Quinn

Hé Lieve, je weet toch

Bedankt. Nee, geen standaard vader, eentje met eigen tekortkomingen en fouten. Maar vanavond realiseerde ik me dat ik op mijn eigen gebrekkige manier wel degelijk het beste voor ze wil. Maakt dat alles goed? Natuurlijk niet, maar het betekent wel wat. Vanavond had ik op elke knie een kind, soms gedragen ze zich nog als de kleuters die ze al lang niet meer zijn. Ze weten nu dat ik een tijdje weg ga, omdat het te druk is in mijn hoofd en ik rust nodig heb om alles weer stil en kalm te krijgen. Om beter te worden en gezellig. Of, zoals zoon het uitdrukt, om weer te lachen met m'n ogen en boven de radio uit te zingen. Het is klaar, alles is klaar, de hobbels en obstakels zijn weg en opgeruimd en ik hoef niet echt meer wat te doen voor donderdag, ik kan gaan. Ik voel me leeg, verdrietig en dit laatste stukje doet zo ongelofelijk veel pijn. Moet er niet aan denken dat ik straks dagen, weken, die kwetterende vogelstemmetjes niet ga horen. Het is mijn eigen schuld dat het weer zover gekomen is, dat weet ik wel, maar de prijs is wel verrot hoog.

Vandaag niet op het dagpact ingeschreven, omdat ik een soort voorbedachte rade had om me daar toch niet aan te houden. Stom, eigenlijk is dat juist een signaal dat ik wel in moet schrijven. Anyway, niet gedronken, ondanks die rade overheerst de rede. Maar nooit de dag prijzen voordat de haan heeft gekraaid, ik schrijf niet voor niets niet op adams gestopten draadje.

Ik ben geen goede vader, zeker voor haar niet, dat weet ik. Ben al lang blij dat ze altijd haar andere vader heeft gehad om haar op te voeden en op te vangen en dat soort. Op de een of andere manier heeft dat toch steeds gewerkt, voor haar ook. Maar sinds een paar jaar staat ze daar anders in, heeft ze misschien andere dingen nodig ook. Ik weet het niet. Intussen probeer ik dan in elk geval materieel voor haar te zorgen, als in, dat is tenminste iets. Je hebt gelijk dat ze het recht heeft om zelf te bepalen wat ze wil en wanneer. Ik moet het eerst maar gewoon zo laten dan.

Heel veel succes AlbertRemmo.

Vannacht om de een of andere reden de halve kledingkast leeg gemikt, echt geen flauw benul meer waarom. Blijkbaar vond ik het vannacht ineens nodig om daar op te ruimen. Geen drank gehad trouwens, dus zonder rare dingen doen kan ook. Nu kruidnootjes in de oven staan en de zooi is op miraculeuze wijze verdwenen (erg lieve vriendin). Het gevoel dat elke minuut zoveel mogelijk benut moet worden.

Goed om eerlijk te zijn, zeker naar jezelf. Het hier opschrijven is een stok achter de deur en een boodschap aan jezelf voor een volgend moeilijk moment. Want moeilijke momenten gaan er natuurlijk weer komen. Op je bek gaan, figuurlijk en letterlijk soms ook, hoort er bij. Opkrabbelen, daar gaat het om. Sterkte vandaag.

Twee dagen al gedaan, druk bezig met de derde. Druk bezig zijn met is ook iets om trots op te zijn. Dus, borst vooruit

Goede(hetmagnog)morgen. Het ziet er hier uit alsof er een bom is ontploft, blijkbaar heb ik vannacht bedacht de kast uit te ruimen. Top. Weet ik in elk geval wat ik vanmiddag kan gaan doen.

Zorgen moet je doen, niet maken, aldus Loesje, maar hell, wat is piekeren moeilijk te stoppen.

Ieuw.

Op sokken

Nee, niet bepaald, meer een wanhopige.

Ja, ze is ook erg loyaal en in sommige opzichten heel mild, voor mij dan. We hebben alleen al zo vaak ruzie gemaakt de laatste jaren, dat ik dit echt niet aan had zien komen. Valt wel mee, valt helemaal niet mee lieve kind. O nee, mag geen kind zeggen.

Ik heb overal lijstjes van en dan nog ben ik trots als ik twee dezelfde sokken aan heb. Lijstjes nodig hebben om je gedachten te ordenen is een teken van een creatief brein, geen gebrek aan intelligentie.

Fouten zijn beter dan goede voornemens, die plaveien de weg naar de hel.

Hier schijnt de zon, vrij naar binnen ook, iemand trok de gordijnen open. Hallo ochtendhumeur. Koffie? Koffie.

Me net een plan om stante pede naar Maastricht te rijden uit m'n hoofd laten praten en vond dat een goed moment om dagpact te melden. Ga nog een paar uur plat.

Mensen, het is zaterdag, waarom zo vroeg? Koud opde Veluwe Etty, of zit je straks ergens binnen? Dagpact: Momentum Lars Quinn

Niet moe, wel naar bed. Droge afmelding, tot morgen.

Dochter. En dat is misschien ook wel waar ja, misschien verwacht ik teveel van haar, kan. En misschien is het zelfs wel prettig dat ze denkt dat het allemaal toch wel meevalt. Natuurlijk weet ze niet exact hoe, wat en hoeveel. Dus ja, misschien moet ik het als een positief signaal proberen op te vatten. Edit: tel het aantal misschiens in bovenstaande.

Cola. En ik eet vet stoer chips zo uit de zak. Met voeten op tafel. Omdat ik zo enorm volwassen ben.

Nee, ik weet dat het veel erger is dan zij denkt. Tegelijkertijd vind ik het aandoenlijk dat ze zo haar best doet om haar beeld van mij intact te houden. En verschrikkelijk irritant, want ik heb haar echt kritischer opgevoed dan een irrealistische prinses te spelen die anderen van alles de schuld geeft. Het frustreert en ergert me duidelijk meer dan ik in eerste instantie dacht. Bel morgen wel weer.

Komt erop neer dat ze het er niet mee eens is, dat er helemaal geen probleem is en dat iedereen overdrijft.

Hmm ja, ik zal er op puzzelen. Net met oudste gebeld, dat viel wat tegen #inschattingsfoutje.