op de werklui wachten die de overkapping gaan plaatsen.hopen dat ze op tijd zijn en dat alles in orde is zo.
straks naar therapie merk dat ik weinig zin heb deze week het eind gesprek op me werk hakte er goed in.blijf het moeilijk vinden om het te accepteren de ziekte en en verliezen van de baan. Me hoofd gaat als een malle te keer.
wil hier na ook nog in therapie voor me trauma maar wil ook wel iets gezellig dankbaars doen.durf nog niet veder te denken zolang ik de wia niet heb.