Hoi allemaal,

Ik ben een vrouw van net 31 en heb twee weken geleden voor het eerst hardop bekend dat ik alcoholiste ben. Ik ben rond mijn 20e al op een verkeerde manier met alcohol beginnen om te gaan ( drinken uit sociale angst, spanning en stress ) en de laatste 2 jaar van mijn leven dronk ik dagelijks ongeveer 1 fles wijn. Soms minder, soms ook meer. Nooit tot ik laveloos was, het is ook niet door mijn omgeving opgemerkt. Het zelfde anwoord krijg ik overal: nooit van jou verwacht, je bent zo'n leuke verzorgde meid die alles wel voor elkaar lijkt te hebben. Tja, jullie weten als geen ander hoe goed je je verslaving kan verbergen ( de schaamte is zo ontzettend groot.... )

Mijn relatie van 9 jaar is hierdoor direct dezelfde dag overgegaan, zijn besluit. Binnen 1 minuut was zijn keuze gemaakt en 1 dag later stond ik met gepakte koffer bij familie, die me overigens heel goed steunen.

Sindsdien ben ik al twee weken heel hard aan het bikkelen om mijn verslaving te gaan overwinnen en mijn leven weer op de rit te krijgen; de verbroken relatie en het verwerken daarvan zet ik op nummer twee.

Ik ben sindsdien 3 x bij de huisarts geweest, ik ben al aangemeld bij een verslavingsinstelling waar ik een uitgebreide intake heb gehad en een behandelplan opgesteld heb gekregen.

Ik zal zsm een 5 daagse detox opname ondergaan en daarna ambulante zorg ontvangen.

Vrijdag heb ik een gesprek met een verslavingsarts van die instelling, en maandag weer met de dame die mijn intake heeft gedaan.

Ik zet er vaart achter, en ga er vol voor!

Ik hoop hier met lotgenoten ervaringen te kunnen delen en voor elkaar klaar te kunnen staan. Nu voel ik me sterk, maar ik ben ook heel bang. De alcohol ben ik al aan het afbouwen en dat vind ik al moeilijk, dus ik zoek hier ook steun.

Het is een lang verhaal geworden, dus bedankt als je dit helemaal hebt gelezen.

Ik hoop hier dagelijks te kunnen plaatsen en/of reageren en wellicht persoonlijke contacten op te bouwen.

Liefs Clueless

Hey Clueless,

Welkom hier!

Je verhaal is voor mij zeer herkenbaar, ook ik ben begonnen met drinken uit (sociale) angst en stress en heb langer 'door' gedronken dan nodig... Het 'medicijn' werd zelf een flinke kwaal! We zijn van dezelfde leeftijd en hebben nog zoveel voor ons, congrats met je eerste stap.

Jammer dat je vriend direct vertrokken is maar ik heb begrepen dat juist vaak op momenten van stoppen dingen fout gaan. Zelf heb ik zelf 2 keer een relatie verbroken omdat ik vond dat die meiden mij niet verdienden...

Ik denk dat als je eenmaal uit detox komt je zult zien dat je bij veel voorheen angstige situaties de wijn niet meer nodig hebt, de cru is dat het zonder juist beter gaat. Ook zul je je echt lekker voelen wanneer je (gematigd) of niet meer drinkt al geloof je dat nu nog niet.

Snuffel rond, er is van alles te vinden aan info over boeken, docu's, eigen ervaringen etc. In de 'ditjes, datjes en dagdraad' zie je altijd een draad met de datum van de dag. Hier kun je alles in kwijt wat je wilt...

Rickert

Hoi Rickert,

Bedankt voor je reactie!

Heel fijn om te lezen. Ik heb ook echt al het gevoel dat ik een goede stap heb gemaakt, en doordat mijn gebruik al geminderd is voel ik me ook al een stuk beter inderdaad.

Ook bedankt voor de tip over de 'ditjes, datjes en dagdraad'!

We hebben inderdaad nog een heel leven voor ons, zonde om dat weg te gooien voor die vieze troep. Want dat is het in feite gewoon

Jammer om te lezen dat je voelde dat die meiden jou niet verdienden, maar ook dat is voor mij herkenbaar. Ik voelde de laatse maanden dat mijn vriend, of nou ja inmiddels ex, wel een betere partner kon krijgen.

Ook al weet ik dat we dit onszelf niet bewust hebben aangedaan, toch blijf je je schuldig voelen.

