fleurtje

Witte, ik hoop dat je nog eens een keertje binnenspringt. Ik mis je best Ok..genoeg melig gedoe. Ff boke eten

Mijn dochter is jarig morgen. 18 jaar wordt ze..helemaal volwassen volgens haar Ze is naar een feestje en ik vertrek morgenvroeg naar Dusseldorf voor een dagje dus zie haar niet. Maar dat vond ze wel ok. Als ik mezelf soms de nek omdoen over hoe het ooit was, vergeet ik het vlug. Maar nu, op een moment als dit.. Dochter in haar nieuwe kleedje, haar door het strijkijzer, die glunder op haar gezicht. Op die momenten denk ik.. Fleurtje, je hebt het zo slecht nog niet gedaan. En dan denk ik automatisch aan Vonneke. Want jij, Vonneke, weet me dat keer op keer terug te vertellen als ik me slecht voel en het vergeet En ik ben je daar super dankbaar voor. Maar ook anderen hier..ook een aantal die ik niet meer lees. Melig momentje

Ouwe snoepers!

Misschien was er geen punt en maakte ik gewoon gebruik van jouw verhaal om zelf te ventileren Ik zou niet weggaan, mijn advies als 'waarnemer' in jouw verhaal Lars. Alleen al omdat ik denk dat je het nooit halen zal. En ik zeg dit bijna nooit tegen iemand want wie ben ik om iemands kracht te ondermijnen? Maar goed... Que sera, sera

Ik denk dat ieder van ons hier zijn eigen verhaal heeft. Daarvoor hoef je zelfs geen alcoholprobleem voor te hebben. Ik had een relatie, zoveel jaren geleden, en alhoewel ik toen nog wel wat kon verzetten aan alcohol denk ik niet dat dat de hoofdreden was voor de breuk. Er speelt zoveel mee..een relatie is hard werken en soms wil iemand dat gewoon niet meer. Of het na 2 jaar is of na 20 jaar...ik weet niet of de impact hetzelfde is maar voor mij maakte de duur van de relatie geen verschil. Ik was niet meer wat hij zocht. Dat vond hij ergens anders. Op de dag dat mijn broer stierf wist hij dat te vertellen via sms. Ik ben daar heel lang, heel ziek van geweest. Mijn perfecte reden om niets te veranderen en gewoon door te drinken. En ook weer niet. Want niet kort daarna besefte ik dat, alhoewel het niet aan de basis lag van deze breuk, er wel iets moest veranderen. Maar misschien ben je daar nog niet. En dat is ok. Wat zo bizar is, is dat de vader van mijn dochter, ook een alcoholprobleem heeft. Dat was er al voor het mijne begon en is van een totaal andere categorie. Voor zover ik weet was dat probleem er ook helemaal niet toen wij nog een relatie hadden. Mijn dochter wil haar vader al heel lang niet meer zien. Hij was nooit agressief. Hij was de meest aardigste man die je maar kon tegenkomen. En verschrikkelijk knap. Maar ik weet dat zij één van de meest mooie mensen, nooit zal (willen) kennen zolang alles hetzelfde blijft. Dat is het ergste. Dat ze beiden moeten missen. Hmmm... Ik weet niet meer wat mijn punt was

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA....Bleuuuuuuuuuuuuuuuuuuukes!!!! Dat is al even erg als een spin!

Lars, wat een ellende Wijfie, veel sterkte nog Je gaat goed lees ik. Het doet me altijd even pijn als ik over je verlies lees.

Goedemiddag! (bijna toch) Gipsy, veel kracht toegewenst! Hoop dat het vlug gepasseerd is.. Brrrr...Bolletje...tandartsen...eikkes..no no...brrrr.. Vonneke , zomaar

Ikzelf weet wel wat hyperventileren in theorie wil zeggen (ongeveer) maar ik weet niet in welke mate ik het doe als ik me slecht voel of paniek voel opkomen. Dus ging even op zoek op het net.. Herkenbaar wederom :-( Symptomen van hyperventilatie of tekenen van hyperventilatie ?Aangezien hyperventilatie geen ziekte of een aandoening is, is het niet echt juist om over symptomen te spreken. Hyperventilatie op zich is eigenlijk een symptoom. Het is een teken dat wij verkeerd aan het ademen zijn en dat ons lichaam teveel onder stress of negatieve emoties staat. Bij hyperventilatie is het dus beter om van tekenen te spreken. Het zijn kenmerken die optreden als iemand een aanval krijgt van hyperventilatie. Het kan zowel om chronische hyperventilatie gaan als om een acute aanval van hyperventilatie. Bij een acute aanval van hyperventilatie zijn de tekenen veel duidelijker aanwezig dan bij iemand die last heeft van chronische hyperventilatie. Om die reden wordt chronische hyperventilatie vaak pas na maanden of zelfs jaren vastgesteld. Symptomen of tekenen van een acute aanval van hyperventilatie Als iemand een acute aanval heeft van hyperventilatie, dan komen daar altijd zeer hevige en beangstigende symptomen aan te pas. Deze zijn doorgaans zo hevig dat een acute aanval van hyperventilatie, zeker als het de eerste maal is, voor behoorlijk wat paniek kan zorgen. Niet zelden komt iemand op de spoed terecht met hyperventilatie terwijl men dacht dat het om een hartaanval ging. Bij een acute aanval van hyperventilatie merkt men de volgende tekenen: - Een beklemmend gevoel op de borstkas. - Men heeft het gevoel dat men aan het stikken is. - Hartkloppingen. - Men voelt klam aan. Dit zijn de tekenen die het meest duidelijk aanwezig zijn en die ook het meest beangstigend werken. Daarnaast komen nog tekenen die men soms niet eens merkt, omwille van de hevigheid van de eerste groep symptomen. - Een droge mond. - Duizelig zijn. - Slap op de benen staan. Na de aanval is men meestal heel erg vermoeid en voelt men zich lusteloos. Ook kan het gebeuren dat men vaak moet gaan plassen, veel geeuwen, zuchten of kuchen. Er wordt ook vastgesteld dat het zicht bij en na een aanval van hyperventilatie wazig is.

