Hallo mensen,

Ik ben weer op mijn honk.

't Is een bijzondere gebeurtenis om aan deze theaterproductie mee te werken. Het is ook geen gewoon doorsnee toneel waarbij iedereen een rol heeft. Er is regie en er is een Idee en toch is de inbreng aan ideeën, houding van de spelers zelf net zo belangrijk. Samenwerking is belangrijk bij zoiets.

Nu maar even wat rustig aan doen en rustig worden in 't koppie.

ik zou wel naar bed willen maar dat gaat niet. mijn zoon(18) is niet thuisgekomen na school. Ik heb geen idee waar hij zit/uithangt. hij neemt zijn telefoon ook niet op en heeft zelf ook niet gebeld. ik ga heen en weer tussen ongerustheid en boosheid!

hoi Corinne fijn dat je er plezier aan beleeft

ik ga maar slapen truste allemaal

Oh, Linde, dat is rot. Heb je ook al geprobeerd bij zijn vrienden?

Wat doen jullie allemaal nog zo laat op?

Rudy en Rapilos, ik bid op mijn manier voor jullie. Ik ben er zelf ook doorheen gekomen en nog steeds alive 'n kicking. Het kan heel goed gaan!

Corinne wat leuk zo'n theaterproduktie.
Voelt het voor jou al lekkerder, het niet roken?

Rudy, heel veel sterkte:heart:

Ik ben heelhuids thuis gekomen. geen last gehad van enig alcohol in het tapasgerecht.
Het was gezellig en ik vond het niet moeilijk om niet te drinken.
Op naar dag 13 morgen.

Rustig hier. Ik ga slapen, zie jullie morgen weer.

Rapilos en Rudy heel veel sterkte en warme groet!

Vie,
Je zou kunnen zeggen dat het begint te wennen om niet te roken. Ik ben soms nog wel zeer bewust bezig met het analyseren, om het maar zo te noemen. Op het rookforum heb ik vanavond o.a. het volgende geschreven:
Ik zit nu bij die theaterproductie en ik vind de rokers maar zielepoten. Snak, snak, snakker de snak; in plaats van even lekker een bakkie koffie te doen en gezellig met anderen te kleppen, stressen de rokers naar buiten: paf paf paf en moeten dan weer naar binnen geroepen worden. Natuurlijk hebben ze nog niet geplast of gedronken. Ze kosten tijd, onze tijd, repetitietijd. De roker legt dus ook nog eens beslag op de tijd van een ander. Daar ben ik me nu dus echt bewust van geworden.

In een scene die ik met twee andere mensen, een meneer en een mevrouw, speelde, spraken we over dromen. Een maand of zes geleden was de ex van die mevrouw overleden. Ze waren 29 jaar getrouwd geweest en al vijf jaar gescheiden. Ze hadden nog wel dagelijks telefonisch contact. De ex was alcoholist (tot in de kist). Zo kwam alcoholisme ter sprake. De meneer zijn vrouw lijdt aan korsakov. Op het moment dat ik wou vertellen dat ik een alcoholist ben, werden we "gestoord" door de regisseuse. Er moesten nog wat andere dingen gebeuren en toen was de repetie afgelopen. Ik heb het hen niet kunnen vertellen. Misschien doe ik dat nog wel als we nog eens met zijn drietjes een tête-à-tête kunnen hebben. Het gesprek raakte me diep en wees me erop dat ik toch maar mooi op tijd heb kunnen stoppen. Wat me ook raakte, was het feit dat ze het alcoholisme (i.e. gedrag) van hun partner afkeurden, maar nog steeds liefde voelen.

Nu ga ik maar naar bed.