Net zo'n beetje als een klein kind dat persé z'n zin wil krijgen Jen. Kan je hem ook duidelijk maken dat jij toch een heel eind zorgt voor de inkomsten? Misschien dramt hij dan minder,

je hebt wel gelijk dat dit niet echt on topic is hier, Acanthus. 

Als ik dat doe Bol, dan wordt hij heel emotioneel en lastig. Inderdaad een beetje als een kind.

Het is juist wel on topic, want dit is waar jij  mee te maken hebt.

Jen, ik vind je de laatste tijd lekker assertief en duidelijk overkomen, Je schrijft helder wat er speelt en wat je stoort en je bedreigt in je voornemens wat drinken betreft. Lukt dat je irl ook tegen je man? *mag ik dit wel zo direct schrijven en vragen?* 

Nee Erik, dit is communicatief een moeilijke periode. Daarom wellicht dat ik hier een uitlaatklep zoek?

Poeh moeilijk Jen. Heb je nu het gevoel dat dit tijdelijk is of zit het ook een beetje in de aard van het beestje.?

Dat veroorzaakt mijn onrust ook een beetje bol. Ik weet het niet. Mijn man nam vroeger andere medicatie dan nu. 

Ik denk dat veel mensen hier het best wel goed in koppie hebben wat je zou moeten doen...maar het uitvoeren is nog niet zo makkelijk..

Hier iets vertellen is een stap verder als het bij je houden..

Je weet dst het een strijd word..als je confronteert

Ben er zelf ook 1 van...

Goed bezig jen....om overdag hier mee tekomen

26 mei 201412 jr. bewerkt door huttula

Medicatie...

Volg hier nu Docu over Michael Jackson... Triest!

Tja je kan tegen medicatie zijn maar bij een bipolaire stoornis is de keuze niet groot

Jen maar is hij veranderd sinds hij deze medicatie slikt? Het lijkt me toch dat je erg onzeker wordt als dit zo blijf, hoewel mensen erg kunnen veranderen door medicatie. Misschien eens met zijn ouders praten als die mogelijkheid er is,

Dat ligt heel moeilijk, bolletje.

Eigenlijk werd mijn man door zijn vorige medicatie erg onderdrukt in groep. We hadden het toen goed met zijn tweetjes. Nu is hij veel socialer.

En dat vind ik goed!

Maar met zijn ouders kon hij nooit echt praten. 

Dus kennen zij hem echt?

 

Ingewikkeld allemaal. Misschien inderdaad lotgenotencontact nodig.

Cru gesteld: ik weet niet wie hij is, hoe moet ik dan weten of ik van hem hou? Momenteel is het eerder "ik geef om hem". En omgekeerd? Geen idee.

Sorry dat ik hier tegen het onaanvaardbare aan openhartig ben, maar ik voel me hier heerlijk anoniem.

Hebben jullie ook samen therapie Jen!?

Geen sorry

Niet nodig

26 mei 201412 jr. bewerkt door blondie6173

Nee Blondie, misschien moet dat wel uiteindelijk. Ik weet het nog niet,

Geen sorry. Juist goed Jen! Ik weet alleen niet goed hoe je te steunen. Ontzettend moeilijk voor je. 

Lijkt me zeker wel noodzakelijk, Jen...

Of jij gaat hier aan ten onder tesamen met je relatie!

Kun je dat aankaarten?

Zou je man ook bereid zijn om samen in therapie te gaan?

Het helpt me dat ik het gewoon van me af kan schrijven en dat jullie lezen, Lotus. Ik kan deze dingen niet goed met mijn eigen familie delen.

Ik laat het nog even bezinken. Weekje of zo, niet langer.

Goede vraag lotus... Ga aan hem voorbij nu om Jen te steunen, maar het werkt inderdaad alleen als beiden bereidheid tonen om eraan te werken...