Spud

Hé kerel, hoe gaat het nu met je?

Hopelijk, kort maar krachtig. Ik baal er enorm van dat de sneeuw vanaf maandag over is. Nu nog een weekendje genieten, hoop ik. En ergens heeft die verandering ook wel weer zijn voordelen, want nu het erop lijkt dat mijn verkoudheid een griepje begint te worden kan ik volgende week zonder omwegen een doktersbriefje gaan halen om mijn afwezigheid te rectificeren. Alleen maar als het doorzet, maar ja op zijn Kruifs gezegd: Elk nadeel heb zijn voordeel!

Hihi, @Kohtje, . Leuke opmerking! Maar heb je ook gelezen wat ik schreef? (nieuwsgierigheid van mijn kant) En een kleine correctie, ik heb namelijk nogal moeite met het woord moeten, ik probeer dat woord meestal te ontwijken. In mijn beleving moet ik enkel naar het toilet en ademhalen en verder probeer ik bij alles waar nog meer moeten bij zou mogen staan, het woord mogen of hoeven te gebruiken. Dus uit jou woorden begrijp ik, dat ik die laatste regel niet had hoeven te schrijven. Mijn dingetje, dankjewel voor je reactie.

James Norbury - De reis van de wijze kat Mooie tekeningen, wijze woorden waar je iets van kan leren. Als je veel met dieren hebt en op zoek bent naar een Zen gevoel kan ik je deze zeker aanraden. Het zet je aan het denken, zeker ook het nawoord van de schrijver zelf.

Nele Neuhaus - Sneeuwwitje moet sterven. Staat thriller bij maar ik zou het omschrijven als een detective roman. Mooi verhaal, alleen als je net gestopt bent met roken, geeft het misschien een trigger omdat er in elk hoofdstuk flink gepaft wordt. Maar mooi en boeiend verhaal, met mummies en veel bedrog.

Ik was het toevallig aan het lezen en toen stierf ze opeens. Yvonne Keuls - Dochters Verhalen over haar dochters, leuk hoe een kinderbrein soms kan denken. Dat stukje over horoscopen is enorm blijven plakken. Leuk boek, als je even humor zoekt.

Ze hadden hier vandaag goed gestrooid dus ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om vandaag wat gasflessen te gaan hamsteren met fiets en hondenkar. De straatvegers, die ik passeerde heb ik even hartelijk bedankt voor hun fijne werk en die vonden het ook wel grappig om mij steeds opnieuw voorbij te zien komen. De voorraad is weer binnen, dus laat de volgende sneeuw maar weer komen! Tsja, ik weet niet? Ondanks dat ik vroeger op moet staan omdat ik er nu langer over doe om op mijn werk te komen, ik overal spierpijn heb, mijn voeten pijn doen en ik ook nog eens snip verkouden ben, geeft het mij heel veel positieve energie. Beetje anticiperen op het weer en roeien met de riemen die je hebt, en dingen even laten gaan als je er de juiste riem niet voor hebt geeft rust in de bovenkamer. En daardoor maak ik me nergens meer zo druk over en geniet meer van de dingen die op mijn pad komen. En omdat ik dat weer meer opmerk, lijkt het op dit moment ook veel makkelijker om met mijn verslavingen om te gaan. Ik houd er natuurlijk wel rekening mee dat dat ook de euforie kan zijn van het net gestopt te zijn, want dat herken ik inmiddels ook wel van eerdere pogingen. Al voelt het nu wel anders, natuurlijk ervaar ik nog altijd trek en twijfel ik soms. Maar wat nu anders voelt in tegenstelling tot voorgaande keren, dat er me niks afgenomen wordt als ik niet drink of rook. Maar dat ik voor mezelf opkom en zorg en me de ervaringen die ik nu meemaak, leuk of minder leuk, open en bloot ervaren mag. Zonder rookgordijn of benevelingen, dus heel erg puur, en ik niet hoef te twijfelen aan of ik dit nu echt leuk vind of helemaal niet? En of mijn reactie nu heel erg overtrokken is of niet? Tot nu, is mijn conclusie voorlopig over mezelf, ja ik kan nog steeds behoorlijk overtrokken reageren en impulsief ook. Dus ik heb nog heel wat te leren. Zo ploeteren en genieten in de sneeuw helpt me daar enorm bij. (hihi, en korte berichten schrijven kan ik ook nog steeds niet , dus scrollen maar!)

