt wil en hoef je daar geen verantwoording voor af te leggen. Sterkte en veel succes!

Respect voor de betrokkenheid maar wensen dat iemand dood gaat, vind ik ver over de grens. Klinkt nu als een moordzaak die ik later terug ga horen in mijn favoriete podcasts

Hé Eikel! Alles weer lekker op de rit inmiddels?

Ik kom gewoon even binnenvallen, en zie Bumperjim weer gevoelloos en lomp op een medemens reageren.(hoewel ik zijn manier van aanpak wel kan waarderen als is dat niet voor iedereen weggelegd) Ik heb verder niet terug gelezen maar verder gelezen. Maar ging aan op je opmerking van aangezichtspijn, heb je daar last van en ben jij hier gekomen omdat je daardoor ook een alcoholprobleem opgelopen hebt?

Wow heftig Quinn! Ik heb niet zoveel vertrouwen in de hulpverlening zoals je waarschijnlijk weet of niet? Ze scheren altijd elk individu over 1 kam en dat vind ik niet zo´n goede manier van werken met kwetsbare mensen. Maar ik heb wel vertrouwen in jou! En geef je nog een tip mee, eigenlijk is behandeling en therapie niks anders dan een sollicitatiegesprek. En wat in veel instellingen over het hoofd wordt gezien, is dat jij met je hulpvragen eigenlijk de werkgever bent en zij de dienstverleners. Toen ik dat uiteindelijk door kreeg, vond ik de therapie die bij mij paste en kon ik verder. Ik gun het jou ook. Dus ja nu voel je je nog te gast en is het wennen aan de manier van werken, maar vergeet niet dankzij jouw komst hebben die mensen werk en blijf jij de baas over jezelf. Heel veel succes!

Hoe kan je dan contact hebben met je psychiater als je aan het dissociëren bent? Belt hij jou ook weleens? Ik vind het in ieder geval een rare manier van een kwetsbaar persoon helpen. En ja nu oordeel ik wel, niet over jouw maar wel over de hulpverleners en de AA ook