Spud

Poison

Afspraken maken om een bepaald boek te lezen en als groep te lezen voelt ook niet lekker voor mij. Maar als ik een goed boek gelezen heb in mijn ogen vind ik het wel leuk om er verder over te praten. En daarom geef ik ze dan door. En hoor later graag hoe de ander het ontvangen heeft. Dus de titel is nog niet helemaal naar wens, wat mij betreft. Ik vind het gewoon heel leuk, om te horen hoe een ander dat boek beleefd heeft. Maar misschien is dat er ook wel op het boekendraadje en zoek ik soms gewoon te ver?

Love Walked In

Leave The Light On - YouTube Music

Oké, even met de billen bloot en om hulp en advies vragen hier. Het ging lekker met alles gestopt te zijn, maar nu gaat ie even niet lekker. Zo stom! Want ik kan alleen maar zeggen dat er niks slechts op mijn pad gekomen is ofzo, alleen maar nog meer goed nieuws en juist daardoor zit ik even in 2-strijd met mijn verslavingen. En de drempel, van 1 km fietsen om aan nicotine en drank te halen of gewoon toch niet te doen. Is een dun draadje. Jep, dat weet ik, dat is mijn besluit. Maar waar ik advies in zou willen vragen is hoe wapen je jezelf tegen teveel van het goede? Want dat is er nu eigenlijk aan de hand. Het gaat te goed en daardoor, heb ik de neiging of mijn verslaving, daar kan ik nog geen vinger op leggen de neiging om het met iets negatiefs te ondergaan. (waarschijnlijk omdat dat bekend is en goed gaan niet, eigen interpretatie) Ik heb gewoon goed nieuws van de tandarts gehad, dat het nu al te zien is aan mijn tanden dat ik niet meer rook en drink. En toen dacht ik nog, dat zou juist een goede motivatie zijn om verder te gaan, maar in mijn geval is dat dus blijkbaar niet zo. (daarbij is besproken, ja, mijn tandarts is niet alleen mijn hulpverlener maar ook een mens waar ik persoonlijke gesprekken mee heb, dat haar moeder slecht gaat omdat ze voor de kerst de diagnose kanker kreeg en nu vol in de onderzoeken zit) Wat ik voor zover uit mijn craving reactie op kan maken, is dat een trigger. Ook een moeder, zoals mijn moeder die slecht gaat en binnen de grenzen die je hebt probeert te helpen voor zover mogelijk. En onrecht. Behalve naar haar verhaal luisteren en begripvol reageren kan ik niet zoveel, dus daar was ik wel tevreden over. Alleen niet meer kunnen doen, loslaten, dat vind ik blijkbaar nog steeds heel lastig. Hoewel de supermarkt om de hoek lag, ben ik alleen maar gezond eten en junk food gaan halen, en ja ook op de drankafdeling geweest om te kijken naar hoeveel ik mezelf al bespaard had. Ik ben namelijk aan het sparen voor iets. Maar toen zat het drank duiveltje al wel op mijn schouder. Gelukkig ben ik verkouden geworden en was het voor mij makkelijker om niet te roken vanwege het hoesten. Al ging ik ook al over mijn nek, bij elke sigaret die ik wel nog rookte voordat ik zei nu ben ik er klaar mee. Mijn lichaam maakt zelf die champix aan denk ik dan. Maar nu, na veel water gedronken te hebben, gezond voedsel in combinatie met junkfood genuttigd te hebben. Mezelf gereed gemaakt te hebben om sigaretten en drank te gaan halen en dan kotsend op de plee te belanden bij het idee er alleen maar aan. En dan de punten van HALT door te nemen, mis ik toch iets want het blijft maar knagen. Heeft er nog iemand tips?

Nee, hoor, de beste wensen nog Mormel. En ik hoop dat je een goed oplosmiddel hebt gevonden voor het oplossen van die problemen. Zodat je ook weer van het leven kan genieten. Ik ben van eerst bij jezelf te beginnen, maar verras me met je oplossingen. Fijn te lezen dat je er nog steeds bent.

Hé kerel, hoe gaat het nu met je?

