Afwezig
Forumdeelnemers
-
Geregistreerd
-
Laatst bezocht
Alles door Afwezig geplaatst
-
Weekpact 9-12-2013 Bol. Ietjefietje Jane Willem
-
-
-
Wat een vreemd weekend hier op het forum, het lijkt wel een slechte trip. Ellende van je afschrijven en delen oké, daar wil en kan ik in mee. Maar incest, pedofilie & euthanasie in allerlei , in mijn ogen, vreemde oneliners of uit verband getrokken vergelijken door te moeten worstelen om de dagdraad te kunnen volgen..............dat trek ik niet dus ik nok er maar mee vandaag. Fijne avond allemaal, en morgen weer gezond op.
-
-
Het is niet zozeer lef of verdriet wat me beweegt om hierin te delen, het is voor mij ook een stukje zelf-therapie. Zoals zovelen is mijn verleden gekenmerkt door verlies & beschadigingen al dan niet door mij zelf aangebracht. Het heeft me gemaakt wie ik nu ben, in een ander draadje gaf ik mijzelf een cijfer, waarmee laat zien dat ik nog zoveel meer wil. Het niet delen van ervaringen in verlies & beschadigingen houden mij daar waar ik nu ben. Door de dingen te benoemen kan ik ze relativeren. Wat ik geleerd heb is dat als ik de dingen niet benoem, ze gaan spoken en dat zorgt voor onrust en die onrust die wil ik dan weer verdoven. Het verdriet om het verlies van mijn zoon heeft in de loop der jaren een andere vorm aangenomen, het klinkt gek maar het hoort er gewoon bij. Het is wie ik ben en wat er bij mij hoort. Toch spoken de gedachtes naar hoe het had kunnen zijn zo nu en dan de kop op. Heb ik het daarmee dan niet verwerkt? Ik denk niet dat ik dit ooit ga verwerken, maar door aan te geven aan mijn omgeving dat ik er mee bezig ben en dat het bij mij voor onrust zorgt. Ga ik er denk ik gezonder mee om, dan naar de fles/joint/pil of wat nog meer te grijpen en de spoken in slaap te sussen.
-
Het beeld om langzaam te vergaan, of verbrand te worden spreekt mij dan weer niet aan. De angst om te slapen, en niet weer wakker te worden bezit ik niet. Alleen de gedachte dat ik mijn kinderen & partner nooit meer zou zien, beklemt mij. Ons eerste kindje is overleden, hem hebben we nooit mogen(?) leren kennen. Ik geloof niet in een god of een hiernamaals, maar toch heb ik altijd het gevoel (hoop) gehad dat hij "ergens" heen is gegaan waar hij het beter heeft. De dood vertaald in eeuwig slapen is in die context misschien dan ook wel beter als lijden. Het zijn volgens mij juist diegene die achter blijven die met de "ellende" over blijven. Het gemis van iemand die deel uitmaakt van je dagelijkse dingen, maakt dat jouw wereld wijzigt..... Wij verwachtten dit misschien ook wel van diegene die overlijd, terwijl deze er in mijn optiek niets meer van mee krijgt. Als je ervoor zorgt dat je datgene doet waar je omgeving met warmte op terug kan kijken, dan is er niets om te treuren. Doe in het klein wat Nelson Mandela in het groot deed en maak jezelf voor je omgeving onsterfelijk, vrije vertaling: Inspireer je omgeving en verander de toekomst
-
-
FiIm "Usual Suspects": "The best trick the devil ever pulled, was to convince everybody he doesn't exict"
-
-
Poeh als ik niet beter wist ,dan zou ik zeggen dat ik een kater van jewelste heb. Belachelijk gewoon hoe slecht ik me voel, ik sta droog sinds 29-11-13 maar voel me lichamelijk erg brak, hoort dat bij de ontwenning? Of komen alle opgekropte stressmomenten en de weggezopen griepjes nu in een keer naar buiten, bah! Ik neem vandaag officieel een baaldag, maar ik hou het droog.
-
-
-
-
-
Wat een rare avond: een forum waar ik me niet thuis voel omdat ik me geen deelgenoot voel in het verdriet. Ik heb geen speciale gevoelens voor Lytse, maar aan de reacties te zien was ze voor velen erg speciaal. Persoonlijk vind ik het triest om te lezen dat iemand op zo'n jonge leeftijd komt te overlijden. Maar om hier pagina, na pagina over te lezen trek ik niet. Ik kom net terug van een feestje waar flink werd en nog wordt gezopen, ik heb het 2 uur volgehouden maar voelde mij er totaal niet op mijn plaats. Heb 4 glazen frisdrank naar binnen gewerkt en voel me nu redelijk "afgetankt" Ik voel me vaag, hoor momenteel voor mij gevoel nergens bij, dus ga zo maar slapen en hoop dat er morgen weer wat positieve prikkels zijn op te doen. Voor hen die het nodig hebben, veel sterkte toegewenst!
-
Ik woon in een Vinex-wijk en ken bijna al mijn buren bij naam, zij kennen mij ook. We passen op elkaars kinderen en maken (bijna) altijd een praatje als we elkaar tegenkomen. Verjaardagen, oud en nieuw? vieren we gezellig samen. Overdag is het uitgestorven want iedereen is het aan het werk, s'-avonds bruist het zo nu en dan. Zo kan het dus ook! Dagpact: Agnieta Kastanje lytse albert miranda Wimmelt Willem
-
-
-
-
-
-
-
-