Toevallig dat ik van het weekend nog een leuk boek las met wijze zen woorden, waaronder; dingen die je wil, heb je misschien helemaal niet nodig en dingen die je niet wil, kan je misschien nog wat van leren. En die regel heb ik in mijn hoofd gehouden, toen ik toch maar de sneeuw op de fiets ging trotseren om te gaan werken. Ik was wel een uur te laat, maar ik heb genoten onderweg, van de opgaande zon in een mooi wit landschap, gratis en voor niks een gezonde work-out en een prachtige wandeling langs voornamelijk bos gebiedt. Zojuist weer thuis, na in het donker weer hetzelfde te hebben gedaan. Moe, maar super voldaan! Wat mij betreft mag het nog wel even wit blijven. Want daarmee komen de beste en leukste ideeën bij me op. Zoals een fiets met 3 wielen, waarbij ik het voorste wiel dan op een ski lat zet als het weer sneeuwt, hoef ik me geen zorgen te maken dat ik onderuit ga en heb ik ook nog plezier onderweg. Of gewoon een omgebouwde waterfiets of iets dergelijks, heb ik er ook nog iets aan als het weer heel nat is. Helaas geen dieren gezien, maar hun sporen wel. Kortom een leuke dag dus.

Ik hoop dat aankomende maandag, de sneeuw is gestopt en dat de wegen weer begaanbaar zijn. Zoals ik vandaag glibberde op de weg, zie ik het niet zitten om mijn eerste werkdag in het nieuwe jaar mee te beginnen. Fijn een arbeidsverzekering als me iets overkomt, maar dat gedoe en onvrijwillig betaald thuis zitten zint me niet echt omdat ik dan thuis ook vrij weinig kan. Dus ik kijk de boel even af, en zet wat vakantie dagen in om ijsvrij te nemen als werkelijk blijkt dat het simpelweg niet te doen is. Best een beetje stom hoor, ik leerde met mijn cursus om je eigen veiligheid ten alle tijden in het oog te houden, ook dat als er code rood of geel uitgeroepen is, je je nog steeds beschikbaar moet stellen voor de klant. Dus moet gaan werken en zelf uit moet gaan zoeken hoe je daar het veiligste komt. Na alle berichten die ik heb gehad, over dat ik voor mijn eigen veiligheid moet zorgen en zelf moet inschatten of iets kan? Heel leuk en aardig, maar als ik maandag nu besluit dat de wegen die ik begaan moet, onveilig en glad vind. Zou ik dat risico wel moeten nemen omdat ik dat volgens het regelement zou moeten. Voor mij is dat een omgekeerde wereld. En aangezien ik mezelf niet zo bijster veel aan regels houdt, verwacht ik een niet aangenaam gesprek en mag ik vakantiedagen inleveren. Gewoon omdat ik dan effe echt in sta voor mijn eigen veiligheid dus zeer goed voor mezelf zorg. Ik voldoe compleet aan hun advies, behalve die verplichtingsregel dan. Stom hoor! En erg dubbelzinnig in te vullen. Maar zover is het nog niet, ik zie aankomende maandag wel hoe het ervoor staat. Maak me er nu niet zoveel druk over. Mijn werkgever weet dat ik moeilijk kan doen en mijn klanten hebben ook liever dat ik voor mijn veiligheid zorg, dus begrijpen het wel als ik even om mijn eigen veiligheid zeg, ik kom vandaag niet. Ben benieuwd! Na een lange vakantie is het voor mij sowieso moeilijk om de boel weer op te pakken, dus voor mij heeft uitstellen geen zin. Mijn voornemen is dan ook met flinke tegenzin te beginnen en verder niet klagen. Maar als ik al 2 keer op mijn bek ben gegaan vanwege de gladheid, dan beroep ik mezelf toch op de plicht om zelf voor mijn veiligheid te zorgen. Als ik de brug niet eens over kan zonder uit te glijden, verwacht ik gewoon niet dat het fietspad langs het bos beter is. Dus, ik zie wel, wellicht zegt mijn klant we hebben je zo nodig, ik kom je wel ophalen en weer thuisbrengen, dat is ook oké wat mij betreft.