Hopelijk, kort maar krachtig. Ik baal er enorm van dat de sneeuw vanaf maandag over is. Nu nog een weekendje genieten, hoop ik. En ergens heeft die verandering ook wel weer zijn voordelen, want nu het erop lijkt dat mijn verkoudheid een griepje begint te worden kan ik volgende week zonder omwegen een doktersbriefje gaan halen om mijn afwezigheid te rectificeren. Alleen maar als het doorzet, maar ja op zijn Kruifs gezegd: Elk nadeel heb zijn voordeel!

Hihi, @Kohtje, . Leuke opmerking! Maar heb je ook gelezen wat ik schreef? (nieuwsgierigheid van mijn kant) En een kleine correctie, ik heb namelijk nogal moeite met het woord moeten, ik probeer dat woord meestal te ontwijken. In mijn beleving moet ik enkel naar het toilet en ademhalen en verder probeer ik bij alles waar nog meer moeten bij zou mogen staan, het woord mogen of hoeven te gebruiken. Dus uit jou woorden begrijp ik, dat ik die laatste regel niet had hoeven te schrijven. Mijn dingetje, dankjewel voor je reactie.

James Norbury - De reis van de wijze kat Mooie tekeningen, wijze woorden waar je iets van kan leren. Als je veel met dieren hebt en op zoek bent naar een Zen gevoel kan ik je deze zeker aanraden. Het zet je aan het denken, zeker ook het nawoord van de schrijver zelf.

Nele Neuhaus - Sneeuwwitje moet sterven. Staat thriller bij maar ik zou het omschrijven als een detective roman. Mooi verhaal, alleen als je net gestopt bent met roken, geeft het misschien een trigger omdat er in elk hoofdstuk flink gepaft wordt. Maar mooi en boeiend verhaal, met mummies en veel bedrog.

Ik was het toevallig aan het lezen en toen stierf ze opeens. Yvonne Keuls - Dochters Verhalen over haar dochters, leuk hoe een kinderbrein soms kan denken. Dat stukje over horoscopen is enorm blijven plakken. Leuk boek, als je even humor zoekt.

Ze hadden hier vandaag goed gestrooid dus ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om vandaag wat gasflessen te gaan hamsteren met fiets en hondenkar. De straatvegers, die ik passeerde heb ik even hartelijk bedankt voor hun fijne werk en die vonden het ook wel grappig om mij steeds opnieuw voorbij te zien komen. De voorraad is weer binnen, dus laat de volgende sneeuw maar weer komen! Tsja, ik weet niet? Ondanks dat ik vroeger op moet staan omdat ik er nu langer over doe om op mijn werk te komen, ik overal spierpijn heb, mijn voeten pijn doen en ik ook nog eens snip verkouden ben, geeft het mij heel veel positieve energie. Beetje anticiperen op het weer en roeien met de riemen die je hebt, en dingen even laten gaan als je er de juiste riem niet voor hebt geeft rust in de bovenkamer. En daardoor maak ik me nergens meer zo druk over en geniet meer van de dingen die op mijn pad komen. En omdat ik dat weer meer opmerk, lijkt het op dit moment ook veel makkelijker om met mijn verslavingen om te gaan. Ik houd er natuurlijk wel rekening mee dat dat ook de euforie kan zijn van het net gestopt te zijn, want dat herken ik inmiddels ook wel van eerdere pogingen. Al voelt het nu wel anders, natuurlijk ervaar ik nog altijd trek en twijfel ik soms. Maar wat nu anders voelt in tegenstelling tot voorgaande keren, dat er me niks afgenomen wordt als ik niet drink of rook. Maar dat ik voor mezelf opkom en zorg en me de ervaringen die ik nu meemaak, leuk of minder leuk, open en bloot ervaren mag. Zonder rookgordijn of benevelingen, dus heel erg puur, en ik niet hoef te twijfelen aan of ik dit nu echt leuk vind of helemaal niet? En of mijn reactie nu heel erg overtrokken is of niet? Tot nu, is mijn conclusie voorlopig over mezelf, ja ik kan nog steeds behoorlijk overtrokken reageren en impulsief ook. Dus ik heb nog heel wat te leren. Zo ploeteren en genieten in de sneeuw helpt me daar enorm bij. (hihi, en korte berichten schrijven kan ik ook nog steeds niet , dus scrollen maar!)

