Alle activiteit

Ik schrijf hier altijd op mijn phone maar nu ben ik op de laptop bezig en dan verschijnt er onder bijna ieder woord dat ik hier typ een rood kringellijntje, alsof de spellingcontrole op een andere taal staat? Iemand een idee hoe ik dat opgelost krijg?

Ach toch, dat arme jongetje dat je was. Jank er maar om en schreeuw het van je af. Godzijdank ben je nu veilig. Zachte knuffel (altijd alleen maar als jij dat wilt).

nee maar hij luister wel goed naar wat de dr tegen mij zegt en omdat hij 21 jaar ervaring heeft weet hij goede raad te geven

Zeker gezellig @hub02 Dankje Etty, ik hoop voorlopig geen artsen meer nodig te hebben. Voor mijn longcovid raadpleeg ik in ieder geval geen artsen meer, die proberen me alleen maar aan te praten dat er van alles mis is met mijn lijf terwijl dat helemaal zo zeker niet is. Verder experimenteren ze op me met medicatie (angstremmers, anti-psychotica, anti-depressiva), die zouden allemaal helpen tegen de covidsymtomen en inmiddels zit ik dus vast aan oxazepam. In het begin haalde dat zeker de scherpe randjes van een paar hevige symptomen die ik had maar nu zit ik er aan vast. Ik probeerde laatst een mg minder per dag te nemen en ik kon niet geloven wat me overkwam, na een week was ik een emotioneel wrak in volslagen paniek. Dat gaat nog wat worden om daar weer vanaf te komen, nou ja, eerst maar eens stabiel gezond worden, dan zie ik wel verder. Volgens mij is mijn lichaam weer gezond maar heeft die covidinfectie mijn zenuwstelsel in de alarmstand gezet (en terecht, want het was heftig). Het probleem is nu dat mijn zenuwstelsel de weg terug naar de veilige modus nog niet kan vinden. Daar kan ik zelf bij helpen door mijn brein gerust te stellen, er moeten weer andere neuropaden van veiligheid aangelegd worden want de symptomen zorgen steeds voor angst en angst zet mijn zenuwstelsel nog meer op scherp en dat zorgt voor nog meer symptomen en dat creeert weer meer angst enz. enz. enz. Ik ben dus enthousiast bezig om een weg te vinden met mijn gedachtes en mijn angst en andere emoties die in de weg staan. Ik geloof dat daar de sleutel ligt en gelukkig is daar veel interessants over te vinden op internet.

dank je bob

Klonk toch echt alsof je een fijne avond had, mooi man.

Vanochtend met de groep over eten gepraat en waarom eten zo'n issue kan zijn. Een stukje herinnering deel ik hier, de heftige delen zal ik weglaten. Het eten smaakte me niet, maar dat deed er niet toe, want het eten dat je krijgt, moet je waarderen. En dus opeten tot de laatste kruimel. Maar vanavond leek het anders. Pa tilde met een vork het vlees op en gebaarde ermee naar mijn moeder. Het was wat zwartig aan de onderkant en hij was niet blij. Een stortvloed verbaal geweld werd haar kant op geslingerd en ik zag kans om mijn bord leeg te schuiven in de plantenbak achter me. Onopgemerkt, dacht ik. Stom natuurlijk, niets ging hier onopgemerkt. Het ene moment zat ik nog aan tafel, het volgende was de stoel onder me weggetrapt en kon ik verder eten, op de vloer, uit de plantenbak. Eten is bij tijden een probleem.

@Yana Ja, klopt wat je hierboven zegt. Misschien zitten onze slechte ervaringen beter opgeslagen in ons geheugen dan de goede. Als ik dat vaak genoeg zeg ga ik mezelf nog geloven. En ik ben wel de laatste die ik zou vertrouwen, geen goed teken eigenlijk. Maar eigenlijk is het altijd wel gezellig met ons twee, vind je niet? Dat maakt toch weer wat goed, toch? En het "erge" 😄 is dat ik alles weer zonder alcohol ga doen deze week. Niet dat ik van plan ben veel te gaan doen......

Goedemorgen, Zou ook wel een duit in het zakje kunnen doen van medische missers of horkengedrag door artsen. Het is waarschijnlijk waarom ik me altijd als een idioot inlees als ik of iemand die me lief is iets mankeert. Ook niet echt gezond maar goed. Als je je ziek en kwetsbaar voelt komt het gedrag zo hard binnen, dat gaan sommigen misschien pas snappen als ze zelf ziek worden. En gelukkig heb je ook goeie, ik denk inderdaad dat dit de artsen zijn die openstaan en meedenken. @Yana ik hoop dat je vooral die op je pad zult treffen.

Dat vind ik verdrietig om te lezen, ik krijg gewoon zin om jouw moeder te worden (al ben ik waarschijnlijk jonger dan jij). Gek genoeg is het ook weer een last om een moeder te hebben die lijdt als jij het moeilijk hebt, dan zit je zelf al zo in de put en dan heb je ook nog een huilende moeder om je om te bekommeren.

Er zijn ook goeie, meelevende artsen. Dat zijn denk ik vooral de mensen die zelf weten hoe weinig ze weten.

Over dokters zou ik nog wel even door kunnen gaan, de onmenselijk verschrikkelijke dingen die ze mijn moeder hebben aangedaan en nooit een spoortje van spijt of schuldgevoel te merken, glashard liegen, dat wel. Gewetenloze slagers zitten ertussen.