En grappig toch?

Oké, dit is een grappige plottwist Terwijl ik bovenstaande aan het schrijven was, werd er ineens aan de deur geklopt, het was de buurvrouw om te zeggen dat er een tak van een boom afgescheurd was. De frustrerende stalker is dus niet terug, het was mijn buurman, die dacht dat ik weg was en bang was dat mijn huis aan het instorten was. Hij had mij daarover geappt maar vandaag vond ik een boek belangrijker dan apps te checken dus ze maakte zich zorgen. Dat geeft me toch wel een leuker gevoel, dan dat verhaal over die rare stalker. Sinds dat ik erover geklaagd heb bij de buren, letten ze meer op wat er bij mijn casa gebeurt, heel erg tof! Dat van die stalker blijft nog steeds een raar verhaal en ook raar hoe ik er toen mee omging waarschijnlijk. Omdat deze soms ook voerbakken voor de zwerfkatten weghaalde, heb ik ooit eens een eetbord vol gepend, met de boodschap of deze de voerbakken voor de zwerfkatten zou willen laten staan en als deze op zoek was naar borden om van te eten, deze stapel wel mocht hebben. Een plat, een diep en een soepkom heb ik toen neergezet, met een blik bonen in tomatensaus en een blik soep. Inclusief vork, lepel en mes. Alles is toen blijven staan, maar verder verdwenen er ook geen kattenvoer of voerbakjes meer. Maar wel stom hoe dat zo onder je huid kan gaan zitten... Daar is deze situatie wel weer een goed voorbeeld van. Wel heel leuk om te ervaren, hoe er stiekem zo in de buurt op mij wordt gepast.

Leuke beenwarmers @Yana Ik heb me vandaag verdiept in boobytraps, ongevaarlijke natuurlijk en met een plagerige inslag. Maar voorlopig helpt de sneeuw mij en de bomen ook, omdat die bij vlagen een flinke dot sneeuw op je hoofd laten vallen. Ik vind het namelijk zo een enorme mindfuck dat er iemand vannacht of deze ochtend in mijn tuin was. Vooral omdat ik tot 3 uur vannacht in bed heb liggen lezen en wel dingen hoorde maar zoiets had oh dat zal de sneeuw wel zijn. En de katten er ook niet op reageerde (meestal als iemand mijn oprit opkomt zie ik aan mijn katten al dat er iemand aanwezig is) Ik heb wel ergens in de ochtend, iemand veel volume horen maken met zijn of haar auto en ook horen slippen, maar dacht, och dat is iemand die nog niet zo bekend is met op gladde wegen te rijden. Tsja, ik woon dan wel in een bos maar langs een drukke weg, dus waan me altijd wel veilig. En nog steeds wel, want als deze persoon echt kwaad in de zin had dan had deze mij allang iets aan kunnen doen. Want ik ben niet zo zorgvuldig in mijn voordeur af te sluiten en voorheen mijn garage ook niet en verder is er heel makkelijk in te breken in mijn huis als je binnen zou willen komen. Wat ik er frustrerend aan vind, is dat ik nu soort van mezelf gedwongen voel om anders te leven in mijn huis en op mijn fantastische plek, als dat ik normaal doe. Schijnbaar mag ik de garage niet afgesloten laten en ook mijn voordeur niet, of ik nu thuis ben of niet. En zou ik, eigenlijk een groot sterk hek om mijn casa heen moeten zetten om degene buiten te houden. Ik vind dat een super lelijk gezicht, hoe mensen soms een bunker van hun domein kunnen maken, met alle bewakingscamera´s en alarmen erbij. Om maar niet te spreken over hoeveel leuke dieren je op je pad mag missen, als je je zo afsluit. Maar ja daar zitten dus consequenties aan, zoals ik gemerkt heb, het kattenvoer, mijn broeken en de snoepjes vind ik niet zo erg. Maar de beelden die ik gekregen had van dierbare personen in mijn leven wel. En nu ook gewoon het gevoel, dat ik in mijn tuin niks meer neer zou mogen zetten wat voor mij een emotionele waarde heeft. Daar word ik nogal gefrustreerd van.