Toevallig dat ik van het weekend nog een leuk boek las met wijze zen woorden, waaronder; dingen die je wil, heb je misschien helemaal niet nodig en dingen die je niet wil, kan je misschien nog wat van leren. En die regel heb ik in mijn hoofd gehouden, toen ik toch maar de sneeuw op de fiets ging trotseren om te gaan werken. Ik was wel een uur te laat, maar ik heb genoten onderweg, van de opgaande zon in een mooi wit landschap, gratis en voor niks een gezonde work-out en een prachtige wandeling langs voornamelijk bos gebiedt. Zojuist weer thuis, na in het donker weer hetzelfde te hebben gedaan. Moe, maar super voldaan! Wat mij betreft mag het nog wel even wit blijven. Want daarmee komen de beste en leukste ideeën bij me op. Zoals een fiets met 3 wielen, waarbij ik het voorste wiel dan op een ski lat zet als het weer sneeuwt, hoef ik me geen zorgen te maken dat ik onderuit ga en heb ik ook nog plezier onderweg. Of gewoon een omgebouwde waterfiets of iets dergelijks, heb ik er ook nog iets aan als het weer heel nat is. Helaas geen dieren gezien, maar hun sporen wel. Kortom een leuke dag dus.

Ik hoop dat aankomende maandag, de sneeuw is gestopt en dat de wegen weer begaanbaar zijn. Zoals ik vandaag glibberde op de weg, zie ik het niet zitten om mijn eerste werkdag in het nieuwe jaar mee te beginnen. Fijn een arbeidsverzekering als me iets overkomt, maar dat gedoe en onvrijwillig betaald thuis zitten zint me niet echt omdat ik dan thuis ook vrij weinig kan. Dus ik kijk de boel even af, en zet wat vakantie dagen in om ijsvrij te nemen als werkelijk blijkt dat het simpelweg niet te doen is. Best een beetje stom hoor, ik leerde met mijn cursus om je eigen veiligheid ten alle tijden in het oog te houden, ook dat als er code rood of geel uitgeroepen is, je je nog steeds beschikbaar moet stellen voor de klant. Dus moet gaan werken en zelf uit moet gaan zoeken hoe je daar het veiligste komt. Na alle berichten die ik heb gehad, over dat ik voor mijn eigen veiligheid moet zorgen en zelf moet inschatten of iets kan? Heel leuk en aardig, maar als ik maandag nu besluit dat de wegen die ik begaan moet, onveilig en glad vind. Zou ik dat risico wel moeten nemen omdat ik dat volgens het regelement zou moeten. Voor mij is dat een omgekeerde wereld. En aangezien ik mezelf niet zo bijster veel aan regels houdt, verwacht ik een niet aangenaam gesprek en mag ik vakantiedagen inleveren. Gewoon omdat ik dan effe echt in sta voor mijn eigen veiligheid dus zeer goed voor mezelf zorg. Ik voldoe compleet aan hun advies, behalve die verplichtingsregel dan. Stom hoor! En erg dubbelzinnig in te vullen. Maar zover is het nog niet, ik zie aankomende maandag wel hoe het ervoor staat. Maak me er nu niet zoveel druk over. Mijn werkgever weet dat ik moeilijk kan doen en mijn klanten hebben ook liever dat ik voor mijn veiligheid zorg, dus begrijpen het wel als ik even om mijn eigen veiligheid zeg, ik kom vandaag niet. Ben benieuwd! Na een lange vakantie is het voor mij sowieso moeilijk om de boel weer op te pakken, dus voor mij heeft uitstellen geen zin. Mijn voornemen is dan ook met flinke tegenzin te beginnen en verder niet klagen. Maar als ik al 2 keer op mijn bek ben gegaan vanwege de gladheid, dan beroep ik mezelf toch op de plicht om zelf voor mijn veiligheid te zorgen. Als ik de brug niet eens over kan zonder uit te glijden, verwacht ik gewoon niet dat het fietspad langs het bos beter is. Dus, ik zie wel, wellicht zegt mijn klant we hebben je zo nodig, ik kom je wel ophalen en weer thuisbrengen, dat is ook oké wat mij betreft.