Hmm... Interessant. Ik heb er natuurlijk al wel bij stilgestaan aangezien ik zelf een controlefreak ben maar ik ga het eens vragen aan de therapeut. Of mensen die dus een grote controledrang hebben gevoeliger zijn voor paniek.

Ik heb klontje precies al een tijdje niet meer gelezen? Hey klontje! Hoe gaat ie daar?

Madeliefje Albertina Mupke Snoepje + vriendin (ben haar nick kwijt) Bekkie PietjeParel Hannah1 Jopie Akelei Witte Klontje etc..

Goedemorgen Beetje afwisselend hier..zon, wolken. Gipsy, veel plezier op je concert! Nog niet denken aan wat komen zal...maar dat lukt je wel denk ik.

Nadia, heb jij er dan ook niet altijd evenveel last van? Eigenlijk, als je daar bij stil staat is het toch gek..en misschien ook niet zo gek. Ik heb de laatste twee dagen minder last. Ik merk het nog wel als ik aan de kassa sta maar het is niet echt intens. Vandaag misschien met mijn broer de stad in. Het gaat er best druk zijn denk ik. Vervelend Letje! Je mag jezelf best een schouderklopje geven hoor! Hoe belachelijk is het om in paniek te schieten aan een kassa? Totaal absurd maar elke keer als ik het even overwin ben ik best trots. Het is zo gemakkelijk om gewoon op te geven maar we doen het niet toch? Het is misschien niet helemaal hetzelfde maar toen ik jaren geleden (nog voor alcohol in het beeld was) bv met een vriend(in) aan de telefoon hing kon ik er nog uren later over tobben. Wat had ik gezegd...had ik me wel goed uitgedrukt, hoe zou het over zijn gekomen, hoe reageerde hij/zij etc.. Ook gewone contacten ging ik onder de loep nemen. Dat is gelukkig zo goed als voorbij. Ik kan het nog doen hoor maar ik laat het veel vlugger los. Groene asperges in komkommerpuree Lars!! Ik heb nog nooit een paniekaanval in bed gehad. En ik hoop het ook nooit te krijgen. Als ik je lees lijken je aanvallen vaak te resulteren in hyperventilatie? Dat is bij veel minder het geval nu.

Ik zal de beesten eens gaan voeren

Nog niet echt zonnig hier.. Maar hoop doet leven

jowan, jij gaf mijn vraag gisteren een heel nieuw leven. Je sprak over het invullen door anderen. Je had mijn vraag niet meer kunnen verkrachten dan dat je deed in je antwoord. Het was een oprechte, geïnteresseerde vraag van iemand die niet persé bladzijdes wil scheuren en al helemaal niet pretendeert te weten. Maar fijn dat je me in dat hokje stopte. En...zand erover

Goedemorgen Hopelijk vandaag lekker warm buiten!

Ik stelde gewoon een vraag.. Omdat die jou op één of andere manier niet goed valt heb je niet het recht me af te schilderen als een onoprechte, bladzijdescheurende, pretenderende koe. Tjeeses

Ik denk dat ik deze ergens begrijp. Het gaat over accepteren wat je niet kan veranderen en aanvaarden wat er komt in de overtuiging dat alles goed is? Maar dat kan je toch niet op elke situatie toepassen? Soms zijn dingen gewoon niet ok en moet je ze sturen. Ik ben nogal een controlefreak...dat is mijn kracht en mijn zwakte. Op het werk noemt mijn collega me soms een constructieve neuroot :-) Dus wat jij doet vind ik heel knap maar is heel moeilijk voor mij om in mee te gaan.

Nee we kennen elkaar niet. Als ik je berichten zie zijn het er nog niet zoveel en ik kwam hier al jaren niet meer. Vanwaar de vraag?

Ik snap em ni.. Hoe kan je het buiten jezelf zetten als jij diegene was die altijd de macht had?

Ohw.. Zoiets als gewoon vertrouwen dat het goed komt, ook als het niet goed komt?

Voor mij werkte AD. Het nam mijn paniekaanvallen niet weg maar ik had geen pieken meer. Vraag me niet welke dat het was. Het is al weer lang geleden. Het kan ook in mijn hoofd hebben gezeten. Wie weet was ik even goed met een placebo. Misschien eens vragen aan de arts? Je wint er natuurlijk niets mee als het paniek veroorzaakt. Je leest ook wel een beetje zoals ze je daar beschrijven Lars. Een kleine stuiterbal. Overal en nergens Maar wel een gekleurde met glittertjes..dat zijn de beste.. Goed dat ze starten met je therapie. Waarschijnlijk hebben ze eerst ingezet op je ademhalingstechnieken om het hyperventileren tegen te gaan. Stoppen met alcohol was voor mij een eitje vergeleken met paniek.

Ik ben er weer vandoor.