Zo rond mijn twintigste viel iedereen te begrijpen, was er eigenlijk alleen maar grijs. Ik had eigenlijk verwacht dat ik alleen maar nóg empathischer zou worden maar het tegendeel blijkt waar: ik zie het steeds meer zwart-wit.
Dat had ik niet verwacht. Ergens ben ik op een kruispunt onverwacht van het pad geraakt.
En ja afkeren mag, met uitzondering misschien wanneer ik de laatste ben die zich afkeert…