Ja, onze "leuke dingen" voor de meimaand hier😄

Laten we dat doen als het zover is... death by laughter.

Gezellig hè @hub02 😀

Gisteren vertelde een vriend me dat hij geen slaapmedicatie meer kreeg voorgeschreven, dat is nieuw beleid omdat het zo verslavend is. Maar die jongen slikt dat al jaren en is er dus hartstikke verslaafd aan. Krijg je het opeens van de ene op de andere dag niet meer, lekker dan.

Dikke declaraties indienen, daar zijn ze goed in. Ik ga niet eens meer naar de "verplichte" controles voor mijn hart en de kanker. Ik ben dat geklooi van die artsen echt zo spuugzat. Ik ga nog liever dood dan ooit nog eens naar een ziekenhuis. En dat meen ik echt. Ik heb het idee dat bij die lui juist iets ontbreekt tussen de oren. O ja, vraag niet om een receptje voor een slaaptablet of een pijnstiller, want die schrijven ze niet "zomaar" voor. Je zou je doodlachen als het niet af en toe zo treurig was.

Breek me de bek niet open. Ik lag een half jaar geleden jankend op de grond in de huisartsenwachtkamer, kon niet meer rechtop komen, zó verschrikkelijk ziek en dan weggestuurd worden met een doos oxazepam want het zal wel een paniekstoornis zijn. Achteraf bleek dat ze er inderdaad weinig aan konden doen want longcovid maar de nonchalance en het gebrek aan medeleven vond ik stuitend. Oh ja, en in het Franse ziekenhuis zeiden ze in september dat ik een hersenbloeding had gehad en moest ik dringend aan de bloedverdunners en onder controle, kom ik in Nederland bij een neuroloog en die kijkt naar dezelfde scan en zegt "waarom slikt u bloedverdunners, ziet er allemaal prima uit".

Ja, en luisteren kunnen ze ook niet, of ze nemen er gewoon de tijd niet voor. Ik was bijna dood wegens tekort aan rode bloedcellen. De cardioloog vond dat ik de dagtherapie voor hartpatienten moest gaan volgen, (zit tussen de oren, hoorde je hem denken) ik kon niet eens meer in bed kruipen. Die dag kreeg mijn mijn huisarts de laboratoriumuitslag binnen en nog diezelfde dag lag ik 16 uur in het ziekenhuis, spoed-bloedtransfusie. En ja, "U was bijna dood meneer, waarom bent u niet eerder gekomen?". Af en toe zou je ze wat.

Dokters weten zo verschrikkelijk veel niet. Een huisarts in Den Haag dacht mij ooit af te schepen met een zalfje voor babybilletjes toen ik met een wat a-typische vlek door lyme bij hem kwam. Die dokters in de stad weten al helemaal van toetedeballe.

@rapilosBen natuurlijk geen dokter. Maar ik weet dat ik geen seconde zou nadenken als ik moest kiezen tussen de kans op Lyme en antibiotica. Ik ben het helemaal met @Yana eens en ik vind dat jij EN jouw dokter daar niet te nonchalant mee moeten omgaan. Wees allert hiermee.

@rapilos die rode kring betekent juist dat je al besmet bent met lyme en je moet zeker een antibioticakuur nemen, dat helpt wel degelijk. Nu meteen vandaag mee beginnen. Je wilt geen lyme hebben, dat is echt niet grappig! Wat je huisarts ook gaat zeggen, zorg dat je een kuur krijgt! (doxycycline voor minstens 10 dagen.) Wees maar dankbaar voor die rode kring want die is er lang niet altijd als je besmet bent, jij weet het nu in ieder geval zeker.

DAGPACT: MaryArt Yvonne kaatje 🌺 stroumfke Quinn hub Ik krijg die regelafstand nooit goed. Misschien lukt het de volgende. Gisteren de fles wijn die over was aan mijn vriend meegegeven. Vandaag begint mijn 24/6 week weer. Dus beter geen drank in huis hebben, want dat gaat gegarandeerd fout natuurlijk. Vanaf vandaag weer nuchter, en gek genoeg vind ik dat helemaal niet erg.

Een hele goede morgen allemaal, druk dagje vandaag : Eerst een paar uurtjes naar het winkeltje. Vanmiddag bij iemand cadeaupakketjes maken voor het winkeltje.Hondje maar mee Met de auto , eng...🙈 Was opvouwen, strijken ook nog Van de week gestoken door een teek in mijn lies. Kwam daar pas gisteren achter, omdat ik iets voelde prikken. Teek had zich al helemaal ingegraven en er was een fikse rode kring eromheen Kreeg hem er met moeite uit Plek, zo groot alsof ik door een daas was gestoken. Huisarts vanochtend gebeld, wat te doen. belt vandaag terug. wil eigenlijk echt geen antibiotica (heb ik al genoeg geslikt in mijn leven ) Bovendien schijnt dat niet te helpen als dat beest er al een paar dagen zit Hoop dat ze zegt, maar even aankijken En hopen dat er geen lyme gaat ontwikkelen Enfin lieve mensen, moet weg Laters..

Voor mij is dit wat ik lees bij anderen. Ik ben nu zelf oud, en toch blijft het op een of andere manier van binnen knagen. Dingen die bij het leven horen, maar waar ik nooit echt leer mee om te gaan.