Goedemorgen deze morgen! Vrolijk opgestaan in een mooi wit winterland, minder vrolijk binnen gekomen na de vogels gevoerd te hebben. De sneeuw liet namelijk sporen achter en die vond ik niet zo fraai om te ontdekken. Want iemand met een auto, schoenmaat 46 ongeveer en waarschijnlijk nogal zwaar, heeft vannacht of deze morgen ongegeneerd in mijn tuin rond gelopen. Nu had ik al last van een stalker die hele rare dingen pikte, zoals blikvoer voor de kat, werkbroeken van de waslijn, leuke beelden en snoepjes uit de auto maar ik dacht dat dat inmiddels gedaan was nu ik alles deftig afsluit. En minder dierbare beelden buiten heb staan. Maar niet dus. Voor zover ik kon zien is er nu niks weg. Toch maar eens een bewakingscamera plaatsen, want ik begin het een beetje beu te worden dat iemand zich zomaar toegang verschaft op mijn privé terrein. En dat ik onderhand verplicht ben om met deze rekening te houden. Bang ben ik niet, maar frustrerend vind ik het wel.

Heb jullie berichten gelezen, Sanity en Mormel. Over slaan en vechten. Door heel veel agressie regulatie therapie, ben ik de weg een beetje kwijt geraakt in waar ik mezelf wel mag verdedigen met mijn vuisten en waar niet. Met 2 oudere broers aan mijn zijden die bij een oneerlijk gevecht wel op kwamen dagen, lieten ze het mij ook in mijn eentje uitvechten dan. Als oudere broers wisten ze wel dat ik het tegen meer dan 2 mensen zou afleggen maar schepte er geen genoegen in om het als 2 grotere en sterkere broers op te lossen voor mij. Ze waren van mening dat als ik in de problemen gekomen was, ik het zelf ook mocht oplossen maar wel in een eerlijk spel. En ja ze hadden me vaak uitgedaagd dus wisten wat ik kon. Dus ze speelde vaak voor scheidsrechter als ik voor mezelf op moest komen tegen een hele groep. Heel onpartijdig waren ze niet hoor, want als ik met een bloedneus en 2 blauwe ogen en zwaar gekneusd thuis kwam, waren ze trots op me omdat ik mezelf wel tegen al die mensen staande gehouden had. Maar mijn broers verdwenen en kregen vriendinnetjes, dus mijn fysieke training stopte en die therapie er bovenop maakte van mij een zwak mens. Omdat iemand op zijn neus slaan blijkbaar niet mocht. Als ik echt in het nauw gedreven wordt dan gaat dat stukje van mij nog aan, maar het zijn dan eerder nog de scherpe woorden die ik gebruik. Als dat niet werkt, voel en zie ik niks meer en kan pas stoppen als de ander ligt of opgeeft. Die blinde vlek heb ik ook niet meer altijd, en toen ik hoorde dat er in mijn buurt karate lessen waren wilde ik me daarvoor inschrijven. Gewoon omdat je bij karate heel veel controle mag hebben over je mind en dat is wat ik zoek. Kick boxen zou dat stukje in mij wat vastgeroest zit, ik laat me door niemand slaan juist nog gevaarlijker maken. Als ik karate zou doen, moet ik eerst tot rust komen in mezelf en mijn balans vinden, en ja dan zou ik mezelf kunnen verdedigen als het echt nodig is en zin heeft. Maar ik mag nog niet aan die lessen beginnen, omdat ik nog aan het herstellen ben van een breuk in mijn hand. Ik kan er inmiddels alles mee, dus ik vind het maar raar dat ik die hand dus niet mag gebruiken om karate lessen te volgen? Terwijl dat zo goed zou zijn voor mijn woede beheersing.

Super gaaf op dit moment! Dikke sneeuwvlokken vallen naar beneden, ik geniet hiervan. Dan wel geen witte kerst maar 2026 begint tenminste nog steeds wit.