Hopelijk komt er een moment dat ik het mezelf kan vergeven en recht in de spiegel kan kijken met trots.

Mag ik trouwens vragen hoe lang jij nu clean bent?

Groetjes Clueless

Welkom hier, heel herkenbaar je verhaal. Goed dat je al een plan hebt bedacht.

Sterkte en kom maar dikwijls langs

Zal ik zeker doen lavendel1, en bedankt voor het welkom heten.

Hallo dag beste Clueless,

Van mijnentwege ook hartelijk welkom op ons forum.

Ik hoop dat je je snel zal thuisvoelen en dat je er veel steun zal vinden.

En zo te lezen zal je die steun hard nodig hebben,

want ik denk dat je op jouw jonge leeftijd

al wel een en ander meegemaakt hebt.

Dat je jouw drankprobleem zo drastisch aanpakt

is zeker al een eerste grote stap in de goede richting.

Hier op het forum komen is ook al een goed initiatief.

En ik hoop je hier nog veel te lezen.

Groetjes, succes en sterkte, Frodo.

Hai Clueless

heel herkenbaar jou verhaal ik was ook angstig en ik dronk uit zelmeditatie zo noemde de dokter dat ik ben nu sinds 5mei 2012 sober

ik wil je veel sterkte wensen vind t knap van je

gr jackie1963:)

Clueless, welkom.

Wat een goed besluit.

Nu kun je aan je herstel gaan werken.

Ik vind het ongelofelijk knap van je.

En, geloof me, vanaf nu wordt het

allemaal alleen maar beter.

Misschien niet gemakkelijker, in het begin,

maar wel beter.

Je pakt het ook goed aan.

Vol ervoor.

Heel veel sterkte tijdens de detox,

en het helpt idd wel, als je nu al

probeert af te bouwen.

Dan reageert je lichaam minder heftig.

Gwen

Bedankt voor alle fijne reacties,

het is zo prettig om te weten dat je niet de enige bent.. Ik bedoel, we weten allemaal wel dat er mensen alcoholist of probleemdrinker zijn, maar in het dagelijks leven kennen we vaak die mensen niet omdat ze t verstoppen.

Ben dus er blij met dit forum!

Ja, Clueless, vind ik ook ivm je uitspraak over het forum.

Er is zoveel schaamte over het drinken.

Ik vind het knap van je om te zeggen dat je toegeeft dat je alcoholiste bent. Ik werk aan mijn probleem, maar krijg dat woord niet over mijn lippen, vreemd hé...

Gwen, jij bent één van mijn"heldinnen", zo mooi telkens en krachtig wat je zegt! Txx

lavendel, dat vind ik helemaal niet vreemd. Om het hardop te zeggen vind ik ook ontzettend moeilijk.. Ik zeg ook nog vaak "mijn probleem". Het is niet niks om te zeggen tegen iemand die voor je neus staat: "Ik ben alcoholiste"

Vooral omdat je je schaamt én omdat je niet weet hoe de ander er op zal reageren.

Inderdaad mooi geschreven Gwen, dankjewel!

Clueless, van harte welkom op het forum.

Wat goed van je dat je tot dit besluit bent gekomen en ook goed dat je hier bent gekomen.

Het is inderdaad zo dat je in het echte leven niet gauw over je probleem kunt praten, er is toch vaak een bepaald oordeel over alcoholisme en de schaamte is dan groot.

Hier heeft iedereen hetzelfde probleem en hier word je ook niet veroordeeld.

Schrijf alles dus maar van je af, je zult zien dat het je oplucht.

Je bent tenslotte ook anoniem en kunt kwijt wat je maar wilt.

Wel heel sneu vind ik het voor je dat je vriend al op dag één, zoals je zegt, de relatie verbroken heeft.

Heeft hij zelf problemen meegemaakt, van dichtbij, met alcohol? Dat hij daarom dat overhaaste, want zo lijkt het in mijn ogen, besluit nam?

Ik wens je veel sterkte met het verwerken hiervan en ik wens je ook veel sterkte in de Detox.

Groetjes Emma.

Clueless, welkom hier.

je naam lijkt me niet helemaal goed gekozen

jij wilt wel leren van je fouten

en neemt er verantwoording voor,

petje af dus en ga ervoor

nog een heel nuchter lang leven voor de boeg

succes in de detox en hopelijk

tot ziens hier weer:present: